快樂巴利palinanda.cc

相應部 · 林相應 Vanasaṃyuttaṃ

本經目錄九、林相應一、遠離經二、起立經三、迦葉種經四、眾多[比丘]經五、阿難經六、阿那律經七、那伽達多經八、家主婦經九、跋耆子經十、誦習經十一、不善尋經十二、日中經十三、諸根如俗經十四、盜香經《林相應》完畢。

已對照

九、林相應

9. Vanasaṃyuttaṃ
已對照

一、遠離經

1. Vivekasuttaṃ
221PTS 1.197緬 1.199已對照

二百二十一、如是我聞——一時,某位比丘住在憍薩羅國(Kosala)的某一林叢(vanasaṇḍa)中。那時,那位比丘去作日間住時,尋思著依家的惡不善尋。那時,住在那林叢中的天神,憐憫那位比丘、欲[其]利益、想令那位比丘生起悚懼(saṃvega),來到那位比丘之處;到了之後,以諸偈對那位比丘說——

“你欲求遠離(viveka)而進入林中,

然而你的意向外流出;

人對於人,你當調伏欲,

由此你將成為離貪的安樂者。

“當舍斷不樂,當成為具念者,我們提醒具唸的你;

因為深淵之塵(pātālaraja)難以渡越,莫讓欲之塵把你帶走。

“猶如沾滿塵土的鳥,抖動著,抖落附著的塵;

同樣,精勤、具唸的比丘,抖動著,抖落附著的塵。”

於是那位比丘被那位天神令生悚懼,生起了悚懼。

221. Evaṃ me sutaṃ – ekaṃ samayaṃ aññataro bhikkhu kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena so bhikkhu divāvihāragato pāpake akusale vitakke vitakketi gehanissite. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno anukampikā atthakāmā taṃ bhikkhuṃ saṃvejetukāmā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ bhikkhuṃ gāthāhi ajjhabhāsi –
‘‘Vivekakāmosi vanaṃ paviṭṭho,
Atha te mano niccharatī bahiddhā;
Jano janasmiṃ vinayassu chandaṃ,
Tato sukhī hohisi vītarāgo.
‘‘Aratiṃ pajahāsi sato, bhavāsi sataṃ taṃ sārayāmase;
Pātālarajo hi duttaro, mā taṃ kāmarajo avāhari.
‘‘Sakuṇo yathā paṃsukunthito [paṃsukuṇṭhito (ka.), paṃsukuṇḍito (sī. syā. kaṃ. pī.)], vidhunaṃ pātayati sitaṃ rajaṃ;
Evaṃ bhikkhu padhānavā satimā, vidhunaṃ pātayati sitaṃ raja’’nti.
Atha kho so bhikkhu tāya devatāya saṃvejito saṃvegamāpādīti.
已對照

二、起立經

2. Upaṭṭhānasuttaṃ
222PTS 1.198已對照

二百二十二、一時,某位比丘住在憍薩羅國(Kosala)的某一林叢中。那時,那位比丘去作日間住時睡著了。那時,住在那林叢中的天神,憐憫那位比丘、欲[其]利益、想令那位比丘生起悚懼,來到那位比丘之處;到了之後,以諸偈對那位比丘說——

222. Ekaṃ samayaṃ aññataro bhikkhu kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena so bhikkhu divāvihāragato supati. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno anukampikā atthakāmā taṃ bhikkhuṃ saṃvejetukāmā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ bhikkhuṃ gāthāhi ajjhabhāsi –
已對照

“起來吧,比丘,為何躺臥?你睡著有什麼益處?

‘‘Uṭṭhehi bhikkhu kiṃ sesi, ko attho supitena [supinena (sī.)] te;
已對照

因為病弱者(ātura)、被箭所射而受苦者,哪有睡眠?

Āturassa hi kā niddā, sallaviddhassa ruppato.
緬 1.200已對照

“你憑藉那信從在家出家而為無家者;

‘‘Yāya saddhāya pabbajito [yāya saddhāpabbajito (sī. syā. kaṃ.)], agārasmānagāriyaṃ;
已對照

就當增長那信,莫落入睡眠的支配。”

Tameva saddhaṃ brūhehi, mā niddāya vasaṃ gamī’’ti.
已對照

“諸欲無常、不堅牢,唯有愚鈍者迷醉其中;

‘‘Aniccā addhuvā kāmā, yesu mandova mucchito;
已對照

於被縛者中已解脫、無所依——為何燒惱出家人?

Baddhesu [khandhesu (sī.)] muttaṃ asitaṃ, kasmā pabbajitaṃ tape.
已對照

“由調伏欲貪、由超越無明;

‘‘Chandarāgassa vinayā, avijjāsamatikkamā;
已對照

那智最上明淨——為何燒惱出家人?

Taṃ ñāṇaṃ paramodānaṃ [pariyodātaṃ (sī. pī.), paramodātaṃ (syā. kaṃ.), paramavodānaṃ (sī. aṭṭha.)], kasmā pabbajitaṃ tape.
已對照

“以明斷了無明,由於諸漏的遍盡;

‘‘Chetvā [bhetvā (sī. syā. kaṃ. pī.)] avijjaṃ vijjāya, āsavānaṃ parikkhayā;
已對照

無憂、無惱——為何燒惱出家人?

Asokaṃ anupāyāsaṃ, kasmā pabbajitaṃ tape.
已對照

“發起精進、自策勵、常堅固勇猛;

‘‘Āraddhavīriyaṃ pahitattaṃ, niccaṃ daḷhaparakkamaṃ;
已對照

希求涅槃——為何燒惱出家人?”

Nibbānaṃ abhikaṅkhantaṃ, kasmā pabbajitaṃ tape’’ti.
已對照

三、迦葉種經

3. Kassapagottasuttaṃ
223PTS 1.199已對照

二百二十三、一時,具壽迦葉種(Kassapagotta)住在憍薩羅國(Kosala)的某一林叢中。那時,具壽迦葉種去作日間住時,正在教誡某個獵人(cheta)。那時,住在那林叢中的天神,想令具壽迦葉種生起悚懼,來到具壽迦葉種之處;到了之後,以諸偈對具壽迦葉種說——

“對行於山中險處的獵人——少慧、無心智的[人];

比丘不合時地教誡,在我看來就像愚鈍者。

“他聽著,卻不了知;眺望著,卻不見;

當法被宣說時,愚人不覺悟[其]義。

“迦葉啊,縱使你持著十盞燈火(pajjota);

他也見不到諸色,因為他沒有眼。”

於是具壽迦葉種被那位天神令生悚懼,生起了悚懼。

223. Ekaṃ samayaṃ āyasmā kassapagotto kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena āyasmā kassapagotto divāvihāragato aññataraṃ chetaṃ ovadati. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā āyasmantaṃ kassapagottaṃ saṃvejetukāmā yenāyasmā kassapagotto tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṃ kassapagottaṃ gāthāhi ajjhabhāsi –
‘‘Giriduggacaraṃ chetaṃ, appapaññaṃ acetasaṃ;
Akāle ovadaṃ bhikkhu, mandova paṭibhāti maṃ.
‘‘Suṇāti na vijānāti, āloketi na passati;
Dhammasmiṃ bhaññamānasmiṃ, atthaṃ bālo na bujjhati.
‘‘Sacepi dasa pajjote, dhārayissasi kassapa;
Neva dakkhati rūpāni, cakkhu hissa na vijjatī’’ti.
Atha kho āyasmā kassapagotto tāya devatāya saṃvejito saṃvegamāpādīti.
已對照

四、眾多[比丘]經

4. Sambahulasuttaṃ
224緬 1.201已對照

二百二十四、一時,眾多比丘住在憍薩羅國(Kosala)某處林叢中。那時,那些比丘度過雨安居後,三個月過去時,出發遊行了。那時,住在那林叢中的天神不見那些比丘,悲嘆著,在那時說了這首偈——

“今天於我,似乎顯現為不樂,

見到許多僻靜的座位;

那些說法精妙的、多聞的,

喬達摩的弟子們到哪裡去了?”

這樣說了之後,另有一位天神以偈回答那位天神——

“[他們]去了摩揭陀,去了憍薩羅,而有一些[去了]跋耆地;

諸比丘如鹿一般無執著而行,無住處而住。”

224. Ekaṃ samayaṃ sambahulā bhikkhū kosalesu viharanti aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Atha kho te bhikkhū vassaṃvuṭṭhā [vassaṃvutthā (sī. syā. kaṃ. pī.)] temāsaccayena cārikaṃ pakkamiṃsu. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā te bhikkhū apassantī paridevamānā tāyaṃ velāyaṃ imaṃ gāthaṃ abhāsi –
‘‘Arati viya mejja khāyati,
Bahuke disvāna vivitte āsane;
Te cittakathā bahussutā,
Kome gotamasāvakā gatā’’ti.
Evaṃ vutte, aññatarā devatā taṃ devataṃ gāthāya paccabhāsi –
‘‘Māgadhaṃ gatā kosalaṃ gatā, ekacciyā pana vajjibhūmiyā;
Magā viya asaṅgacārino, aniketā viharanti bhikkhavo’’ti.
已對照

五、阿難經

5. Ānandasuttaṃ
225PTS 1.200已對照

二百二十五、一時,具壽阿難住在憍薩羅國某處林叢中。那時,具壽阿難過度地多開解在家人而住。那時,住在那林叢中的天神,憐憫具壽阿難、欲[其]利益、想令具壽阿難生起悚懼,來到具壽阿難之處;到了之後,以偈對具壽阿難說——

“進入樹下的密林,把涅槃置於心中;

喬達摩,修禪吧,莫放逸!唧唧喳喳能為你成就什麼?”

於是具壽阿難被那位天神令生悚懼,生起了悚懼。

225. Ekaṃ samayaṃ āyasmā ānando kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena āyasmā ānando ativelaṃ gihisaññattibahulo viharati. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā āyasmato ānandassa anukampikā atthakāmā āyasmantaṃ ānandaṃ saṃvejetukāmā yenāyasmā ānando tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṃ ānandaṃ gāthāya ajjhabhāsi –
‘‘Rukkhamūlagahanaṃ pasakkiya, nibbānaṃ hadayasmiṃ opiya;
Jhā gotama mā pamādo [mā ca pamādo (sī. pī.)], kiṃ te biḷibiḷikā karissatī’’ti.
Atha kho āyasmā ānando tāya devatāya saṃvejito saṃvegamāpādīti.
已對照

六、阿那律經

6. Anuruddhasuttaṃ
226緬 1.202已對照

二百二十六、一時,具壽阿那律住在憍薩羅國某處林叢中。那時,有一位屬三十三天眾的天神,名叫闍利尼(Jālinī),是具壽阿那律從前的妻子,來到具壽阿那律之處;到了之後,以偈對具壽阿那律說——

226. Ekaṃ samayaṃ āyasmā anuruddho kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Atha kho aññatarā tāvatiṃsakāyikā devatā jālinī nāma āyasmato anuruddhassa purāṇadutiyikā yenāyasmā anuruddho tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṃ anuruddhaṃ gāthāya ajjhabhāsi –
已對照

“請把心志向那裡,你從前所住之處;

‘‘Tattha cittaṃ paṇidhehi, yattha te vusitaṃ pure;
已對照

在三十三天諸天之中,一切欲都圓滿具足;

Tāvatiṃsesu devesu, sabbakāmasamiddhisu;
已對照

被諸天童女(devakaññā)尊崇、圍繞,你光彩煥發。”

Purakkhato parivuto, devakaññāhi sobhasī’’ti.
已對照

“諸天童女是不幸者,住立於有身(sakkāya);

‘‘Duggatā devakaññāyo, sakkāyasmiṃ patiṭṭhitā;
已對照

而那些為諸天童女所希求的眾生,也是不幸者。”

Te cāpi duggatā sattā, devakaññāhi patthitā’’ti.
已對照

“那些不見歡喜園的人,他們不知[何為]樂;

‘‘Na te sukhaṃ pajānanti, ye na passanti nandanaṃ;
已對照

[那是]諸天人、三十[三天]具榮光者的住處。”

Āvāsaṃ naradevānaṃ, tidasānaṃ yasassina’’nti.
已對照

“愚人(bāla)啊,你不了知阿羅漢們的話語是怎樣的;

‘‘Na tvaṃ bāle vijānāsi, yathā arahataṃ vaco;
已對照

一切諸行是無常,是生滅之法;

Aniccā sabbasaṅkhārā, uppādavayadhammino;
已對照

生起之後便滅去,其寂止為樂。

Uppajjitvā nirujjhanti, tesaṃ vūpasamo sukho.
已對照

“闍利尼,如今不再有在天眾中的重住;

‘‘Natthi dāni punāvāso, devakāyasmi jālini;
已對照

生之輪迴已盡滅,如今不再有後有。”

Vikkhīṇo jātisaṃsāro, natthi dāni punabbhavo’’ti.
已對照

七、那伽達多經

7. Nāgadattasuttaṃ
227PTS 1.201緬 1.203已對照

二百二十七、一時,具壽那伽達多(Nāgadatta)住在憍薩羅國某處林叢中。那時,具壽那伽達多過早入村,過晚返回。那時,住在那林叢中的天神,憐憫具壽那伽達多、欲[其]利益、想令具壽那伽達多生起悚懼,來到具壽那伽達多之處;到了之後,以諸偈對具壽那伽達多說——

“那伽達多,[你]一早入[村],而在白日[已高]時回來,[是]逾時而行者;

與在家人交往,同樂同苦。

“我為那伽達多而怖畏——[他]極為放肆,繫縛於諸家;

但願你莫落入強力的死王、終結者的掌控。”

於是具壽那伽達多被那位天神令生悚懼,生起了悚懼。

227. Ekaṃ samayaṃ āyasmā nāgadatto kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena āyasmā nāgadatto atikālena gāmaṃ pavisati, atidivā paṭikkamati. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā āyasmato nāgadattassa anukampikā atthakāmā āyasmantaṃ nāgadattaṃ saṃvejetukāmā yenāyasmā nāgadatto tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṃ nāgadattaṃ gāthāhi ajjhabhāsi –
‘‘Kāle pavisa nāgadatta, divā ca āgantvā ativelacārī;
Saṃsaṭṭho gahaṭṭhehi, samānasukhadukkho.
‘‘Bhāyāmi nāgadattaṃ suppagabbhaṃ, kulesu vinibaddhaṃ;
Mā heva maccurañño balavato, antakassa vasaṃ upesī’’ti [vasameyyāti (sī. pī.), vasamesīti (syā. kaṃ.)].
Atha kho āyasmā nāgadatto tāya devatāya saṃvejito saṃvegamāpādīti.
已對照

八、家主婦經

8. Kulagharaṇīsuttaṃ
228已對照

二百二十八、一時,某位比丘住在憍薩羅國某處林叢中。那時,那位比丘過度地深入於某一家而住。那時,住在那林叢中的天神,憐憫那位比丘、欲[其]利益、想令那位比丘生起悚懼,化現為那家中家主婦(kulagharaṇī)的容貌,來到那位比丘之處;到了之後,以偈對那位比丘說——

228. Ekaṃ samayaṃ aññataro bhikkhu kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena so bhikkhu aññatarasmiṃ kule ativelaṃ ajjhogāḷhappatto viharati. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno anukampikā atthakāmā taṃ bhikkhuṃ saṃvejetukāmā yā tasmiṃ kule kulagharaṇī, tassā vaṇṇaṃ abhinimminitvā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ bhikkhuṃ gāthāya ajjhabhāsi –
已對照

“在諸河岸邊、在歇腳處,在諸會堂與街巷中,

‘‘Nadītīresu saṇṭhāne, sabhāsu rathiyāsu ca;
已對照

人們聚在一起議論我與你——有什麼事?”

Janā saṅgamma mantenti, mañca tañca [tvañca (ka.)] kimantara’’nti.
已對照

“因為逆耳之聲眾多,苦行者應當忍受;

‘‘Bahūhi saddā paccūhā, khamitabbā tapassinā;
已對照

不應因此而沮喪,因為人不因那而被染汙。

Na tena maṅku hotabbaṃ, na hi tena kilissati.
已對照

“凡因聲音而驚怖者,猶如林中的風鹿;

‘‘Yo ca saddaparittāsī, vane vātamigo yathā;
已對照

人們稱他為輕心者,他的禁行不能成就。”

Lahucittoti taṃ āhu, nāssa sampajjate vata’’nti.
已對照

九、跋耆子經

9. Vajjiputtasuttaṃ
229PTS 1.202緬 1.204已對照

二百二十九、一時,某位跋耆子(vajjiputtaka)比丘住在毘舍離(Vesālī)某處林叢中。那時,毘舍離有跋耆子的通宵遊樂。那時,那位比丘聽到毘舍離的樂器被敲擊、被彈奏的喧響之聲,悲嘆著,在那時說了這首偈——

“我們孤獨地住在林野,

猶如林中被丟棄的木頭;

在這樣的夜裡,

誰還比我們更糟?”

那時,住在那林叢中的天神,憐憫那位比丘、欲[其]利益、想令那位比丘生起悚懼,來到那位比丘之處;到了之後,以偈對那位比丘說——

“你孤獨地住在林野,猶如林中被丟棄的木頭;

許多人羨慕這樣的你,猶如地獄眾生[羨慕]往天界者。”

於是那位比丘被那位天神令生悚懼,生起了悚懼。

229. Ekaṃ samayaṃ aññataro vajjiputtako bhikkhu vesāliyaṃ viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena vesāliyaṃ vajjiputtako sabbaratticāro hoti. Atha kho so bhikkhu vesāliyā tūriya-tāḷita-vādita-nigghosasaddaṃ sutvā paridevamāno tāyaṃ velāyaṃ imaṃ gāthaṃ abhāsi –
‘‘Ekakā mayaṃ araññe viharāma,
Apaviddhaṃva [apaviṭṭhaṃva (syā. kaṃ.)] vanasmiṃ dārukaṃ;
Etādisikāya rattiyā,
Ko su nāmamhehi [nāma amhehi (sī. pī.)] pāpiyo’’ti.
Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno anukampikā atthakāmā taṃ bhikkhuṃ saṃvejetukāmā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ bhikkhuṃ gāthāya ajjhabhāsi –
‘‘Ekakova tvaṃ araññe viharasi, apaviddhaṃva vanasmiṃ dārukaṃ;
Tassa te bahukā pihayanti, nerayikā viya saggagāmina’’nti.
Atha kho so bhikkhu tāya devatāya saṃvejito saṃvegamāpādīti.
已對照

十、誦習經

10. Sajjhāyasuttaṃ
230PTS 1.203已對照

二百三十、一時,某位比丘住在憍薩羅國某處林叢中。那時,那位比丘先前過度地多誦習而住,後來卻無所為、沉默地靜待著。那時,住在那林叢中的天神聽不到那位比丘[誦]法,來到那位比丘之處;到了之後,以偈對那位比丘說——

“比丘,你與諸比丘共住,為何不誦習諸法句?

聽了法便得淨信,就在現法中得稱讚。”

“從前我於諸法句有意欲,直到我們與離貪相會;

自從我們與離貪相會,凡所見、所聞或所覺的任何[事物],

諸善人說:了知之後[應]舍置。”

230. Ekaṃ samayaṃ aññataro bhikkhu kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena so bhikkhu yaṃ sudaṃ pubbe ativelaṃ sajjhāyabahulo viharati so aparena samayena appossukko tuṇhībhūto saṅkasāyati. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno dhammaṃ asuṇantī yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ bhikkhuṃ gāthāya ajjhabhāsi –
‘‘Kasmā tuvaṃ dhammapadāni bhikkhu, nādhīyasi bhikkhūhi saṃvasanto;
Sutvāna dhammaṃ labhatippasādaṃ, diṭṭheva dhamme labhatippasaṃsa’’nti.
‘‘Ahu pure dhammapadesu chando, yāva virāgena samāgamimha;
Yato virāgena samāgamimha, yaṃ kiñci diṭṭhaṃva sutaṃ mutaṃ vā;
Aññāya nikkhepanamāhu santo’’ti.
已對照

十一、不善尋經

11. Akusalavitakkasuttaṃ
231緬 1.205已對照

二百三十一、一時,某位比丘住在憍薩羅國某處林叢中。那時,那位比丘去到日間住處,尋思諸惡不善尋,即:欲尋、瞋尋、害尋。那時,住在那林叢中的天神,憐憫那位比丘、欲[其]利益、想令那位比丘生起悚懼,來到那位比丘之處;到了之後,以諸偈對那位比丘說——

“由於不如理作意,你被諸尋所啃噬;

捨棄不如理[作意],如理地思惟吧。

“緣於導師、法、僧團,與自己的諸戒,

你將證得愉悅,無疑[得]喜與樂;

由此多愉悅的[你],將作苦的終結。”

於是那位比丘被那位天神令生悚懼,生起了悚懼。

231. Ekaṃ samayaṃ aññataro bhikkhu kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena so bhikkhu divāvihāragato pāpake akusale vitakke vitakketi, seyyathidaṃ – kāmavitakkaṃ, byāpādavitakkaṃ, vihiṃsāvitakkaṃ. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno anukampikā atthakāmā taṃ bhikkhuṃ saṃvejetukāmā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ bhikkhuṃ gāthāhi ajjhabhāsi –
‘‘Ayoniso manasikārā, so vitakkehi khajjasi;
Ayoniso [ayoniṃ (pī. ka.)] paṭinissajja, yoniso anucintaya.
‘‘Satthāraṃ dhammamārabbha, saṅghaṃ sīlāni attano;
Adhigacchasi pāmojjaṃ, pītisukhamasaṃsayaṃ;
Tato pāmojjabahulo, dukkhassantaṃ karissasī’’ti.
Atha kho so bhikkhu tāya devatāya saṃvejito saṃvegamāpādīti.
已對照

十二、日中經

12. Majjhanhikasuttaṃ
232已對照

二百三十二、一時,某位比丘住在憍薩羅國某處林叢中。那時,住在那林叢中的天神來到那位比丘之處;到了之後,在那位比丘面前說了這首偈——

232. Ekaṃ samayaṃ aññataro bhikkhu kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Atha kho tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā tassa bhikkhuno santike imaṃ gāthaṃ abhāsi –
已對照

“正當日中之時,眾鳥已棲止[不動];

‘‘Ṭhite majjhanhike kāle, sannisīvesu [sannisinnesu (syā. kaṃ. pī.)] pakkhisu;
已對照

大林卻正作響——那於我顯現為怖畏。

Saṇateva brahāraññaṃ, taṃ bhayaṃ paṭibhāti maṃ.
已對照

“正當日中之時,眾鳥已棲止[不動];

‘‘Ṭhite majjhanhike kāle, sannisīvesu pakkhisu;
已對照

大林正作響——那於我顯現為喜樂。”

Saṇateva brahāraññaṃ, sā rati paṭibhāti ma’’nti.
已對照

十三、諸根如俗經

13. Pākatindriyasuttaṃ
233PTS 1.204緬 1.206已對照

二百三十三、一時,眾多比丘住在憍薩羅國某處林叢中,[他們]掉舉、貢高、輕躁、粗口、語散亂、失念、無正知、心不得定、心散亂、諸根如俗。那時,住在那林叢中的天神,憐憫那些比丘、欲[其]利益、想令那些比丘生起悚懼,來到那些比丘之處;到了之後,以諸偈對那些比丘說——

“從前曾是安樂活命者——喬達摩的弟子諸比丘;

無慾求地尋求缽食,無慾求地[受用]坐臥處;

了知世間的無常性,他們作了苦的終結。

“[如今他們]使自己難以供養,猶如村中的小聚落主(gāmaṇika);

吃了又吃便躺下,迷醉於他人之家。

“向僧團合掌之後,我在此說的是某些人:

他們被棄、無依怙,猶如亡者,他們正是那樣。

“凡放逸而住者,我是就他們而說的;

凡不放逸而住者,我向他們致敬。”

於是那些比丘被那位天神令生悚懼,生起了悚懼。

233. Ekaṃ samayaṃ sambahulā bhikkhū kosalesu viharanti aññatarasmiṃ vanasaṇḍe uddhatā unnaḷā capalā mukharā vikiṇṇavācā muṭṭhassatino asampajānā asamāhitā vibbhantacittā pākatindriyā. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tesaṃ bhikkhūnaṃ anukampikā atthakāmā te bhikkhū saṃvejetukāmā yena te bhikkhū tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā te bhikkhū gāthāhi ajjhabhāsi –
‘‘Sukhajīvino pure āsuṃ, bhikkhū gotamasāvakā;
Anicchā piṇḍamesanā, anicchā sayanāsanaṃ;
Loke aniccataṃ ñatvā, dukkhassantaṃ akaṃsu te.
‘‘Dupposaṃ katvā attānaṃ, gāme gāmaṇikā viya;
Bhutvā bhutvā nipajjanti, parāgāresu mucchitā.
‘‘Saṅghassa añjaliṃ katvā, idhekacce vadāmahaṃ;
Apaviddhā [apaviṭṭhā (syā. kaṃ.)] anāthā te, yathā petā tatheva te.
‘‘Ye kho pamattā viharanti, te me sandhāya bhāsitaṃ;
Ye appamattā viharanti, namo tesaṃ karomaha’’nti.
Atha kho te bhikkhū tāya devatāya saṃvejitā saṃvegamāpādunti.
已對照

十四、盜香經

14. Gandhatthenasuttaṃ
234PTS 1.205緬 1.207已對照

二百三十四、一時,某位比丘住在憍薩羅國某處林叢中。那時,那位比丘食後從乞食處歸來,進入蓮池,嗅蓮花。那時,住在那林叢中的天神,憐憫那位比丘、欲[其]利益、想令那位比丘生起悚懼,來到那位比丘之處;到了之後,以偈對那位比丘說——

“這未被給予的水生之花,你卻去嗅;

這是諸盜物中的一分,尊駕,你是盜香者。”

“我不拿走,也不折斷,我從遠處嗅那水生[之花];

那麼究竟以什麼理由,[我]被稱為盜香者?

“這個人挖掘藕根,折斷紅蓮,

如此行為穢雜者,為何不說他?”

“穢雜而殘暴的人,猶如被汙染的乳母之布;

對他我無話[可說],而你,我應當對[你]說。

“對無穢之人、常尋求清淨者,

惡即使只有毛端之量,也顯現如雲塊之量。”

“夜叉,你確實瞭解我,而且憐憫我;

夜叉,當你再見到這樣的[事],請再告訴[我]。”

“我們既不依靠你活命,也不是你的僱工;

比丘,你自己應當知道,以何能往善趣。”

於是那位比丘被那位天神令生悚懼,生起了悚懼。

234. Ekaṃ samayaṃ aññataro bhikkhu kosalesu viharati aññatarasmiṃ vanasaṇḍe. Tena kho pana samayena so bhikkhu pacchābhattaṃ piṇḍapātapaṭikkanto pokkharaṇiṃ ogāhetvā padumaṃ upasiṅghati. Atha kho yā tasmiṃ vanasaṇḍe adhivatthā devatā tassa bhikkhuno anukampikā atthakāmā taṃ bhikkhuṃ saṃvejetukāmā yena so bhikkhu tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā taṃ bhikkhuṃ gāthāya ajjhabhāsi –
‘‘Yametaṃ vārijaṃ pupphaṃ, adinnaṃ upasiṅghasi;
Ekaṅgametaṃ theyyānaṃ, gandhatthenosi mārisā’’ti.
‘‘Na harāmi na bhañjāmi, ārā siṅghāmi vārijaṃ;
Atha kena nu vaṇṇena, gandhatthenoti vuccati.
‘‘Yvāyaṃ bhisāni khanati, puṇḍarīkāni bhañjati;
Evaṃ ākiṇṇakammanto, kasmā eso na vuccatī’’ti.
‘‘Ākiṇṇaluddo puriso, dhāticelaṃva makkhito;
Tasmiṃ me vacanaṃ natthi, tvañcārahāmi vattave.
‘‘Anaṅgaṇassa posassa, niccaṃ sucigavesino;
Vālaggamattaṃ pāpassa, abbhāmattaṃva khāyatī’’ti.
‘‘Addhā maṃ yakkha jānāsi, atho me anukampasi;
Punapi yakkha vajjāsi, yadā passasi edisa’’nti.
‘‘Neva taṃ upajīvāma, napi te bhatakāmhase;
Tvameva bhikkhu jāneyya, yena gaccheyya suggati’’nti.
Atha kho so bhikkhu tāya devatāya saṃvejito saṃvegamāpādīti.
已對照

《林相應》完畢。

Vanasaṃyuttaṃ samattaṃ.
已對照

其攝頌——

遠離與起立,迦葉種與眾多;

阿難與阿那律,那伽達多與家主婦。

跋耆子與毘舍離,誦習與不如理;

日中之時、諸根如俗,連同蓮花,成為十四[經]。

Tassuddānaṃ –
Vivekaṃ upaṭṭhānañca, kassapagottena sambahulā;
Ānando anuruddho ca, nāgadattañca kulagharaṇī.
Vajjiputto ca vesālī, sajjhāyena ayoniso;
Majjhanhikālamhi pākatindriya, padumapupphena cuddasa bhaveti.