快樂巴利palinanda.cc

中部第64經 · 大鬘童子經 Mahāmālukyasuttaṃ

本經目錄四、大鬘童子經

129已對照

四、大鬘童子經

一二九、如是我聞——一時,世尊住在舍衛城(Sāvatthī)的祇樹林(Jetavana)給孤獨園(Anāthapiṇḍika 之園)。在那裡,世尊召喚諸比丘:“諸比丘。”“尊者。”那些比丘應諾世尊。世尊這樣說——“諸比丘,你們憶持我所宣說的五下分結(orambhāgiya saṃyojana)嗎?”

129. Evaṃ me sutaṃ – ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tatra kho bhagavā bhikkhū āmantesi – ‘‘bhikkhavo’’ti. ‘‘Bhadante’’ti te bhikkhū bhagavato paccassosuṃ. Bhagavā etadavoca – ‘‘dhāretha no tumhe, bhikkhave, mayā desitāni pañcorambhāgiyāni saṃyojanānī’’ti?
緬 2.96已對照

這樣說時,具壽鬘童子(Mālukyaputta)對世尊這樣說:“尊者,我憶持世尊所宣說的五下分結。”“鬘童子,那麼你是怎樣憶持我所宣說的五下分結的呢?”“尊者,我憶持有身見(sakkāyadiṭṭhi)是世尊所宣說的下分結;尊者,我憶持疑(vicikicchā)是世尊所宣說的下分結;尊者,我憶持戒禁取(sīlabbataparāmāsa)是世尊所宣說的下分結;尊者,我憶持欲欲(kāmacchanda)是世尊所宣說的下分結;尊者,我憶持瞋恚(byāpāda)是世尊所宣說的下分結。尊者,我就是這樣憶持世尊所宣說的五下分結的。”

Evaṃ vutte, āyasmā mālukyaputto bhagavantaṃ etadavoca – ‘‘ahaṃ kho, bhante, dhāremi bhagavatā desitāni pañcorambhāgiyāni saṃyojanānī’’ti. ‘‘Yathā kathaṃ pana tvaṃ, mālukyaputta, dhāresi mayā desitāni pañcorambhāgiyāni saṃyojanānī’’ti? ‘‘Sakkāyadiṭṭhiṃ kho ahaṃ, bhante, bhagavatā orambhāgiyaṃ saṃyojanaṃ desitaṃ dhāremi; vicikicchaṃ kho ahaṃ, bhante, bhagavatā orambhāgiyaṃ saṃyojanaṃ desitaṃ dhāremi; sīlabbataparāmāsaṃ kho ahaṃ, bhante, bhagavatā orambhāgiyaṃ saṃyojanaṃ desitaṃ dhāremi; kāmacchandaṃ kho ahaṃ, bhante, bhagavatā orambhāgiyaṃ saṃyojanaṃ desitaṃ dhāremi; byāpādaṃ kho ahaṃ, bhante, bhagavatā orambhāgiyaṃ saṃyojanaṃ desitaṃ dhāremi. Evaṃ kho ahaṃ, bhante, dhāremi bhagavatā desitāni pañcorambhāgiyāni saṃyojanānī’’ti.
PTS 1.433已對照

“鬘童子,你所憶持的這樣的五下分結,究竟是[我]為誰宣說的呢?鬘童子,其他外道的遊方者豈不會以這幼童之喻的求過(upārambha)來向[你]求過嗎?鬘童子,因為對年幼、諸根遲鈍、仰臥的童子而言,連‘有身’[之念]都沒有,又怎會生起有身見呢?然而他的有身見隨眠(anusaya)仍潛伏著。鬘童子,因為對年幼、諸根遲鈍、仰臥的童子而言,連‘諸法’[之念]都沒有,又怎會對諸法生起疑呢?然而他的疑隨眠仍潛伏著。鬘童子,因為對年幼、諸根遲鈍、仰臥的童子而言,連‘諸戒’[之念]都沒有,又怎會對諸戒生起戒禁取呢?然而他的戒禁取隨眠仍潛伏著。鬘童子,因為對年幼、諸根遲鈍、仰臥的童子而言,連‘諸欲’[之念]都沒有,又怎會對諸欲生起欲欲呢?然而他的欲貪隨眠仍潛伏著。鬘童子,因為對年幼、諸根遲鈍、仰臥的童子而言,連‘眾生’[之念]都沒有,又怎會對眾生生起瞋恚呢?然而他的瞋恚隨眠仍潛伏著。鬘童子,其他外道的遊方者豈不會以這幼童之喻的求過來向[你]求過嗎?”這樣說時,具壽阿難對世尊這樣說:“世尊,這正是時候;善逝,這正是時候——[就是]世尊宣說五下分結。聽了世尊[所說],比丘們將會受持。”“那麼,阿難,你要諦聽,好好作意,我要說了。”“是的,尊者。”具壽阿難應諾世尊。世尊這樣說——

‘‘Kassa kho nāma tvaṃ, mālukyaputta, imāni evaṃ pañcorambhāgiyāni saṃyojanāni desitāni dhāresi? Nanu, mālukyaputta, aññatitthiyā paribbājakā iminā taruṇūpamena upārambhena upārambhissanti? Daharassa hi, mālukyaputta, kumārassa mandassa uttānaseyyakassa sakkāyotipi na hoti, kuto panassa uppajjissati sakkāyadiṭṭhi? Anusetvevassa [anuseti tvevassa (sī. pī.)] sakkāyadiṭṭhānusayo. Daharassa hi, mālukyaputta, kumārassa mandassa uttānaseyyakassa dhammātipi na hoti, kuto panassa uppajjissati dhammesu vicikicchā? Anusetvevassa vicikicchānusayo. Daharassa hi, mālukyaputta, kumārassa mandassa uttānaseyyakassa sīlātipi na hoti, kuto panassa uppajjissati sīlesu sīlabbataparāmāso? Anusetvevassa sīlabbataparāmāsānusayo. Daharassa hi, mālukyaputta, kumārassa mandassa uttānaseyyakassa kāmātipi na hoti, kuto panassa uppajjissati kāmesu kāmacchando? Anusetvevassa kāmarāgānusayo. Daharassa hi, mālukyaputta, kumārassa mandassa uttānaseyyakassa sattātipi na hoti, kuto panassa uppajjissati sattesu byāpādo? Anusetvevassa byāpādānusayo. Nanu, mālukyaputta, aññatitthiyā paribbājakā iminā taruṇūpamena upārambhena upārambhissantī’’ti? Evaṃ vutte, āyasmā ānando bhagavantaṃ etadavoca – ‘‘etassa, bhagavā, kālo, etassa, sugata, kālo yaṃ bhagavā pañcorambhāgiyāni saṃyojanāni deseyya. Bhagavato sutvā bhikkhū dhāressantī’’ti. ‘‘Tena hānanda, suṇāhi, sādhukaṃ manasi karohi; bhāsissāmī’’ti. ‘‘Evaṃ, bhante’’ti kho āyasmā ānando bhagavato paccassosi. Bhagavā etadavoca –
130PTS 1.434緬 2.97已對照

一三〇、“阿難,在此,無聞凡夫(assutavā puthujjana)不見諸聖者,不善巧於聖者之法,未受聖者之法調教;不見諸善士,不善巧於善士之法,未受善士之法調教——他以被有身見所纏縛、被有身見所壓制的心而住,也不如實了知已生起的有身見的出離(nissaraṇa)。他的那有身見已至堅固(thāmagata)、未被調伏(appaṭivinīta),是下分結。他以被疑所纏縛、被疑所壓制的心而住,也不如實了知已生起的疑的出離。他的那疑已至堅固、未被調伏,是下分結。他以被戒禁取所纏縛、被戒禁取所壓制的心而住,也不如實了知已生起的戒禁取的出離。他的那戒禁取已至堅固、未被調伏,是下分結。他以被欲貪(kāmarāga)所纏縛、被欲貪所壓制的心而住,也不如實了知已生起的欲貪的出離。他的那欲貪已至堅固、未被調伏,是下分結。他以被瞋恚所纏縛、被瞋恚所壓制的心而住,也不如實了知已生起的瞋恚的出離。他的那瞋恚已至堅固、未被調伏,是下分結。

130. ‘‘Idhānanda, assutavā puthujjano ariyānaṃ adassāvī ariyadhammassa akovido ariyadhamme avinīto, sappurisānaṃ adassāvī sappurisadhammassa akovido sappurisadhamme avinīto sakkāyadiṭṭhipariyuṭṭhitena cetasā viharati sakkāyadiṭṭhiparetena; uppannāya ca sakkāyadiṭṭhiyā nissaraṇaṃ yathābhūtaṃ nappajānāti. Tassa sā sakkāyadiṭṭhi thāmagatā appaṭivinītā orambhāgiyaṃ saṃyojanaṃ. Vicikicchāpariyuṭṭhitena cetasā viharati vicikicchāparetena; uppannāya ca vicikicchāya nissaraṇaṃ yathābhūtaṃ nappajānāti. Tassa sā vicikicchā thāmagatā appaṭivinītā orambhāgiyaṃ saṃyojanaṃ. Sīlabbataparāmāsapariyuṭṭhitena cetasā viharati sīlabbataparāmāsaparetena; uppannassa ca sīlabbataparāmāsassa nissaraṇaṃ yathābhūtaṃ nappajānāti. Tassa so sīlabbataparāmāso thāmagato appaṭivinīto orambhāgiyaṃ saṃyojanaṃ. Kāmarāgapariyuṭṭhitena cetasā viharati kāmarāgaparetena; uppannassa ca kāmarāgassa nissaraṇaṃ yathābhūtaṃ nappajānāti. Tassa so kāmarāgo thāmagato appaṭivinīto orambhāgiyaṃ saṃyojanaṃ. Byāpādapariyuṭṭhitena cetasā viharati byāpādaparetena; uppannassa ca byāpādassa nissaraṇaṃ yathābhūtaṃ nappajānāti. Tassa so byāpādo thāmagato appaṭivinīto orambhāgiyaṃ saṃyojanaṃ.
131緬 2.98已對照

一三一、“阿難,而有聞的聖弟子見諸聖者,善巧於聖者之法,善受聖者之法調教;見諸善士,善巧於善士之法,善受善士之法調教——他以不被有身見所纏縛、不被有身見所壓制的心而住,且如實了知已生起的有身見的出離。他的那有身見連同隨眠一起被舍斷。他以不被疑所纏縛、不被疑所壓制的心而住,且如實了知已生起的疑的出離。他的那疑連同隨眠一起被舍斷。他以不被戒禁取所纏縛、不被戒禁取所壓制的心而住,且如實了知已生起的戒禁取的出離。他的那戒禁取連同隨眠一起被舍斷。他以不被欲貪所纏縛、不被欲貪所壓制的心而住,且如實了知已生起的欲貪的出離。他的那欲貪連同隨眠一起被舍斷。他以不被瞋恚所纏縛、不被瞋恚所壓制的心而住,且如實了知已生起的瞋恚的出離。他的那瞋恚連同隨眠一起被舍斷。

131. ‘‘Sutavā ca kho, ānanda, ariyasāvako ariyānaṃ dassāvī ariyadhammassa kovido ariyadhamme suvinīto, sappurisānaṃ dassāvī sappurisadhammassa kovido sappurisadhamme suvinīto na sakkāyadiṭṭhipariyuṭṭhitena cetasā viharati na sakkāyadiṭṭhiparetena; uppannāya ca sakkāyadiṭṭhiyā nissaraṇaṃ yathābhūtaṃ pajānāti. Tassa sā sakkāyadiṭṭhi sānusayā pahīyati. Na vicikicchāpariyuṭṭhitena cetasā viharati na vicikicchāparetena; uppannāya ca vicikicchāya nissaraṇaṃ yathābhūtaṃ pajānāti. Tassa sā vicikicchā sānusayā pahīyati. Na sīlabbataparāmāsapariyuṭṭhitena cetasā viharati na sīlabbataparāmāsaparetena; uppannassa ca sīlabbataparāmāsassa nissaraṇaṃ yathābhūtaṃ pajānāti. Tassa so sīlabbataparāmāso sānusayo pahīyati. Na kāmarāgapariyuṭṭhitena cetasā viharati na kāmarāgaparetena; uppannassa ca kāmarāgassa nissaraṇaṃ yathābhūtaṃ pajānāti. Tassa so kāmarāgo sānusayo pahīyati. Na byāpādapariyuṭṭhitena cetasā viharati na byāpādaparetena; uppannassa ca byāpādassa nissaraṇaṃ yathābhūtaṃ pajānāti. Tassa so byāpādo sānusayo pahīyati.
132已對照

一三二、“阿難,凡是為了舍斷五下分結的道、行道,‘不依那道、那行道,將會知道、或見到、或舍斷五下分結’——這[種]處是不存在的。阿難,猶如一棵立著的、有心材的大樹,‘不砍去樹皮、不砍去邊材,將會有心材的砍斷’——這[種]處是不存在的;阿難,正是這樣,凡是為了舍斷五下分結的道、行道,‘不依那道、那行道,將會知道、或見到、或舍斷五下分結’——這[種]處是不存在的。

132. ‘‘Yo, ānanda, maggo yā paṭipadā pañcannaṃ orambhāgiyānaṃ saṃyojanānaṃ pahānāya taṃ maggaṃ taṃ paṭipadaṃ anāgamma pañcorambhāgiyāni saṃyojanāni ñassati vā dakkhati vā pajahissati vāti – netaṃ ṭhānaṃ vijjati. Seyyathāpi, ānanda, mahato rukkhassa tiṭṭhato sāravato tacaṃ acchetvā phegguṃ acchetvā sāracchedo bhavissatīti – netaṃ ṭhānaṃ vijjati; evameva kho, ānanda, yo maggo yā paṭipadā pañcannaṃ orambhāgiyānaṃ saṃyojanānaṃ pahānāya taṃ maggaṃ taṃ paṭipadaṃ anāgamma pañcorambhāgiyāni saṃyojanāni ñassati vā dakkhati vā pajahissati vāti – netaṃ ṭhānaṃ vijjati.
PTS 1.435緬 2.99已對照

“阿難,而凡是為了舍斷五下分結的道、行道,‘依那道、那行道,將會知道、或見到、或舍斷五下分結’——這[種]處是存在的。阿難,猶如一棵立著的、有心材的大樹,‘砍去樹皮、砍去邊材之後,將會有心材的砍斷’——這[種]處是存在的;阿難,正是這樣,凡是為了舍斷五下分結的道、行道,‘依那道、那行道,將會知道、或見到、或舍斷五下分結’——這[種]處是存在的。阿難,猶如恆河水滿盈,與岸齊平,烏鴉可飲。這時來了一個羸弱的人,[想]:‘我要以手臂橫斷這恆河的水流,安穩地到達彼岸。’他不能以手臂橫斷恆河的水流,安穩地到達彼岸。阿難,正是這樣,凡任何人,在為有身之滅(sakkāyanirodha)而宣說法時,心不趣入,不淨信,不安住,不解脫;他們應被看作猶如那個羸弱的人。阿難,猶如恆河水滿盈,與岸齊平,烏鴉可飲。這時來了一個有力的人,[想]:‘我要以手臂橫斷這恆河的水流,安穩地到達彼岸。’他能以手臂橫斷恆河的水流,安穩地到達彼岸。阿難,正是這樣,凡任何人,在為有身之滅而宣說法時,心趣入,淨信,安住,解脫;他們應被看作猶如那個有力的人。

‘‘Yo ca kho, ānanda, maggo yā paṭipadā pañcannaṃ orambhāgiyānaṃ saṃyojanānaṃ pahānāya taṃ maggaṃ taṃ paṭipadaṃ āgamma pañcorambhāgiyāni saṃyojanāni ñassati vā dakkhati vā pajahissati vāti – ṭhānametaṃ vijjati. Seyyathāpi, ānanda, mahato rukkhassa tiṭṭhato sāravato tacaṃ chetvā phegguṃ chetvā sāracchedo bhavissatīti – ṭhānametaṃ vijjati; evameva kho, ānanda, yo maggo yā paṭipadā pañcannaṃ orambhāgiyānaṃ saṃyojanānaṃ pahānāya taṃ maggaṃ taṃ paṭipadaṃ āgamma pañcorambhāgiyāni saṃyojanāni ñassati vā dakkhati vā pajahissati vāti – ṭhānametaṃ vijjati. Seyyathāpi, ānanda, gaṅgā nadī pūrā udakassa samatittikā kākapeyyā. Atha dubbalako puriso āgaccheyya – ‘ahaṃ imissā gaṅgāya nadiyā tiriyaṃ bāhāya sotaṃ chetvā sotthinā pāraṃ gacchissāmī’ti [gacchāmīti (sī. pī.)]; so na sakkuṇeyya gaṅgāya nadiyā tiriyaṃ bāhāya sotaṃ chetvā sotthinā pāraṃ gantuṃ. Evameva kho, ānanda, yesaṃ kesañci [yassa kassaci (sabbattha)] sakkāyanirodhāya dhamme desiyamāne cittaṃ na pakkhandati nappasīdati na santiṭṭhati na vimuccati; seyyathāpi so dubbalako puriso evamete daṭṭhabbā. Seyyathāpi, ānanda, gaṅgā nadī pūrā udakassa samatittikā kākapeyyā. Atha balavā puriso āgaccheyya – ‘ahaṃ imissā gaṅgāya nadiyā tiriyaṃ bāhāya sotaṃ chetvā sotthinā pāraṃ gacchissāmī’ti; so sakkuṇeyya gaṅgāya nadiyā tiriyaṃ bāhāya sotaṃ chetvā sotthinā pāraṃ gantuṃ. Evameva kho, ānanda, yesaṃ kesañci sakkāyanirodhāya dhamme desiyamāne cittaṃ pakkhandati pasīdati santiṭṭhati vimuccati; seyyathāpi so balavā puriso evamete daṭṭhabbā.
133PTS 1.436緬 2.100已對照

一三三、“阿難,什麼是為了舍斷五下分結的道、行道呢?阿難,在此,比丘由於依遠離(upadhiviveka),由於諸不善法的舍斷,由於諸身的粗重(kāyaduṭṭhulla)完全止息,已離諸欲,離諸不善法,有尋、有伺,離生喜、樂,成就並住於初禪。凡在那裡有屬色的、屬受的、屬想的、屬行的、屬識的,他把那些法觀見為無常、為苦、為病、為癰、為箭、為苦患、為病惱、為他、為破壞、為空、為無我。他使心從那些法轉離。他使心從那些法轉離之後,把心導向不死界:‘這是寂靜的,這是殊勝的,即:一切行的止息、一切依的舍離、愛盡、離貪、滅、涅槃。’他住立於彼,達到諸漏的滅盡。若未達到諸漏的滅盡,便以那法貪、那法歡喜,以五下分結的滅盡而為化生者,將在那裡般涅槃,不再從彼世間還來。阿難,這也是為了舍斷五下分結的道、行道。

“再者,阿難,比丘尋、伺寂止……乃至……成就並住於第二禪……第三禪……成就並住於第四禪。凡在那裡有屬色的、屬受的、屬想的、屬行的、屬識的……不再從彼世間還來。阿難,這也是為了舍斷五下分結的道、行道。

“再者,阿難,比丘完全超越色想,有對想滅沒,不作意種種想,[知]‘虛空是無邊的’,成就並住於空無邊處。凡在那裡有屬受的、屬想的、屬行的、屬識的……乃至……不再從彼世間還來。阿難,這也是為了舍斷五下分結的道、行道。

“再者,阿難,比丘完全超越空無邊處,[知]‘識是無邊的’,成就並住於識無邊處。凡在那裡有屬受的、屬想的、屬行的、屬識的……乃至……不再從彼世間還來。阿難,這也是為了舍斷五下分結的道、行道。

“再者,阿難,比丘完全超越識無邊處,[知]‘什麼都沒有’,成就並住於無所有處。凡在那裡有屬受的、屬想的、屬行的、屬識的……乃至……不再從彼世間還來。阿難,這也是為了舍斷五下分結的道、行道。”

“尊者,若這就是為了舍斷五下分結的道、行道,那麼為什麼在此有些比丘是心解脫者,有些比丘是慧解脫者呢?”“阿難,於此,我說是根的差別(indriyavemattatā)。”

世尊說了這[番話]。具壽阿難滿意、歡喜世尊之所說。

133. ‘‘Katamo cānanda, maggo, katamā paṭipadā pañcannaṃ orambhāgiyānaṃ saṃyojanānaṃ pahānāya? Idhānanda, bhikkhu upadhivivekā akusalānaṃ dhammānaṃ pahānā sabbaso kāyaduṭṭhullānaṃ paṭippassaddhiyā vivicceva kāmehi vivicca akusalehi dhammehi savitakkaṃ savicāraṃ vivekajaṃ pītisukhaṃ paṭhamaṃ jhānaṃ upasampajja viharati. So yadeva tattha hoti rūpagataṃ vedanāgataṃ saññāgataṃ saṅkhāragataṃ viññāṇagataṃ te dhamme aniccato dukkhato rogato gaṇḍato sallato aghato ābādhato parato palokato suññato anattato samanupassati. So tehi dhammehi cittaṃ paṭivāpeti [paṭipāpeti (syā.), patiṭṭhāpeti (ka.)]. So tehi dhammehi cittaṃ paṭivāpetvā amatāya dhātuyā cittaṃ upasaṃharati – ‘etaṃ santaṃ etaṃ paṇītaṃ yadidaṃ sabbasaṅkhārasamatho sabbūpadhipaṭinissaggo taṇhākkhayo virāgo nirodho nibbāna’nti. So tattha ṭhito āsavānaṃ khayaṃ pāpuṇāti; no ce āsavānaṃ khayaṃ pāpuṇāti teneva dhammarāgena tāya dhammanandiyā pañcannaṃ orambhāgiyānaṃ saṃyojanānaṃ parikkhayā opapātiko hoti, tattha parinibbāyī, anāvattidhammo tasmā lokā. Ayampi kho, ānanda, maggo ayaṃ paṭipadā pañcannaṃ orambhāgiyānaṃ saṃyojanānaṃ pahānāya.
‘‘Puna caparaṃ, ānanda, bhikkhu vitakkavicārānaṃ vūpasamā…pe… dutiyaṃ jhānaṃ upasampajja viharati… tatiyaṃ jhānaṃ… catutthaṃ jhānaṃ upasampajja viharati. So yadeva tattha hoti rūpagataṃ vedanāgataṃ saññāgataṃ saṅkhāragataṃ viññāṇagataṃ… anāvattidhammo tasmā lokā. Ayampi kho, ānanda, maggo ayaṃ paṭipadā pañcannaṃ orambhāgiyānaṃ saṃyojanānaṃ pahānāya.
‘‘Puna caparaṃ, ānanda, bhikkhu sabbaso rūpasaññānaṃ samatikkamā paṭighasaññānaṃ atthaṅgamā nānattasaññānaṃ amanasikārā ‘ananto ākāso’ti ākāsānañcāyatanaṃ upasampajja viharati. So yadeva tattha hoti vedanāgataṃ saññāgataṃ saṅkhāragataṃ viññāṇagataṃ…pe… anāvattidhammo tasmā lokā. Ayampi kho, ānanda, maggo ayaṃ paṭipadā pañcannaṃ orambhāgiyānaṃ saṃyojanānaṃ pahānāya.
‘‘Puna caparaṃ, ānanda, bhikkhu sabbaso ākāsānañcāyatanaṃ samatikkamma ‘anantaṃ viññāṇa’nti viññāṇañcāyatanaṃ upasampajja viharati. So yadeva tattha hoti vedanāgataṃ saññāgataṃ saṅkhāragataṃ viññāṇagataṃ…pe… anāvattidhammo tasmā lokā. Ayampi kho, ānanda, maggo ayaṃ paṭipadā pañcannaṃ orambhāgiyānaṃ saṃyojanānaṃ pahānāya.
‘‘Puna caparaṃ, ānanda, bhikkhu sabbaso viññāṇañcāyatanaṃ samatikkamma ‘natthi kiñcī’ti ākiñcaññāyatanaṃ upasampajja viharati. So yadeva tattha hoti vedanāgataṃ saññāgataṃ saṅkhāragataṃ viññāṇagataṃ…pe… anāvattidhammo tasmā lokā. Ayampi kho, ānanda, maggo ayaṃ paṭipadā pañcannaṃ orambhāgiyānaṃ saṃyojanānaṃ pahānāyā’’ti.
‘‘Eso ce, bhante, maggo esā paṭipadā pañcannaṃ orambhāgiyānaṃ saṃyojanānaṃ pahānāya, atha kiñcarahi idhekacce bhikkhū cetovimuttino ekacce bhikkhū paññāvimuttino’’ti? ‘‘Ettha kho panesāhaṃ [ettha kho tesāhaṃ (sī. syā. kaṃ. pī.)], ānanda, indriyavemattataṃ vadāmī’’ti.
Idamavoca bhagavā. Attamano āyasmā ānando bhagavato bhāsitaṃ abhinandīti.
Mahāmālukyasuttaṃ niṭṭhitaṃ catutthaṃ.
已對照

《大鬘童子經》終,[《比丘品》中之]第四[經]。