快樂巴利palinanda.cc

中部第5經 · 無穢經 Anaṅgaṇasuttaṃ

本經目錄五、無穢經

已對照

五、無穢經

5. Anaṅgaṇasuttaṃ
57緬 1.29已對照

如是我聞——一時,世尊住在舍衛城祇樹林給孤獨園。在那裡,具壽舍利弗召喚諸比丘:“賢友們,諸比丘。”“賢友。”那些比丘應諾具壽舍利弗。具壽舍利弗這樣說——

57. Evaṃ me sutaṃ – ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tatra kho āyasmā sāriputto bhikkhū āmantesi – ‘‘āvuso, bhikkhave’’ti. ‘‘Āvuso’’ti kho te bhikkhū āyasmato sāriputtassa paccassosuṃ. Āyasmā sāriputto etadavoca –
PTS 1.25已對照

“賢友們,世間有這四種人存在、可得。哪四種呢?賢友們,於此,某人正是有穢的,卻不能如實了知‘我於內有穢(aṅgaṇa)’。而賢友們,於此,某人正是有穢的,能如實了知‘我於內有穢’。賢友們,於此,某人正是無穢的,卻不能如實了知‘我於內無穢’。而賢友們,於此,某人正是無穢的,能如實了知‘我於內無穢’。賢友們,此中那位正是有穢而不能如實了知‘我於內有穢’的人,在這兩位同樣有穢的人中被說為下劣之人。賢友們,此中那位正是有穢而能如實了知‘我於內有穢’的人,在這兩位同樣有穢的人中被說為最上之人。賢友們,此中那位正是無穢而不能如實了知‘我於內無穢’的人,在這兩位同樣無穢的人中被說為下劣之人。賢友們,此中那位正是無穢而能如實了知‘我於內無穢’的人,在這兩位同樣無穢的人中被說為最上之人。”

‘‘Cattārome, āvuso, puggalā santo saṃvijjamānā lokasmiṃ. Katame cattāro? Idhāvuso, ekacco puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ nappajānāti. Idha panāvuso, ekacco puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ pajānāti. Idhāvuso, ekacco puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ nappajānāti. Idha panāvuso, ekacco puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ pajānāti. Tatrāvuso, yvāyaṃ puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ nappajānāti, ayaṃ imesaṃ dvinnaṃ puggalānaṃ sāṅgaṇānaṃyeva sataṃ hīnapuriso akkhāyati. Tatrāvuso, yvāyaṃ puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ pajānāti, ayaṃ imesaṃ dvinnaṃ puggalānaṃ sāṅgaṇānaṃyeva sataṃ seṭṭhapuriso akkhāyati. Tatrāvuso, yvāyaṃ puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ nappajānāti, ayaṃ imesaṃ dvinnaṃ puggalānaṃ anaṅgaṇānaṃyeva sataṃ hīnapuriso akkhāyati. Tatrāvuso, yvāyaṃ puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ pajānāti, ayaṃ imesaṃ dvinnaṃ puggalānaṃ anaṅgaṇānaṃyeva sataṃ seṭṭhapuriso akkhāyatī’’ti.
58已對照

五十八、這樣說時,具壽摩訶目犍連對具壽舍利弗這樣說——

58. Evaṃ vutte, āyasmā mahāmoggallāno āyasmantaṃ sāriputtaṃ etadavoca –
緬 1.30已對照

“舍利弗賢友,是什麼因、什麼緣,使這兩位同樣有穢的人中,一位被說為下劣之人,一位被說為最上之人呢?而舍利弗賢友,又是什麼因、什麼緣,使這兩位同樣無穢的人中,一位被說為下劣之人,一位被說為最上之人呢?”

‘‘Ko nu kho, āvuso sāriputta, hetu ko paccayo yenimesaṃ dvinnaṃ puggalānaṃ sāṅgaṇānaṃyeva sataṃ eko hīnapuriso akkhāyati, eko seṭṭhapuriso akkhāyati? Ko panāvuso sāriputta, hetu ko paccayo yenimesaṃ dvinnaṃ puggalānaṃ anaṅgaṇānaṃyeva sataṃ eko hīnapuriso akkhāyati, eko seṭṭhapuriso akkhāyatī’’ti?
59已對照

五十九、“賢友們,此中那位正是有穢而不能如實了知‘我於內有穢’的人,對他這[事]是可預期的——他不會為斷除那穢而生起意欲,不會作精勤,不會發起精進;他將有貪、有瞋、有痴、有穢、心雜染而命終。賢友們,猶如從店鋪或鐵匠家取來的銅盤(kaṃsapāti)為塵與垢所覆;而主人們既不使用它,也不令它潔淨,反把它置於塵土之處——賢友們,這樣一來,那銅盤過後不是會變得更雜染、更沾垢嗎?”“正是如此,賢友。”“賢友們,正是這樣,那位正是有穢而不能如實了知‘我於內有穢’的人,對他這[事]是可預期的——他不會為斷除那穢而生起意欲,不會作精勤,不會發起精進;他將有貪、有瞋、有痴、有穢、心雜染而命終。

59. ‘‘Tatrāvuso, yvāyaṃ puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ nappajānāti, tassetaṃ pāṭikaṅkhaṃ – na chandaṃ janessati na vāyamissati na vīriyaṃ ārabhissati tassaṅgaṇassa pahānāya; so sarāgo sadoso samoho sāṅgaṇo saṃkiliṭṭhacitto kālaṃ karissati. Seyyathāpi, āvuso, kaṃsapāti ābhatā āpaṇā vā kammārakulā vā rajena ca malena ca pariyonaddhā. Tamenaṃ sāmikā na ceva paribhuñjeyyuṃ na ca pariyodapeyyuṃ [pariyodāpeyyuṃ (?)], rajāpathe ca naṃ nikkhipeyyuṃ. Evañhi sā, āvuso, kaṃsapāti aparena samayena saṃkiliṭṭhatarā assa malaggahitā’’ti? ‘‘Evamāvuso’’ti. ‘‘Evameva kho, āvuso, yvāyaṃ puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ nappajānāti, tassetaṃ pāṭikaṅkhaṃ – na chandaṃ janessati na vāyamissati na vīriyaṃ ārabhissati tassaṅgaṇassa pahānāya; so sarāgo sadoso samoho sāṅgaṇo saṃkiliṭṭhacitto kālaṃ karissati.
PTS 1.26已對照

“賢友們,此中那位正是有穢而能如實了知‘我於內有穢’的人,對他這[事]是可預期的——他將為斷除那穢而生起意欲,將作精勤,將發起精進;他將無貪、無瞋、無痴、無穢、心不雜染而命終。賢友們,猶如從店鋪或鐵匠家取來的銅盤為塵與垢所覆;而主人們既使用它,也令它潔淨,不把它置於塵土之處——賢友們,這樣一來,那銅盤過後不是會變得更清淨、皎潔嗎?”“正是如此,賢友。”“賢友們,正是這樣,那位正是有穢而能如實了知‘我於內有穢’的人,對他這[事]是可預期的——他將為斷除那穢而生起意欲,將作精勤,將發起精進;他將無貪、無瞋、無痴、無穢、心不雜染而命終。

‘‘Tatrāvuso, yvāyaṃ puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ pajānāti, tassetaṃ pāṭikaṅkhaṃ – chandaṃ janessati vāyamissati vīriyaṃ ārabhissati tassaṅgaṇassa pahānāya; so arāgo adoso amoho anaṅgaṇo asaṃkiliṭṭhacitto kālaṃ karissati. Seyyathāpi, āvuso, kaṃsapāti ābhatā āpaṇā vā kammārakulā vā rajena ca malena ca pariyonaddhā. Tamenaṃ sāmikā paribhuñjeyyuñceva pariyodapeyyuñca, na ca naṃ rajāpathe nikkhipeyyuṃ. Evañhi sā, āvuso, kaṃsapāti aparena samayena parisuddhatarā assa pariyodātā’’ti? ‘‘Evamāvuso’’ti. ‘‘Evameva kho, āvuso, yvāyaṃ puggalo sāṅgaṇova samāno ‘atthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ pajānāti, tassetaṃ pāṭikaṅkhaṃ – chandaṃ janessati vāyamissati vīriyaṃ ārabhissati tassaṅgaṇassa pahānāya; so arāgo adoso amoho anaṅgaṇo asaṃkiliṭṭhacitto kālaṃ karissati.
緬 1.31已對照

“賢友們,此中那位正是無穢而不能如實了知‘我於內無穢’的人,對他這[事]是可預期的——他將作意於淨相(subhanimitta),由於作意那淨相,貪將侵奪其心;他將有貪、有瞋、有痴、有穢、心雜染而命終。賢友們,猶如從店鋪或鐵匠家取來的銅盤是清淨、皎潔的;而主人們既不使用它,也不令它潔淨,反把它置於塵土之處——賢友們,這樣一來,那銅盤過後不是會變得更雜染、更沾垢嗎?”“正是如此,賢友。”“賢友們,正是這樣,那位正是無穢而不能如實了知‘我於內無穢’的人,對他這[事]是可預期的——他將作意於淨相,由於作意那淨相,貪將侵奪其心;他將有貪、有瞋、有痴、有穢、心雜染而命終。

‘‘Tatrāvuso, yvāyaṃ puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ nappajānāti, tassetaṃ pāṭikaṅkhaṃ – subhanimittaṃ manasi karissati, tassa subhanimittassa manasikārā rāgo cittaṃ anuddhaṃsessati; so sarāgo sadoso samoho sāṅgaṇo saṃkiliṭṭhacitto kālaṃ karissati. Seyyathāpi, āvuso, kaṃsapāti ābhatā āpaṇā vā kammārakulā vā parisuddhā pariyodātā. Tamenaṃ sāmikā na ceva paribhuñjeyyuṃ na ca pariyodapeyyuṃ, rajāpathe ca naṃ nikkhipeyyuṃ. Evañhi sā, āvuso, kaṃsapāti aparena samayena saṃkiliṭṭhatarā assa malaggahitā’’ti? ‘‘Evamāvuso’’ti. ‘‘Evameva kho, āvuso, yvāyaṃ puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ nappajānāti, tassetaṃ pāṭikaṅkhaṃ – subhanimittaṃ manasi karissati, tassa subhanimittassa manasikārā rāgo cittaṃ anuddhaṃsessati;so sarāgo sadoso samoho sāṅgaṇo saṃkiliṭṭhacittokālaṃkarissati.
已對照

“賢友們,此中那位正是無穢而能如實了知‘我於內無穢’的人,對他這[事]是可預期的——他將不作意於淨相,由於不作意那淨相,貪將不侵奪其心;他將無貪、無瞋、無痴、無穢、心不雜染而命終。賢友們,猶如從店鋪或鐵匠家取來的銅盤是清淨、皎潔的;而主人們既使用它,也令它潔淨,不把它置於塵土之處——賢友們,這樣一來,那銅盤過後不是會變得更清淨、皎潔嗎?”“正是如此,賢友。”“賢友們,正是這樣,那位正是無穢而能如實了知‘我於內無穢’的人,對他這[事]是可預期的——他將不作意於淨相,由於不作意那淨相,貪將不侵奪其心;他將無貪、無瞋、無痴、無穢、心不雜染而命終。

‘‘Tatrāvuso, yvāyaṃ puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ pajānāti, tassetaṃ pāṭikaṅkhaṃ – subhanimittaṃ na manasi karissati, tassa subhanimittassa amanasikārā rāgo cittaṃ nānuddhaṃsessati; so arāgo adoso amoho anaṅgaṇo asaṃkiliṭṭhacitto kālaṃ karissati. Seyyathāpi, āvuso, kaṃsapāti ābhatā āpaṇā vā kammārakulā vā parisuddhā pariyodātā. Tamenaṃ sāmikā paribhuñjeyyuñceva pariyodapeyyuñca, na ca naṃ rajāpathe nikkhipeyyuṃ. Evañhi sā, āvuso, kaṃsapāti aparena samayena parisuddhatarā assa pariyodātā’’ti? ‘‘Evamāvuso’’ti. ‘‘Evameva kho, āvuso, yvāyaṃ puggalo anaṅgaṇova samāno ‘natthi me ajjhattaṃ aṅgaṇa’nti yathābhūtaṃ pajānāti, tassetaṃ pāṭikaṅkhaṃ – subhanimittaṃ na manasi karissati, tassa subhanimittassa amanasikārā rāgo cittaṃ nānuddhaṃsessati; so arāgo adoso amoho anaṅgaṇo asaṃkiliṭṭhacitto kālaṃ karissati.
PTS 1.27緬 1.32已對照

“目犍連賢友,這便是那因、這便是那緣,使這兩位同樣有穢的人中,一位被說為下劣之人,一位被說為最上之人。而目犍連賢友,這便是那因、這便是那緣,使這兩位同樣無穢的人中,一位被說為下劣之人,一位被說為最上之人。”

‘‘Ayaṃ kho, āvuso moggallāna, hetu ayaṃ paccayo yenimesaṃ dvinnaṃ puggalānaṃ sāṅgaṇānaṃyeva sataṃ eko hīnapuriso akkhāyati, eko seṭṭhapuriso akkhāyati. Ayaṃ panāvuso moggallāna, hetu ayaṃ paccayo yenimesaṃ dvinnaṃ puggalānaṃ anaṅgaṇānaṃyeva sataṃ eko hīnapuriso akkhāyati, eko seṭṭhapuriso akkhāyatī’’ti.
60已對照

六十、“賢友,[人]說‘穢、穢’。賢友,這‘穢’是什麼的增語呢?”“賢友,這‘穢’是諸惡不善的欲之所行(icchāvacara)的增語。”

60. ‘‘Aṅgaṇaṃ aṅgaṇanti, āvuso, vuccati. Kissa nu kho etaṃ, āvuso, adhivacanaṃ yadidaṃ aṅgaṇa’’nti? ‘‘Pāpakānaṃ kho etaṃ, āvuso, akusalānaṃ icchāvacarānaṃ adhivacanaṃ, yadidaṃ aṅgaṇa’’nti.
已對照

“賢友們,而這[種]處是存在的——此中某位比丘會生起這樣的欲求:‘我確實犯了罪,但願諸比丘不知道我犯了罪。’賢友們,而這[種]處也是存在的——那些比丘知道那位比丘‘犯了罪’。‘諸比丘知道我犯了罪’——他因此而忿怒、不悅。賢友們,凡那忿與那不悅,這兩者[便]是穢。

‘‘Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ idhekaccassa bhikkhuno evaṃ icchā uppajjeyya – ‘āpattiñca vata āpanno assaṃ, na ca maṃ bhikkhū jāneyyuṃ āpattiṃ āpanno’ti. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ taṃ bhikkhuṃ bhikkhū jāneyyuṃ – ‘āpattiṃ āpanno’ti. ‘Jānanti maṃ bhikkhū āpattiṃ āpanno’ti – iti so kupito hoti appatīto. Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo – ubhayametaṃ aṅgaṇaṃ.
已對照

“賢友們,而這[種]處是存在的——此中某位比丘會生起這樣的欲求:‘我確實犯了罪,但願諸比丘在屏處詰責我,不在僧團中。’賢友們,而這[種]處也是存在的——那些比丘在僧團中詰責那位比丘,不在屏處。‘諸比丘在僧團中詰責我,不在屏處’——他因此而忿怒、不悅。賢友們,凡那忿與那不悅,這兩者[便]是穢。

‘‘Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ idhekaccassa bhikkhuno evaṃ icchā uppajjeyya – ‘āpattiñca vata āpanno assaṃ, anuraho maṃ bhikkhū codeyyuṃ, no saṅghamajjhe’ti. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ taṃ bhikkhuṃ bhikkhū saṅghamajjhe codeyyuṃ, no anuraho. ‘Saṅghamajjhe maṃ bhikkhū codenti, no anuraho’ti – iti so kupito hoti appatīto. Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo – ubhayametaṃ aṅgaṇaṃ.
已對照

“賢友們,而這[種]處是存在的——此中某位比丘會生起這樣的欲求:‘我確實犯了罪,但願相當之人(sappaṭipuggala)詰責我,不是不相當之人。’賢友們,而這[種]處也是存在的——不相當之人詰責那位比丘,不是相當之人。‘不相當之人詰責我,不是相當之人’——他因此而忿怒、不悅。賢友們,凡那忿與那不悅,這兩者[便]是穢。

‘‘Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ idhekaccassa bhikkhuno evaṃ icchā uppajjeyya – ‘āpattiñca vata āpanno assaṃ, sappaṭipuggalo maṃ codeyya, no appaṭipuggalo’ti. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ taṃ bhikkhuṃ appaṭipuggalo codeyya, no sappaṭipuggalo. ‘Appaṭipuggalo maṃ codeti, no sappaṭipuggalo’ti – iti so kupito hoti appatīto. Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo – ubhayametaṃ aṅgaṇaṃ.
PTS 1.28緬 1.33已對照

“賢友們,而這[種]處是存在的——此中某位比丘會生起這樣的欲求:‘啊,但願導師唯一再詢問我而後為諸比丘說法,導師不一再詢問別的比丘而後為諸比丘說法。’賢友們,而這[種]處也是存在的——導師一再詢問別的比丘而後為諸比丘說法,導師不一再詢問那位比丘而後為諸比丘說法。‘導師一再詢問別的比丘而後為諸比丘說法,導師不一再詢問我而後為諸比丘說法’——他因此而忿怒、不悅。賢友們,凡那忿與那不悅,這兩者[便]是穢。

‘‘Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ idhekaccassa bhikkhuno evaṃ icchā uppajjeyya – ‘aho vata mameva satthā paṭipucchitvā paṭipucchitvā bhikkhūnaṃ dhammaṃ deseyya, na aññaṃ bhikkhuṃ satthā paṭipucchitvā paṭipucchitvā bhikkhūnaṃ dhammaṃ deseyyā’ti. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ aññaṃ bhikkhuṃ satthā paṭipucchitvā paṭipucchitvā bhikkhūnaṃ dhammaṃ deseyya, na taṃ bhikkhuṃ satthā paṭipucchitvā paṭipucchitvā bhikkhūnaṃ dhammaṃ deseyya. ‘Aññaṃ bhikkhuṃ satthā paṭipucchitvā paṭipucchitvā bhikkhūnaṃ dhammaṃ deseti, na maṃ satthā paṭipucchitvā paṭipucchitvā bhikkhūnaṃ dhammaṃ desetī’ti – iti so kupito hoti appatīto. Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo – ubhayametaṃ aṅgaṇaṃ.
已對照

“賢友們,而這[種]處是存在的——此中某位比丘會生起這樣的欲求:‘啊,但願諸比丘唯一再推我為前導而為食入村,諸比丘不一再推別的比丘為前導而為食入村。’賢友們,而這[種]處也是存在的——諸比丘一再推別的比丘為前導而為食入村,諸比丘不一再推那位比丘為前導而為食入村。‘諸比丘一再推別的比丘為前導而為食入村,諸比丘不一再推我為前導而為食入村’——他因此而忿怒、不悅。賢友們,凡那忿與那不悅,這兩者[便]是穢。

‘‘Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ idhekaccassa bhikkhuno evaṃ icchā uppajjeyya – ‘aho vata mameva bhikkhū purakkhatvā purakkhatvā gāmaṃ bhattāya paviseyyuṃ, na aññaṃ bhikkhuṃ bhikkhū purakkhatvā purakkhatvā gāmaṃ bhattāya paviseyyu’nti. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ aññaṃ bhikkhuṃ bhikkhū purakkhatvā purakkhatvā gāmaṃ bhattāya paviseyyuṃ, na taṃ bhikkhuṃ bhikkhū purakkhatvā purakkhatvā gāmaṃ bhattāya paviseyyuṃ. ‘Aññaṃ bhikkhuṃ bhikkhū purakkhatvā purakkhatvā gāmaṃ bhattāya pavisanti, na maṃ bhikkhū purakkhatvā purakkhatvā gāmaṃ bhattāya pavisantī’ti – iti so kupito hoti appatīto. Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo – ubhayametaṃ aṅgaṇaṃ.
已對照

“賢友們,而這[種]處是存在的——此中某位比丘會生起這樣的欲求:‘啊,但願唯我於食堂得上座、上水、上食,別的比丘不於食堂得上座、上水、上食。’賢友們,而這[種]處也是存在的——別的比丘於食堂得上座、上水、上食,那位比丘不於食堂得上座、上水、上食。‘別的比丘於食堂得上座、上水、上食,我不得食堂的上座、上水、上食’——他因此而忿怒、不悅。賢友們,凡那忿與那不悅,這兩者[便]是穢。

‘‘Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ idhekaccassa bhikkhuno evaṃ icchā uppajjeyya – ‘aho vata ahameva labheyyaṃ bhattagge aggāsanaṃ aggodakaṃ aggapiṇḍaṃ, na añño bhikkhu labheyya bhattagge aggāsanaṃ aggodakaṃ aggapiṇḍa’nti. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ añño bhikkhu labheyya bhattagge aggāsanaṃ aggodakaṃ aggapiṇḍaṃ, na so bhikkhu labheyya bhattagge aggāsanaṃ aggodakaṃ aggapiṇḍaṃ. ‘Añño bhikkhu labhati bhattagge aggāsanaṃ aggodakaṃ aggapiṇḍaṃ, nāhaṃ labhāmi bhattagge aggāsanaṃ aggodakaṃ aggapiṇḍa’nti – iti so kupito hoti appatīto. Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo – ubhayametaṃ aṅgaṇaṃ.
緬 1.34已對照

“賢友們,而這[種]處是存在的——此中某位比丘會生起這樣的欲求:‘啊,但願唯我於食堂食畢而作隨喜,別的比丘不於食堂食畢而作隨喜。’賢友們,而這[種]處也是存在的——別的比丘於食堂食畢而作隨喜,那位比丘不於食堂食畢而作隨喜。‘別的比丘於食堂食畢而作隨喜,我不於食堂食畢而作隨喜’——他因此而忿怒、不悅。賢友們,凡那忿與那不悅,這兩者[便]是穢。

‘‘Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ idhekaccassa bhikkhuno evaṃ icchā uppajjeyya – ‘aho vata ahameva bhattagge bhuttāvī anumodeyyaṃ, na añño bhikkhu bhattagge bhuttāvī anumodeyyā’ti. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ añño bhikkhu bhattagge bhuttāvī anumodeyya, na so bhikkhu bhattagge bhuttāvī anumodeyya. ‘Añño bhikkhu bhattagge bhuttāvī anumodati, nāhaṃ bhattagge bhuttāvī anumodāmī’ti – iti so kupito hoti appatīto. Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo – ubhayametaṃ aṅgaṇaṃ.
PTS 1.29已對照

“賢友們,而這[種]處是存在的——此中某位比丘會生起這樣的欲求:‘啊,但願唯我為來園中的諸比丘說法,別的比丘不為來園中的諸比丘說法。’賢友們,而這[種]處也是存在的——別的比丘為來園中的諸比丘說法,那位比丘不為來園中的諸比丘說法。‘別的比丘為來園中的諸比丘說法,我不為來園中的諸比丘說法’——他因此而忿怒、不悅。賢友們,凡那忿與那不悅,這兩者[便]是穢。

‘‘Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ idhekaccassa bhikkhuno evaṃ icchā uppajjeyya – ‘aho vata ahameva ārāmagatānaṃ bhikkhūnaṃ dhammaṃ deseyyaṃ, na añño bhikkhu ārāmagatānaṃ bhikkhūnaṃ dhammaṃ deseyyā’ti. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ añño bhikkhu ārāmagatānaṃ bhikkhūnaṃ dhammaṃ deseyya, na so bhikkhu ārāmagatānaṃ bhikkhūnaṃ dhammaṃ deseyya. ‘Añño bhikkhu ārāmagatānaṃ bhikkhūnaṃ dhammaṃ deseti, nāhaṃ ārāmagatānaṃ bhikkhūnaṃ dhammaṃ desemī’ti – iti so kupito hoti appatīto. Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo – ubhayametaṃ aṅgaṇaṃ.
已對照

“賢友們,而這[種]處是存在的——此中某位比丘會生起這樣的欲求:‘啊,但願唯我為來園中的諸比丘尼說法……乃至……為諸優婆塞說法……乃至……為諸優婆夷說法,別的比丘不為來園中的諸優婆夷說法。’賢友們,而這[種]處也是存在的——別的比丘為來園中的諸優婆夷說法,那位比丘不為來園中的諸優婆夷說法。‘別的比丘為來園中的諸優婆夷說法,我不為來園中的諸優婆夷說法’——他因此而忿怒、不悅。賢友們,凡那忿與那不悅,這兩者[便]是穢。

‘‘Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ idhekaccassa bhikkhuno evaṃ icchā uppajjeyya – ‘aho vata ahameva ārāmagatānaṃ bhikkhunīnaṃ dhammaṃ deseyyaṃ…pe… upāsakānaṃ dhammaṃ deseyyaṃ…pe… upāsikānaṃ dhammaṃ deseyyaṃ, na añño bhikkhu ārāmagatānaṃ upāsikānaṃ dhammaṃ deseyyā’ti. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ añño bhikkhu ārāmagatānaṃ upāsikānaṃ dhammaṃ deseyya, na so bhikkhu ārāmagatānaṃ upāsikānaṃ dhammaṃ deseyya. ‘Añño bhikkhu ārāmagatānaṃ upāsikānaṃ dhammaṃ deseti, nāhaṃ ārāmagatānaṃ upāsikānaṃ dhammaṃ desemī’ti – iti so kupito hoti appatīto. Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo – ubhayametaṃ aṅgaṇaṃ.
緬 1.35已對照

“賢友們,而這[種]處是存在的——此中某位比丘會生起這樣的欲求:‘啊,但願諸比丘唯恭敬我、尊重我、敬重我、供養我,諸比丘不恭敬、尊重、敬重、供養別的比丘。’賢友們,而這[種]處也是存在的——那些比丘恭敬、尊重、敬重、供養別的比丘,不恭敬、尊重、敬重、供養那位比丘。‘諸比丘恭敬、尊重、敬重、供養別的比丘,諸比丘不恭敬、尊重、敬重、供養我’——他因此而忿怒、不悅。賢友們,凡那忿與那不悅,這兩者[便]是穢。

‘‘Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ idhekaccassa bhikkhuno evaṃ icchā uppajjeyya – ‘aho vata mameva bhikkhū sakkareyyuṃ garuṃ kareyyuṃ [garukareyyuṃ (sī. syā. pī.)] māneyyuṃ pūjeyyuṃ, na aññaṃ bhikkhuṃ bhikkhū sakkareyyuṃ garuṃ kareyyuṃ māneyyuṃ pūjeyyu’nti. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ aññaṃ bhikkhuṃ bhikkhū sakkareyyuṃ garuṃ kareyyuṃ māneyyuṃ pūjeyyuṃ, na taṃ bhikkhuṃ bhikkhū sakkareyyuṃ garuṃ kareyyuṃ māneyyuṃ pūjeyyuṃ. ‘Aññaṃ bhikkhuṃ bhikkhū sakkaronti garuṃ karonti mānenti pūjenti, na maṃ bhikkhū sakkaronti garuṃ karonti mānenti pūjentī’ti – iti so kupito hoti appatīto. Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo – ubhayametaṃ aṅgaṇaṃ.
已對照

“賢友們,而這[種]處是存在的——此中某位比丘會生起這樣的欲求:‘啊,但願諸比丘尼……乃至……諸優婆塞……乃至……諸優婆夷唯恭敬我、尊重我、敬重我、供養我,諸優婆夷不恭敬、尊重、敬重、供養別的比丘。’賢友們,而這[種]處也是存在的——那些優婆夷恭敬、尊重、敬重、供養別的比丘,不恭敬、尊重、敬重、供養那位比丘。‘諸優婆夷恭敬、尊重、敬重、供養別的比丘,諸優婆夷不恭敬、尊重、敬重、供養我’——他因此而忿怒、不悅。賢友們,凡那忿與那不悅,這兩者[便]是穢。

‘‘Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ idhekaccassa bhikkhuno evaṃ icchā uppajjeyya – ‘aho vata mameva bhikkhuniyo…pe… upāsakā…pe… upāsikā sakkareyyuṃ garuṃ kareyyuṃ māneyyuṃ pūjeyyuṃ, na aññaṃ bhikkhuṃ upāsikā sakkareyyuṃ garuṃ kareyyuṃ māneyyuṃ pūjeyyu’nti. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ aññaṃ bhikkhuṃ upāsikā sakkareyyuṃ garuṃ kareyyuṃ māneyyuṃ pūjeyyuṃ, na taṃ bhikkhuṃ upāsikā sakkareyyuṃ garuṃ kareyyuṃ māneyyuṃ pūjeyyuṃ. ‘Aññaṃ bhikkhuṃ upāsikā sakkaronti garuṃ karonti mānenti pūjenti, na maṃ upāsikā sakkaronti garuṃ karonti mānenti pūjentī’ti – iti so kupito hoti appatīto. Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo – ubhayametaṃ aṅgaṇaṃ.
PTS 1.30已對照

“賢友們,而這[種]處是存在的——此中某位比丘會生起這樣的欲求:‘啊,但願唯我得勝妙的衣,別的比丘不得勝妙的衣。’賢友們,而這[種]處也是存在的——別的比丘得勝妙的衣,那位比丘不得勝妙的衣。‘別的比丘得勝妙的衣,我不得勝妙的衣’——他因此而忿怒、不悅。賢友們,凡那忿與那不悅,這兩者[便]是穢。

‘‘Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ idhekaccassa bhikkhuno evaṃ icchā uppajjeyya – ‘aho vata ahameva lābhī assaṃ paṇītānaṃ cīvarānaṃ, na añño bhikkhu lābhī assa paṇītānaṃ cīvarāna’nti. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ añño bhikkhu lābhī assa paṇītānaṃ cīvarānaṃ, na so bhikkhu lābhī assa paṇītānaṃ cīvarānaṃ. ‘Añño bhikkhu lābhī [lābhī assa (ka.)] paṇītānaṃ cīvarānaṃ, nāhaṃ lābhī [lābhī assaṃ (ka.)] paṇītānaṃ cīvarāna’nti – iti so kupito hoti appatīto. Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo – ubhayametaṃ aṅgaṇaṃ.
緬 1.36已對照

“賢友們,而這[種]處是存在的——此中某位比丘會生起這樣的欲求:‘啊,但願唯我得勝妙的乞食之食……乃至……勝妙的坐臥處……乃至……勝妙的病緣藥資具,別的比丘不得勝妙的病緣藥資具。’賢友們,而這[種]處也是存在的——別的比丘得勝妙的病緣藥資具,那位比丘不得勝妙的病緣藥資具。‘別的比丘得勝妙的病緣藥資具,我不得勝妙的病緣藥資具’——他因此而忿怒、不悅。賢友們,凡那忿與那不悅,這兩者[便]是穢。

‘‘Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ idhekaccassa bhikkhuno evaṃ icchā uppajjeyya – ‘aho vata ahameva lābhī assaṃ paṇītānaṃ piṇḍapātānaṃ…pe… paṇītānaṃ senāsanānaṃ…pe… paṇītānaṃ gilānappaccayabhesajjaparikkhārānaṃ, na añño bhikkhu lābhī assa paṇītānaṃ gilānappaccayabhesajjaparikkhārāna’nti. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ añño bhikkhu lābhī assa paṇītānaṃ gilānappaccayabhesajjaparikkhārānaṃ, na so bhikkhu lābhī assa paṇītānaṃ gilānappaccayabhesajjaparikkhārānaṃ. ‘Añño bhikkhu lābhī [lābhī assa (ka.)] paṇītānaṃ gilānappaccayabhesajjaparikkhārānaṃ, nāhaṃ lābhī [lābhī assaṃ (ka.)] paṇītānaṃ gilānappaccayabhesajjaparikkhārāna’nti – iti so kupito hoti appatīto. Yo ceva kho, āvuso, kopo yo ca appaccayo – ubhayametaṃ aṅgaṇaṃ.
已對照

“賢友們,這‘穢’便是這些諸惡不善的欲之所行的增語。”

‘‘Imesaṃ kho etaṃ, āvuso, pāpakānaṃ akusalānaṃ icchāvacarānaṃ adhivacanaṃ, yadidaṃ aṅgaṇa’’nti.
61PTS 1.31已對照

六十一、“賢友們,無論哪一位比丘,若這些惡不善的欲之所行未斷而被見、[又]被聞,那麼縱使他是林野住者、住邊遠坐臥處者、常乞食者、次第乞食者、持糞掃衣者、持粗衣者,諸同梵行者也不恭敬他、不尊重、不敬重、不供養[他]。這是什麼緣故呢?因為那位具壽的這些惡不善的欲之所行未斷而被見、[又]被聞。賢友們,猶如從店鋪或鐵匠家取來的銅盤是清淨、皎潔的;而主人們把蛇屍、或狗屍、或人屍盛入其中,以另一個銅盤覆上,走進市街。人們見了便這樣說:‘喂,這被抬著的是什麼,好像是很潔淨[的東西]?’於是[有人]起身揭開來看。他一見到,不可意便生起,厭逆便生起,厭惡便生起;連飢餓者也不會想吃,何況飽足者。賢友們,正是這樣,無論哪一位比丘,若這些惡不善的欲之所行未斷而被見、[又]被聞,那麼縱使他是林野住者、住邊遠坐臥處者、常乞食者、次第乞食者、持糞掃衣者、持粗衣者,諸同梵行者也不恭敬他、不尊重、不敬重、不供養[他]。這是什麼緣故呢?因為那位具壽的這些惡不善的欲之所行未斷而被見、[又]被聞。

61. ‘‘Yassa kassaci, āvuso, bhikkhuno ime pāpakā akusalā icchāvacarā appahīnā dissanti ceva sūyanti ca, kiñcāpi so hoti āraññiko pantasenāsano piṇḍapātiko sapadānacārī paṃsukūliko lūkhacīvaradharo, atha kho naṃ sabrahmacārī na ceva sakkaronti na garuṃ karonti na mānenti na pūjenti. Taṃ kissa hetu? Te hi tassa āyasmato pāpakā akusalā icchāvacarā appahīnā dissanti ceva sūyanti ca. Seyyathāpi, āvuso, kaṃsapāti ābhatā āpaṇā vā kammārakulā vā parisuddhā pariyodātā. Tamenaṃ sāmikā ahikuṇapaṃ vā kukkurakuṇapaṃ vā manussakuṇapaṃ vā racayitvā aññissā kaṃsapātiyā paṭikujjitvā antarāpaṇaṃ paṭipajjeyyuṃ. Tamenaṃ jano disvā evaṃ vadeyya – ‘ambho, kimevidaṃ harīyati jaññajaññaṃ viyā’ti? Tamenaṃ uṭṭhahitvā apāpuritvā [avāpuritvā (sī.)] olokeyya. Tassa sahadassanena amanāpatā ca saṇṭhaheyya, pāṭikulyatā [paṭikūlatā (ka.), pāṭikūlyatā (syā.)] ca saṇṭhaheyya, jegucchatā ca [jegucchitā ca (pī. ka.)] saṇṭhaheyya; jighacchitānampi na bhottukamyatā assa, pageva suhitānaṃ. Evameva kho, āvuso, yassa kassaci bhikkhuno ime pāpakā akusalā icchāvacarā appahīnā dissanti ceva sūyanti ca, kiñcāpi so hoti āraññiko pantasenāsano piṇḍapātiko sapadānacārī paṃsukūliko lūkhacīvaradharo, atha kho naṃ sabrahmacārī na ceva sakkaronti na garuṃ karonti na mānenti na pūjenti. Taṃ kissa hetu? Te hi tassa āyasmato pāpakā akusalā icchāvacarā appahīnā dissanti ceva sūyanti ca.
62緬 1.37已對照

六十二、“賢友們,無論哪一位比丘,若這些惡不善的欲之所行已斷而被見、[又]被聞,那麼縱使他是住村邊者、受請食者、持居士衣者,諸同梵行者也恭敬他、尊重、敬重、供養[他]。這是什麼緣故呢?因為那位具壽的這些惡不善的欲之所行已斷而被見、[又]被聞。賢友們,猶如從店鋪或鐵匠家取來的銅盤是清淨、皎潔的;而主人們把擇去黑粒的粳米飯連同眾多羹、眾多菜盛入其中,以另一個銅盤覆上,走進市街。人們見了便這樣說:‘喂,這被抬著的是什麼,好像是很潔淨[的東西]?’於是[有人]起身揭開來看。他一見到,可意便生起,不厭逆便生起,不厭惡便生起;連飽足者也會想吃,何況飢餓者。賢友們,正是這樣,無論哪一位比丘,若這些惡不善的欲之所行已斷而被見、[又]被聞,那麼縱使他是住村邊者、受請食者、持居士衣者,諸同梵行者也恭敬他、尊重、敬重、供養[他]。這是什麼緣故呢?因為那位具壽的這些惡不善的欲之所行已斷而被見、[又]被聞。”

62. ‘‘Yassa kassaci, āvuso, bhikkhuno ime pāpakā akusalā icchāvacarā pahīnā dissanti ceva sūyanti ca, kiñcāpi so hoti gāmantavihārī nemantaniko gahapaticīvaradharo, atha kho naṃ sabrahmacārī sakkaronti garuṃ karonti mānenti pūjenti. Taṃ kissa hetu? Te hi tassa āyasmato pāpakā akusalā icchāvacarā pahīnā dissanti ceva sūyanti ca. Seyyathāpi, āvuso, kaṃsapāti ābhatā āpaṇā vā kammārakulā vā parisuddhā pariyodātā. Tamenaṃ sāmikā sālīnaṃ odanaṃ vicitakāḷakaṃ [vicinitakāḷakaṃ (ka.)] anekasūpaṃ anekabyañjanaṃ racayitvā aññissā kaṃsapātiyā paṭikujjitvā antarāpaṇaṃ paṭipajjeyyuṃ. Tamenaṃ jano disvā evaṃ vadeyya – ‘ambho, kimevidaṃ harīyati jaññajaññaṃ viyā’ti? Tamenaṃ uṭṭhahitvā apāpuritvā olokeyya. Tassa saha dassanena manāpatā ca saṇṭhaheyya, appāṭikulyatā ca saṇṭhaheyya, ajegucchatā ca saṇṭhaheyya; suhitānampi bhottukamyatā assa, pageva jighacchitānaṃ. Evameva kho, āvuso, yassa kassaci bhikkhuno ime pāpakā akusalā icchāvacarā pahīnā dissanti ceva sūyanti ca, kiñcāpi so hoti gāmantavihārī nemantaniko gahapaticīvaradharo, atha kho naṃ sabrahmacārī sakkaronti garuṃ karonti mānenti pūjenti. Taṃ kissa hetu? Te hi tassa āyasmato pāpakā akusalā icchāvacarā pahīnā dissanti ceva sūyanti cā’’ti.
63PTS 1.32緬 1.38已對照

六十三、這樣說時,具壽摩訶目犍連對具壽舍利弗這樣說:“舍利弗賢友,我心中現起一譬喻。”“目犍連賢友,願它[在你心中]現起吧。”“賢友,有一次我住在王舍城、[即]山圍(Giribbaja)。賢友,那時我在午前穿好[下]衣,取缽與衣,為乞食而入王舍城。而那時,車匠之子三密提(Samīti)正在削車的輪輞。先前[也是]車匠之子的邪命外道般度子(Paṇḍuputta)站在他近旁。賢友,那時先前[也是]車匠之子的邪命外道般度子心中生起這樣的思慮:‘啊,但願這位車匠之子三密提把這輪輞的這處彎曲、這處歪斜、這處瑕疵削去,這樣這輪輞便去了彎曲、去了歪斜、去了瑕疵,純淨而住立於心材。’賢友,先前[也是]車匠之子的邪命外道般度子心中怎樣思慮,車匠之子三密提便怎樣削去那輪輞的那處彎曲、那處歪斜、那處瑕疵。賢友,於是先前[也是]車匠之子的邪命外道般度子心悅,發出悅意之語:‘我想,他是以心知心而削的。’

63. Evaṃ vutte, āyasmā mahāmoggallāno āyasmantaṃ sāriputtaṃ etadavoca – ‘‘upamā maṃ, āvuso sāriputta, paṭibhātī’’ti. ‘‘Paṭibhātu taṃ, āvuso moggallānā’’ti. ‘‘Ekamidāhaṃ, āvuso, samayaṃ rājagahe viharāmi giribbaje. Atha khvāhaṃ, āvuso, pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya rājagahaṃ piṇḍāya pāvisiṃ. Tena kho pana samayena samīti yānakāraputto rathassa nemiṃ tacchati. Tamenaṃ paṇḍuputto ājīvako purāṇayānakāraputto paccupaṭṭhito hoti. Atha kho, āvuso, paṇḍuputtassa ājīvakassa purāṇayānakāraputtassa evaṃ cetaso parivitakko udapādi – ‘aho vatāyaṃ samīti yānakāraputto imissā nemiyā imañca vaṅkaṃ imañca jimhaṃ imañca dosaṃ taccheyya, evāyaṃ nemi apagatavaṅkā apagatajimhā apagatadosā suddhā assa [suddhāssa (sī. pī.), suddhā (ka.)] sāre patiṭṭhitā’ti. Yathā yathā kho, āvuso, paṇḍuputtassa ājīvakassa purāṇayānakāraputtassa cetaso parivitakko hoti, tathā tathā samīti yānakāraputto tassā nemiyā tañca vaṅkaṃ tañca jimhaṃ tañca dosaṃ tacchati. Atha kho, āvuso, paṇḍuputto ājīvako purāṇayānakāraputto attamano attamanavācaṃ nicchāresi – ‘hadayā hadayaṃ maññe aññāya tacchatī’ti.
已對照

“賢友,正是這樣,那些無信、為了活命而非因信從家出家、成為無家者的人,[他們]是諂的、誑的、詭詐的、掉舉的、貢高的、輕躁的、粗口的、語散亂的,於諸根不護門,於食不知量,不勤修警寤,於沙門[法]無所顧,於學處無深敬,多欲、懈緩,於退墮為前導,於遠離捨棄擔負,懈怠、精進低劣、失念、無正知、心不得定、心散亂、惡慧、愚鈍——具壽舍利弗以這一法門,我想,正是以心知心而削正他們。

‘‘Evameva kho, āvuso, ye te puggalā assaddhā, jīvikatthā na saddhā agārasmā anagāriyaṃ pabbajitā, saṭhā māyāvino ketabino [keṭubhino (bahūsu)] uddhatā unnaḷā capalā mukharā vikiṇṇavācā, indriyesu aguttadvārā, bhojane amattaññuno, jāgariyaṃ ananuyuttā, sāmaññe anapekkhavanto, sikkhāya na tibbagāravā, bāhulikā sāthalikā, okkamane pubbaṅgamā, paviveke nikkhittadhurā, kusītā hīnavīriyā muṭṭhassatī asampajānā asamāhitā vibbhantacittā duppaññā eḷamūgā, tesaṃ āyasmā sāriputto iminā dhammapariyāyena hadayā hadayaṃ maññe aññāya tacchati.
緬 1.39已對照

“而那些出於信從家出家、成為無家者的良家子,[他們]是不諂的、不誑的、不詭詐的、不掉舉的、不貢高的、不輕躁的、不粗口的、語不散亂的,於諸根善護門,於食知量,勤修警寤,於沙門[法]有所顧,於學處有深敬,不多欲、不懈緩,於退墮捨棄擔負,於遠離為前導,已發起精進、自我策勵、念已現起、正知、心得定、心專一、具慧、不愚鈍——他們聽了具壽舍利弗這一法門,我想[他們]如飲、如食,以語又以意[而念]:‘善哉,諸位!同梵行者使[人]從不善中起而安立於善。’賢友,猶如女人或男人,年少、青春、好裝飾,洗了頭,得了青蓮華鬘、或婆師迦華鬘、或阿提目多伽華鬘,以雙手接過,安置於最上之支、[即]頭上;賢友,正是這樣,那些出於信從家出家、成為無家者的良家子,[他們]是不諂的、不誑的、不詭詐的、不掉舉的、不貢高的、不輕躁的、不粗口的、語不散亂的,於諸根善護門,於食知量,勤修警寤,於沙門[法]有所顧,於學處有深敬,不多欲、不懈緩,於退墮捨棄擔負,於遠離為前導,已發起精進、自我策勵、念已現起、正知、心得定、心專一、具慧、不愚鈍——他們聽了具壽舍利弗這一法門,我想[他們]如飲、如食,以語又以意[而念]:‘善哉,諸位!同梵行者使[人]從不善中起而安立於善。’”如是那兩位大龍象互相隨喜[彼此]的善說。

‘‘Ye pana te kulaputtā saddhā agārasmā anagāriyaṃ pabbajitā, asaṭhā amāyāvino aketabino anuddhatā anunnaḷā acapalā amukharā avikiṇṇavācā, indriyesu guttadvārā, bhojane mattaññuno, jāgariyaṃ anuyuttā, sāmaññe apekkhavanto, sikkhāya tibbagāravā, na bāhulikā na sāthalikā, okkamane nikkhittadhurā, paviveke pubbaṅgamā, āraddhavīriyā pahitattā upaṭṭhitassatī sampajānā samāhitā ekaggacittā paññavanto aneḷamūgā, te āyasmato sāriputtassa imaṃ dhammapariyāyaṃ sutvā pivanti maññe, ghasanti maññe vacasā ceva manasā ca – ‘sādhu vata, bho, sabrahmacārī akusalā vuṭṭhāpetvā kusale patiṭṭhāpetī’ti. Seyyathāpi, āvuso, itthī vā puriso vā daharo yuvā maṇḍanakajātiko sīsaṃnhāto uppalamālaṃ vā vassikamālaṃ vā atimuttakamālaṃ [adhimuttakamālaṃ (syā.)] vā labhitvā ubhohi hatthehi paṭiggahetvā uttamaṅge sirasmiṃ patiṭṭhapeyya, evameva kho, āvuso, ye te kulaputtā saddhā agārasmā anagāriyaṃ pabbajitā, asaṭhā amāyāvino aketabino anuddhatā anunnaḷā acapalā amukharā avikiṇṇavācā, indriyesu guttadvārā, bhojane mattaññuno, jāgariyaṃ anuyuttā, sāmaññe apekkhavanto, sikkhāya tibbagāravā, na bāhulikā na sāthalikā, okkamane nikkhittadhurā, paviveke pubbaṅgamā, āraddhavīriyā pahitattā upaṭṭhitassatī sampajānā samāhitā ekaggacittā paññavanto aneḷamūgā, te āyasmato sāriputtassa imaṃ dhammapariyāyaṃ sutvā pivanti maññe, ghasanti maññe vacasā ceva manasā ca – ‘sādhu vata, bho, sabrahmacārī akusalā vuṭṭhāpetvā kusale patiṭṭhāpetī’ti. Itiha te ubho mahānāgā aññamaññassa subhāsitaṃ samanumodiṃsū’’ti.
已對照

《無穢經》終,[《根本法門品》中之]第五[經]。

Anaṅgaṇasuttaṃ niṭṭhitaṃ pañcamaṃ.