快樂巴利palinanda.cc

增支部 · 四集·根品 Indriyavaggo

本經目錄四、第四五十[經](十六)一、根品一、根經二、信力經三、慧力經四、念力經五、省思力經六、劫經七、病經八、退失經九、比丘尼經十、善逝律經根品第一。

已對照

四、第四五十[經]

已對照

(十六)一、根品

(16) 1. Indriyavaggo
已對照

一、根經

1. Indriyasuttaṃ
151緬 1.459已對照

一百五十一、“諸比丘,有這四種根。哪四種[根]呢?信根、精進根、念根、定根——諸比丘,這就是四種根。”第一[經]。

151. ‘‘Cattārimāni, bhikkhave, indriyāni. Katamāni cattāri? Saddhindriyaṃ, vīriyindriyaṃ, satindriyaṃ, samādhindriyaṃ – imāni kho, bhikkhave, cattāri indriyānī’’ti. Paṭhamaṃ.
已對照

二、信力經

2. Saddhābalasuttaṃ
152已對照

一百五十二、“諸比丘,有這四種力。哪四種[力]呢?信力、精進力、念力、定力——諸比丘,這就是四種力。”第二[經]。

152. ‘‘Cattārimāni, bhikkhave, balāni. Katamāni cattāri? Saddhābalaṃ, vīriyabalaṃ, satibalaṃ, samādhibalaṃ – imāni kho, bhikkhave, cattāri balānī’’ti. Dutiyaṃ.
已對照

三、慧力經

3. Paññābalasuttaṃ
153PTS 2.142已對照

一百五十三、“諸比丘,有這四種力。哪四種[力]呢?慧力、精進力、無罪力、攝力——諸比丘,這就是四種力。”第三[經]。

153. ‘‘Cattārimāni, bhikkhave, balāni. Katamāni cattāri? Paññābalaṃ, vīriyabalaṃ, anavajjabalaṃ, saṅgahabalaṃ [saṅgāhabalaṃ (sī. syā. kaṃ. pī.)] – imāni kho, bhikkhave, cattāri balānī’’ti. Tatiyaṃ.
已對照

四、念力經

4. Satibalasuttaṃ
154已對照

一百五十四、“諸比丘,有這四種力。哪四種[力]呢?念力、定力、無罪力、攝力——諸比丘,這就是四種力。”第四[經]。

154. ‘‘Cattārimāni, bhikkhave, balāni. Katamāni cattāri? Satibalaṃ, samādhibalaṃ, anavajjabalaṃ, saṅgahabalaṃ – imāni kho, bhikkhave, cattāri balānī’’ti. Catutthaṃ.
已對照

五、省思力經

5. Paṭisaṅkhānabalasuttaṃ
155已對照

一百五十五、“諸比丘,有這四種力。哪四種[力]呢?省思力、修習力、無罪力、攝力——諸比丘,這就是四種力。”第五[經]。

155. ‘‘Cattārimāni, bhikkhave, balāni. Katamāni cattāri? Paṭisaṅkhānabalaṃ, bhāvanābalaṃ, anavajjabalaṃ, saṅgahabalaṃ – imāni kho, bhikkhave, cattāri balānī’’ti. Pañcamaṃ.
已對照

六、劫經

6. Kappasuttaṃ
156緬 1.460已對照

一百五十六、“諸比丘,劫有這四種阿僧祇。哪四種[阿僧祇]呢?諸比丘,當劫壞時,那不容易計算——‘有這麼多年’,或‘有這麼多百年’,或‘有這麼多千年’,或‘有這麼多十萬年’。

156. ‘‘Cattārimāni, bhikkhave, kappassa asaṅkhyeyyāni. Katamāni cattāri? Yadā, bhikkhave, kappo saṃvaṭṭati, taṃ na sukaraṃ saṅkhātuṃ – ettakāni vassānīti vā, ettakāni vassasatānīti vā, ettakāni vassasahassānīti vā, ettakāni vassasatasahassānīti vā.
已對照

“諸比丘,當劫壞而住時,那不容易計算——‘有這麼多年’,或‘有這麼多百年’,或‘有這麼多千年’,或‘有這麼多十萬年’。

‘‘Yadā, bhikkhave, kappo saṃvaṭṭo tiṭṭhati, taṃ na sukaraṃ saṅkhātuṃ – ettakāni vassānīti vā, ettakāni vassasatānīti vā, ettakāni vassasahassānīti vā, ettakāni vassasatasahassānīti vā.
已對照

“諸比丘,當劫成時,那不容易計算——‘有這麼多年’,或‘有這麼多百年’,或‘有這麼多千年’,或‘有這麼多十萬年’。

‘‘Yadā, bhikkhave, kappo vivaṭṭati, taṃ na sukaraṃ saṅkhātuṃ – ettakāni vassānīti vā, ettakāni vassasatānīti vā, ettakāni vassasahassānīti vā, ettakāni vassasatasahassānīti vā.
已對照

“諸比丘,當劫成而住時,那不容易計算——‘有這麼多年’,或‘有這麼多百年’,或‘有這麼多千年’,或‘有這麼多十萬年’。諸比丘,這就是劫的四種阿僧祇。”第六[經]。

‘‘Yadā, bhikkhave, kappo vivaṭṭo tiṭṭhati, taṃ na sukaraṃ saṅkhātuṃ – ettakāni vassānīti vā, ettakāni vassasatānīti vā, ettakāni vassasahassānīti vā, ettakāni vassasatasahassānīti vā. Imāni kho, bhikkhave, cattāri kappassa asaṅkhyeyyānī’’ti. Chaṭṭhaṃ.
已對照

七、病經

7. Rogasuttaṃ
157PTS 2.143已對照

一百五十七、“諸比丘,有這兩種病。哪兩種[病]呢?身的病與心的病。諸比丘,可見到有眾生對身的病自稱一年無病,自稱兩年無病,自稱三年無病,自稱四年無病,自稱五年無病,自稱十年無病,自稱二十年無病,自稱三十年無病,自稱四十年無病,自稱五十年無病,[自稱]一百年、甚至更久無病。諸比丘,除了漏盡者,凡對心的病能自稱哪怕片刻無病的眾生,在世間是極難得的。

157. ‘‘Dveme, bhikkhave, rogā. Katame dve? Kāyiko ca rogo cetasiko ca rogo. Dissanti, bhikkhave, sattā kāyikena rogena ekampi vassaṃ ārogyaṃ paṭijānamānā, dvepi vassāni ārogyaṃ paṭijānamānā, tīṇipi vassāni ārogyaṃ paṭijānamānā, cattāripi vassāni ārogyaṃ paṭijānamānā, pañcapi vassāni ārogyaṃ paṭijānamānā, dasapi vassāni ārogyaṃ paṭijānamānā, vīsatipi vassāni ārogyaṃ paṭijānamānā, tiṃsampi vassāni ārogyaṃ paṭijānamānā, cattārīsampi vassāni ārogyaṃ paṭijānamānā, paññāsampi vassāni ārogyaṃ paṭijānamānā, vassasatampi, bhiyyopi ārogyaṃ paṭijānamānā. Te, bhikkhave, sattā sudullabhā [dullabhā (sī. syā. kaṃ. pī.)] lokasmiṃ ye cetasikena rogena muhuttampi ārogyaṃ paṭijānanti, aññatra khīṇāsavehi.
緬 1.461已對照

“諸比丘,有這四種出家者的病。哪四種[病]呢?諸比丘,在此,比丘是大欲者,有惱害,對隨得的衣、缽食、坐臥處、病緣藥資具不知足。他既是大欲者,有惱害,對隨得的衣、缽食、坐臥處、病緣藥資具不知足,便為了獲得不被輕視、為了獲得利養、恭敬、名聲而立下惡欲。他為了獲得不被輕視、為了獲得利養、恭敬、名聲而奮起、努力、精勤。他審慮之後往訪諸家,審慮之後坐下,審慮之後說法,審慮之後忍住大小便。諸比丘,這就是四種出家者的病。

‘‘Cattārome, bhikkhave, pabbajitassa rogā. Katame cattāro? Idha, bhikkhave, bhikkhu mahiccho hoti vighātavā asantuṭṭho itarītaracīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārena. So mahiccho samāno vighātavā asantuṭṭho itarītaracīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārena pāpikaṃ icchaṃ paṇidahati anavaññappaṭilābhāya lābhasakkārasilokappaṭilābhāya. So uṭṭhahati ghaṭati vāyamati anavaññappaṭilābhāya lābhasakkārasilokappaṭilābhāya. So saṅkhāya kulāni upasaṅkamati, saṅkhāya nisīdati, saṅkhāya dhammaṃ bhāsati, saṅkhāya uccārapassāvaṃ sandhāreti. Ime kho, bhikkhave, cattāro pabbajitassa rogā.
已對照

“因此,諸比丘,你們應當這樣修學:‘我們將不是大欲者、有惱害者、對隨得的衣、缽食、坐臥處、病緣藥資具不知足者;我們將不為了獲得不被輕視、為了獲得利養、恭敬、名聲而立下惡欲;我們將不為了獲得不被輕視、為了獲得利養、恭敬、名聲而奮起、努力、精勤;我們將能忍受寒、熱、飢、渴、虻、蚊、風吹、日曬、爬蟲類的接觸;對惡說、惡來的言語之道,對已生起的身體上的苦的、劇的、粗的、辛辣的、不悅的、不合意的、奪命的諸受,我們將是能忍受者。’諸比丘,你們應當這樣修學。”第七[經]。

‘‘Tasmātiha, bhikkhave, evaṃ sikkhitabbaṃ – ‘na mahicchā bhavissāma vighātavanto asantuṭṭhā itarītaracīvarapiṇḍapātasenāsanagilānappaccayabhesajjaparikkhārena, na pāpikaṃ icchaṃ paṇidahissāma anavaññappaṭilābhāya lābhasakkārasilokappaṭilābhāya, na uṭṭhahissāma na ghaṭessāma na vāyamissāma anavaññappaṭilābhāya lābhasakkārasilokappaṭilābhāya, khamā bhavissāma sītassa uṇhassa jighacchāya pipāsāya ḍaṃsamakasavātātapasarīsapasamphassānaṃ duruttānaṃ durāgatānaṃ vacanapathānaṃ, uppannānaṃ sārīrikānaṃ vedanānaṃ dukkhānaṃ tibbānaṃ kharānaṃ kaṭukānaṃ asātānaṃ amanāpānaṃ pāṇaharānaṃ adhivāsakajātikā bhavissāmā’ti. Evañhi vo, bhikkhave, sikkhitabba’’nti. Sattamaṃ.
已對照

八、退失經

8. Parihānisuttaṃ
158PTS 2.144已對照

一百五十八、在那裡,具壽舍利弗召喚諸比丘:“賢友們,諸比丘。”“賢友。”那些比丘應諾具壽舍利弗。具壽舍利弗這樣說——

158. Tatra kho āyasmā sāriputto bhikkhū āmantesi – ‘‘āvuso bhikkhave’’ti. ‘‘Āvuso’’ti kho te bhikkhū āyasmato sāriputtassa paccassosuṃ. Āyasmā sāriputto etadavoca –
緬 1.462已對照

“賢友們,無論哪一位比丘或比丘尼,若在自身中觀見四種法,便應在此得出結論:‘我從諸善法退失。’世尊說這是退失。哪四種[法]呢?貪的廣大、瞋的廣大、痴的廣大,以及他的慧眼不深入於深奧的處與非處。賢友們,無論哪一位比丘或比丘尼,若在自身中觀見這四種法,便應在此得出結論:‘我從諸善法退失。’世尊說這是退失。

‘‘Yo hi koci, āvuso, bhikkhu vā bhikkhunī vā cattāro dhamme attani samanupassati, niṭṭhamettha gantabbaṃ – ‘parihāyāmi kusalehi dhammehi’. Parihānametaṃ vuttaṃ bhagavatā. Katame cattāro? Rāgavepullattaṃ [rāgavepullataṃ (sī. syā. kaṃ. pī.)], dosavepullattaṃ, mohavepullattaṃ, gambhīresu kho panassa ṭhānāṭhānesu paññācakkhu na kamati. Yo hi koci, āvuso, bhikkhu vā bhikkhunī vā ime cattāro dhamme attani samanupassati, niṭṭhamettha gantabbaṃ – ‘parihāyāmi kusalehi dhammehi’. Parihānametaṃ vuttaṃ bhagavatā.
已對照

“賢友們,無論哪一位比丘或比丘尼,若在自身中觀見四種法,便應在此得出結論:‘我不從諸善法退失。’世尊說這是不退失。哪四種[法]呢?貪的薄弱、瞋的薄弱、痴的薄弱,以及他的慧眼深入於深奧的處與非處。賢友們,無論哪一位比丘或比丘尼,若在自身中觀見這四種法,便應在此得出結論:‘我不從諸善法退失。’世尊說這是不退失。”第八[經]。

‘‘Yo hi koci, āvuso, bhikkhu vā bhikkhunī vā cattāro dhamme attani samanupassati, niṭṭhamettha gantabbaṃ – ‘na parihāyāmi kusalehi dhammehi’. Aparihānametaṃ vuttaṃ bhagavatā. Katame cattāro? Rāgatanuttaṃ [rāgatanuttanaṃ (ka.)], dosatanuttaṃ, mohatanuttaṃ, gambhīresu kho panassa ṭhānāṭhānesu paññācakkhu kamati. Yo hi koci, āvuso, bhikkhu vā bhikkhunī vā ime cattāro dhamme attani samanupassati, niṭṭhamettha gantabbaṃ – ‘na parihāyāmi kusalehi dhammehi’. Aparihānametaṃ vuttaṃ bhagavatā’’ti. Aṭṭhamaṃ.
已對照

九、比丘尼經

9. Bhikkhunīsuttaṃ
159PTS 2.145已對照

一百五十九、如是我聞——一時,具壽阿難住在憍賞彌的瞿師羅園。那時,某位比丘尼召喚某人:“喂,人啊,你來,前往聖者阿難那裡;到了之後,以我的名義以頭禮敬聖者阿難雙足,[說]:‘尊者,某某比丘尼生病、痛苦、重病纏身,她以頭禮敬聖者阿難雙足。’並且這樣說:‘尊者,若聖者阿難能哀愍而前往比丘尼住處、那位比丘尼之處,那就好了。’”“是的,聖尼。”那人應諾了那位比丘尼,便前往具壽阿難那裡;到了之後,禮敬具壽阿難,坐在一旁。坐在一旁的那人對具壽阿難這樣說——

159. Evaṃ me sutaṃ – ekaṃ samayaṃ āyasmā ānando kosambiyaṃ viharati ghositārāme. Atha kho aññatarā bhikkhunī aññataraṃ purisaṃ āmantesi – ‘‘ehi tvaṃ, ambho purisa, yenayyo ānando tenupasaṅkama; upasaṅkamitvā mama vacanena ayyassa ānandassa pāde sirasā vanda – ‘itthannāmā, bhante, bhikkhunī ābādhikinī dukkhitā bāḷhagilānā. Sā ayyassa ānandassa pāde sirasā vandatī’ti. Evañca vadehi – ‘sādhu kira, bhante, ayyo ānando yena bhikkhunupassayo yena sā bhikkhunī tenupasaṅkamatu anukampaṃ upādāyā’’’ti. ‘‘Evaṃ, ayye’’ti kho so puriso tassā bhikkhuniyā paṭissutvā yenāyasmā ānando tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṃ ānandaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinno kho so puriso āyasmantaṃ ānandaṃ etadavoca –
已對照

“尊者,某某比丘尼生病、痛苦、重病纏身,她以頭禮敬具壽阿難雙足;並且這樣說:‘尊者,若具壽阿難能哀愍而前往比丘尼住處、那位比丘尼之處,那就好了。’”具壽阿難以沉默接受了。

‘‘Itthannāmā, bhante, bhikkhunī ābādhikinī dukkhitā bāḷhagilānā. Sā āyasmato ānandassa pāde sirasā vandati, evañca vadeti – ‘sādhu kira, bhante, āyasmā ānando yena bhikkhunupassayo yena sā bhikkhunī tenupasaṅkamatu anukampaṃ upādāyā’’’ti. Adhivāsesi kho āyasmā ānando tuṇhībhāvena.
緬 1.463已對照

於是,具壽阿難穿好[下衣],取了缽與衣,前往比丘尼住處、那位比丘尼之處。那位比丘尼遠遠地看見具壽阿難走來;看見之後,連頭覆蓋[身體],躺在小床上。於是,具壽阿難來到那位比丘尼之處;到了之後,坐在所敷設的座位上。坐下之後,具壽阿難對那位比丘尼這樣說——

Atha kho āyasmā ānando nivāsetvā pattacīvaramādāya yena bhikkhunupassayo yena sā bhikkhunī tenupasaṅkami. Addasā kho sā bhikkhunī āyasmantaṃ ānandaṃ dūratova āgacchantaṃ. Disvā sasīsaṃ pārupitvā mañcake nipajji. Atha kho āyasmā ānando yena sā bhikkhunī tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā paññatte āsane nisīdi. Nisajja kho āyasmā ānando taṃ bhikkhuniṃ etadavoca –
已對照

“姊妹,此身由食而生,依於食。食應當舍斷。姊妹,此身由渴愛而生,依於渴愛。渴愛應當舍斷。姊妹,此身由慢而生,依於慢。慢應當舍斷。姊妹,此身由淫慾而生。而對淫慾,世尊說[應]斷橋。

‘‘Āhārasambhūto ayaṃ, bhagini, kāyo āhāraṃ nissāya. Āhāro pahātabbo. Taṇhāsambhūto ayaṃ, bhagini, kāyo taṇhaṃ nissāya. Taṇhā pahātabbā. Mānasambhūto ayaṃ, bhagini, kāyo mānaṃ nissāya. Māno pahātabbo. Methunasambhūto ayaṃ, bhagini, kāyo. Methune ca setughāto vutto bhagavatā.
已對照

“‘姊妹,此身由食而生,依於食。食應當舍斷’——這樣說了,這是就什麼而說的呢?姊妹,在此,比丘如理省思後攝取食物:‘不為嬉遊,不為驕慢,不為裝飾,不為莊嚴,只是為了這身體的住立、維持,為了止息傷害,為了資助梵行;我將如此消除舊受,也不令新受生起;我將得以維生、無過,並且安樂而住。’他後來依於食而舍斷食。‘姊妹,此身由食而生,依於食。食應當舍斷’——這樣所說的,就是就這個而說的。

‘‘‘Āhārasambhūto ayaṃ, bhagini, kāyo āhāraṃ nissāya. Āhāro pahātabbo’ti, iti kho panetaṃ vuttaṃ. Kiñcetaṃ paṭicca vuttaṃ? Idha, bhagini, bhikkhu paṭisaṅkhā yoniso āhāraṃ āhāreti – ‘neva davāya na madāya na maṇḍanāya na vibhūsanāya, yāvadeva imassa kāyassa ṭhitiyā yāpanāya vihiṃsūparatiyā brahmacariyānuggahāya. Iti purāṇañca vedanaṃ paṭihaṅkhāmi, navañca vedanaṃ na uppādessāmi. Yātrā ca me bhavissati anavajjatā ca phāsuvihāro cā’ti. So aparena samayena āhāraṃ nissāya āhāraṃ pajahati. ‘Āhārasambhūto ayaṃ, bhagini, kāyo āhāraṃ nissāya. Āhāro pahātabbo’ti, iti yaṃ taṃ vuttaṃ idametaṃ paṭicca vuttaṃ.
PTS 2.146已對照

“‘姊妹,此身由渴愛而生,依於渴愛。渴愛應當舍斷’——這樣說了,這是就什麼而說的呢?姊妹,在此,比丘聽到:‘據說名叫某某的比丘由於諸漏的滅盡,就在現法中自己以證智證知無漏的心解脫、慧解脫,成就並住。’他這樣想:‘什麼時候我也會由於諸漏的滅盡,就在現法中自己以證智證知無漏的心解脫、慧解脫,成就並住呢!’他後來依於渴愛而舍斷渴愛。‘姊妹,此身由渴愛而生,依於渴愛。渴愛應當舍斷’——這樣所說的,就是就這個而說的。

‘‘‘Taṇhāsambhūto ayaṃ, bhagini, kāyo taṇhaṃ nissāya. Taṇhā pahātabbā’ti, iti kho panetaṃ vuttaṃ. Kiñcetaṃ paṭicca vuttaṃ? Idha, bhagini, bhikkhu suṇāti – ‘itthannāmo kira bhikkhu āsavānaṃ khayā anāsavaṃ cetovimuttiṃ paññāvimuttiṃ diṭṭheva dhamme sayaṃ abhiññā sacchikatvā upasampajja viharatī’ti. Tassa evaṃ hoti – ‘kudāssu nāma ahampi āsavānaṃ khayā anāsavaṃ cetovimuttiṃ paññāvimuttiṃ diṭṭheva dhamme sayaṃ abhiññā sacchikatvā upasampajja viharissāmī’ti! So aparena samayena taṇhaṃ nissāya taṇhaṃ pajahati. ‘Taṇhāsambhūto ayaṃ, bhagini, kāyo taṇhaṃ nissāya. Taṇhā pahātabbā’ti, iti yaṃ taṃ vuttaṃ idametaṃ paṭicca vuttaṃ.
緬 1.464已對照

“‘姊妹,此身由慢而生,依於慢。慢應當舍斷’——這樣說了,這是就什麼而說的呢?姊妹,在此,比丘聽到:‘據說名叫某某的比丘由於諸漏的滅盡,就在現法中自己以證智證知無漏的心解脫、慧解脫,成就並住。’他這樣想:‘那位具壽尚且將由於諸漏的滅盡,就在現法中自己以證智證知無漏的心解脫、慧解脫,成就並住,何況我呢!’他後來依於慢而舍斷慢。‘姊妹,此身由慢而生,依於慢。慢應當舍斷’——這樣所說的,就是就這個而說的。

‘‘‘Mānasambhūto ayaṃ, bhagini, kāyo mānaṃ nissāya. Māno pahātabbo’ti, iti kho panetaṃ vuttaṃ. Kiñcetaṃ paṭicca vuttaṃ? Idha, bhagini, bhikkhu suṇāti – ‘itthannāmo kira bhikkhu āsavānaṃ khayā anāsavaṃ cetovimuttiṃ paññāvimuttiṃ diṭṭheva dhamme sayaṃ abhiññā sacchikatvā upasampajja viharatī’ti. Tassa evaṃ hoti – ‘so hi nāma āyasmā āsavānaṃ khayā anāsavaṃ cetovimuttiṃ paññāvimuttiṃ diṭṭheva dhamme sayaṃ abhiññā sacchikatvā upasampajja viharissati; kimaṅgaṃ [kimaṅga (sī. pī.) a. ni. 5.180; cūḷava. 331; saṃ. ni. 5.1020] panāha’nti! So aparena samayena mānaṃ nissāya mānaṃ pajahati. ‘Mānasambhūto ayaṃ, bhagini, kāyo mānaṃ nissāya. Māno pahātabbo’ti, iti yaṃ taṃ vuttaṃ idametaṃ paṭicca vuttaṃ.
已對照

“姊妹,此身由淫慾而生。而對淫慾,世尊說[應]斷橋。”

‘‘Methunasambhūto ayaṃ, bhagini, kāyo. Methune ca setughāto vutto bhagavatā’’ti.
已對照

於是,那位比丘尼從小床起身,把上衣偏袒一肩,以頭伏於具壽阿難足下,對具壽阿難這樣說——“尊者,罪過戰勝了我,如愚者、如痴者、如不善者——我竟這樣做了。尊者,願聖者阿難接受我的罪過為罪過,以便在將來防護。”“姊妹,確實,罪過戰勝了你,如愚者、如痴者、如不善者——你竟這樣做了。但是,姊妹,由於你見罪過為罪過而如法悔改,我們接受你的悔過。姊妹,凡是見罪過為罪過而如法悔改、於將來防護者,這在聖者之律中就是增長。”第九[經]。

Atha kho sā bhikkhunī mañcakā vuṭṭhahitvā ekaṃsaṃ uttarāsaṅgaṃ karitvā āyasmato ānandassa pādesu sirasā nipatitvā āyasmantaṃ ānandaṃ etadavoca – ‘‘accayo maṃ, bhante, accagamā, yathābālaṃ yathāmūḷhaṃ yathāakusalaṃ, yāhaṃ evamakāsiṃ. Tassā me, bhante, ayyo ānando accayaṃ accayato paṭiggaṇhātu, āyatiṃ saṃvarāyā’’ti. ‘‘Taggha taṃ [taggha tvaṃ (sī. pī. ka.)], bhagini, accayo accagamā, yathābālaṃ yathāmūḷhaṃ yathāakusalaṃ, yā tvaṃ evamakāsi. Yato ca kho tvaṃ, bhagini, accayaṃ accayato disvā yathādhammaṃ paṭikarosi, taṃ te mayaṃ paṭiggaṇhāma. Vuddhi hesā, bhagini, ariyassa vinaye yo accayaṃ accayato disvā yathādhammaṃ paṭikaroti āyatiṃ saṃvaraṃ āpajjatī’’ti. Navamaṃ.
已對照

十、善逝律經

10. Sugatavinayasuttaṃ
160PTS 2.147已對照

一百六十、“諸比丘,善逝住世,或善逝律[住世],那將是為了眾人的利益,為了眾人的安樂,為了憐憫世間,為了天與人的義利、利益與安樂。

160. ‘‘Sugato vā, bhikkhave, loke tiṭṭhamāno sugatavinayo vā tadassa bahujanahitāya bahujanasukhāya lokānukampāya atthāya hitāya sukhāya devamanussānaṃ.
緬 1.465已對照

“諸比丘,什麼是善逝呢?諸比丘,在此,如來出現於世間,是阿羅漢、正等正覺者、明行具足、善逝、世間解、無上者、調御丈夫、天人導師、佛陀、世尊。諸比丘,這就是善逝。

‘‘Katamo ca, bhikkhave, sugato? Idha, bhikkhave, tathāgato loke uppajjati arahaṃ sammāsambuddho vijjācaraṇasampanno sugato lokavidū anuttaro purisadammasārathi satthā devamanussānaṃ buddho bhagavā. Ayaṃ, bhikkhave, sugato.
已對照

“諸比丘,什麼是善逝律呢?他教導初善、中善、後善的,具足義理與文句的法,顯示完全圓滿、遍淨的梵行。諸比丘,這就是善逝律。諸比丘,如是,善逝住世,或善逝律[住世],那將是為了眾人的利益,為了眾人的安樂,為了憐憫世間,為了天與人的義利、利益與安樂。”

‘‘Katamo ca, bhikkhave, sugatavinayo? So dhammaṃ deseti ādikalyāṇaṃ majjhekalyāṇaṃ pariyosānakalyāṇaṃ sātthaṃ sabyañjanaṃ, kevalaparipuṇṇaṃ parisuddhaṃ brahmacariyaṃ pakāseti. Ayaṃ, bhikkhave, sugatavinayo. Evaṃ sugato vā, bhikkhave, loke tiṭṭhamāno sugatavinayo vā tadassa bahujanahitāya bahujanasukhāya lokānukampāya atthāya hitāya sukhāya devamanussānanti.
已對照

“諸比丘,有這四種法導向正法的忘失、隱沒。哪四種[法]呢?諸比丘,在此,比丘們以惡安置的句文學惡把持的經。諸比丘,惡安置的句文,其義也難以引導。諸比丘,這是導向正法的忘失、隱沒的第一種法。

‘‘Cattārome, bhikkhave, dhammā saddhammassa sammosāya antaradhānāya saṃvattanti. Katame cattāro? Idha, bhikkhave, bhikkhū duggahitaṃ suttantaṃ pariyāpuṇanti dunnikkhittehi padabyañjanehi. Dunnikkhittassa, bhikkhave, padabyañjanassa atthopi dunnayo hoti. Ayaṃ, bhikkhave, paṭhamo dhammo saddhammassa sammosāya antaradhānāya saṃvattati.
已對照

“再者,諸比丘,比丘們是難受勸者,具足諸作難受勸之法,不能忍、不善持教誡。諸比丘,這是導向正法的忘失、隱沒的第二種法。

‘‘Puna caparaṃ, bhikkhave, bhikkhū dubbacā honti dovacassakaraṇehi dhammehi samannāgatā akkhamā appadakkhiṇaggāhino anusāsaniṃ. Ayaṃ, bhikkhave, dutiyo dhammo saddhammassa sammosāya antaradhānāya saṃvattati.
已對照

“再者,諸比丘,那些多聞者、通曉阿含者、持法者、持律者、持論母者的比丘,他們不恭敬地教他人讀誦經。他們去世之後,經便斷了根,無所依止。諸比丘,這是導向正法的忘失、隱沒的第三種法。

‘‘Puna caparaṃ, bhikkhave, ye te bhikkhū bahussutā āgatāgamā dhammadharā vinayadharā mātikādharā, te na sakkaccaṃ suttantaṃ paraṃ vācenti. Tesaṃ accayena chinnamūlako suttanto hoti appaṭisaraṇo. Ayaṃ, bhikkhave, tatiyo dhammo saddhammassa sammosāya antaradhānāya saṃvattati.
PTS 2.148已對照

“再者,諸比丘,長老比丘們多欲、懈緩,於退墮為前導,於遠離捨棄擔負,不發起精進,以達到未達到的、證得未證得的、作證未作證的。他們的後輩人眾隨[前者]所見而效行;那[後輩人眾]也多欲、懈緩,於退墮為前導,於遠離捨棄擔負,不發起精進,以達到未達到的、證得未證得的、作證未作證的。諸比丘,這是導向正法的忘失、隱沒的第四種法。諸比丘,這四種法導向正法的忘失、隱沒。”

‘‘Puna caparaṃ, bhikkhave, therā bhikkhū bāhulikā honti sāthalikā, okkamane pubbaṅgamā, paviveke nikkhittadhurā, na vīriyaṃ ārabhanti appattassa pattiyā anadhigatassa adhigamāya asacchikatassa sacchikiriyāya. Tesaṃ pacchimā janatā diṭṭhānugatiṃ āpajjati. Sāpi hoti bāhulikā sāthalikā, okkamane pubbaṅgamā, paviveke nikkhittadhurā, na vīriyaṃ ārabhati appattassa pattiyā anadhigatassa adhigamāya asacchikatassa sacchikiriyāya. Ayaṃ, bhikkhave, catuttho dhammo saddhammassa sammosāya antaradhānāya saṃvattati. Ime kho, bhikkhave, cattāro dhammā saddhammassa sammosāya antaradhānāya saṃvattantī’’ti.
緬 1.466已對照

“諸比丘,有這四種法導向正法的住立、不忘失、不隱沒。哪四種[法]呢?諸比丘,在此,比丘們以善安置的句文學善把持的經。諸比丘,善安置的句文,其義也易於引導。諸比丘,這是導向正法的住立、不忘失、不隱沒的第一種法。

‘‘Cattārome, bhikkhave, dhammā saddhammassa ṭhitiyā asammosāya anantaradhānāya saṃvattanti. Katame cattāro? Idha, bhikkhave, bhikkhū suggahitaṃ suttantaṃ pariyāpuṇanti sunikkhittehi padabyañjanehi. Sunikkhittassa, bhikkhave, padabyañjanassa atthopi sunayo hoti. Ayaṃ, bhikkhave, paṭhamo dhammo saddhammassa ṭhitiyā asammosāya anantaradhānāya saṃvattati.
已對照

“再者,諸比丘,比丘們是易受勸者,具足諸作易受勸之法,能忍、善持教誡。諸比丘,這是導向正法的住立、不忘失、不隱沒的第二種法。

‘‘Puna caparaṃ, bhikkhave, bhikkhū suvacā honti sovacassakaraṇehi dhammehi samannāgatā khamā padakkhiṇaggāhino anusāsaniṃ. Ayaṃ, bhikkhave, dutiyo dhammo saddhammassa ṭhitiyā asammosāya anantaradhānāya saṃvattati.
已對照

“再者,諸比丘,那些多聞者、通曉阿含者、持法者、持律者、持論母者的比丘,他們恭敬地教他人讀誦經。他們去世之後,經不斷根,有所依止。諸比丘,這是導向正法的住立、不忘失、不隱沒的第三種法。

‘‘Puna caparaṃ, bhikkhave, ye te bhikkhū bahussutā āgatāgamā dhammadharā vinayadharā mātikādharā, te sakkaccaṃ suttantaṃ paraṃ vācenti. Tesaṃ accayena nacchinnamūlako [acchinnamūlako (syā. kaṃ.) a. ni. 5.156] suttanto hoti sappaṭisaraṇo. Ayaṃ, bhikkhave, tatiyo dhammo saddhammassa ṭhitiyā asammosāya anantaradhānāya saṃvattati.
PTS 2.149已對照

“再者,諸比丘,長老比丘們不多欲、不懈緩,於退墮捨棄擔負,於遠離為前導,發起精進,以達到未達到的、證得未證得的、作證未作證的。他們的後輩人眾隨[前者]所見而效行;那[後輩人眾]也不多欲、不懈緩,於退墮捨棄擔負,於遠離為前導,發起精進,以達到未達到的、證得未證得的、作證未作證的。諸比丘,這是導向正法的住立、不忘失、不隱沒的第四種法。諸比丘,這四種法導向正法的住立、不忘失、不隱沒。”第十[經]。

‘‘Puna caparaṃ, bhikkhave, therā bhikkhū na bāhulikā honti na sāthalikā, okkamane nikkhittadhurā, paviveke pubbaṅgamā, vīriyaṃ ārabhanti appattassa pattiyā anadhigatassa adhigamāya asacchikatassa sacchikiriyāya. Tesaṃ pacchimā janatā diṭṭhānugatiṃ āpajjati. Sāpi hoti na bāhulikā na sāthalikā, okkamane nikkhittadhurā, paviveke pubbaṅgamā, vīriyaṃ ārabhati appattassa pattiyā anadhigatassa adhigamāya asacchikatassa sacchikiriyāya. Ayaṃ, bhikkhave, catuttho dhammo saddhammassa ṭhitiyā asammosāya anantaradhānāya saṃvattati. Ime kho, bhikkhave, cattāro dhammā saddhammassa ṭhitiyā asammosāya anantaradhānāya saṃvattantī’’ti. Dasamaṃ.
已對照

根品第一。

Indriyavaggo paṭhamo.
已對照

其攝頌——

諸根、信、慧、念,省思為第五;

劫、病、退失,比丘尼以及善逝。

Tassuddānaṃ –
Indriyāni saddhā paññā, sati saṅkhānapañcamaṃ;
Kappo rogo parihāni, bhikkhunī sugatena cāti.