快樂巴利palinanda.cc

增支部 · 十集·希望品 Ākaṅkhavaggo

本經目錄(八)三、希望品一、希望經二、刺經三、可喜法經四、增長經五、鹿住經六、三法經七、烏鴉經八、尼乾經九、嫌恨事經十、除嫌恨經希望品第三。

已對照

(八)三、希望品

(8) 3. Ākaṅkhavaggo
已對照

一、希望經

1. Ākaṅkhasuttaṃ
71已對照

七十一、一時,世尊住在舍衛城祇樹林給孤獨園。在那裡,世尊召喚諸比丘:“諸比丘。”“尊者。”那些比丘應諾世尊。世尊這樣說——

71. [a. ni. 4.12; itivu. 111] Ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Tatra kho bhagavā bhikkhū āmantesi – ‘‘bhikkhavo’’ti. ‘‘Bhadante’’ti te bhikkhū bhagavato paccassosuṃ. Bhagavā etadavoca –
緬 3.361已對照

“諸比丘,你們要具戒而住,具足波羅提木叉;要以波羅提木叉律儀防護而住,具足正行與行處,於微細的罪過也見怖畏;要受持學處而學習。

‘‘Sampannasīlā, bhikkhave, viharatha sampannapātimokkhā, pātimokkhasaṃvarasaṃvutā viharatha ācāragocarasampannā aṇumattesu vajjesu bhayadassāvino, samādāya sikkhatha sikkhāpadesu.
已對照

“諸比丘,倘若比丘希望(ākaṅkheyya):‘願我為諸同梵行者所愛、所可意、所尊重、所欽敬’——他就該唯是於諸戒作圓滿者(sīlesvevassa paripūrakārī),致力於內[心]之止(ajjhattaṃ cetosamathamanuyutto),不廢舍禪那(anirākatajjhāno),具足觀,[作]諸空屋的增長者(brūhetā suññāgārānaṃ)。

‘‘Ākaṅkheyya ce, bhikkhave, bhikkhu ‘sabrahmacārīnaṃ piyo cassaṃ manāpo ca garu ca bhāvanīyo cā’ti, sīlesvevassa paripūrakārī ajjhattaṃ cetosamathamanuyutto anirākatajjhāno vipassanāya samannāgato brūhetā suññāgārānaṃ.
已對照

“諸比丘,倘若比丘希望:‘願我成為衣、團食、坐臥處、病者所需的醫藥資具之得者’——他就該唯是於諸戒作圓滿者,致力於內[心]之止,不廢舍禪那,具足觀,[作]諸空屋的增長者。

‘‘Ākaṅkheyya ce, bhikkhave, bhikkhu ‘lābhī assaṃ cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārāna’nti, sīlesvevassa paripūrakārī ajjhattaṃ cetosamathamanuyutto anirākatajjhāno vipassanāya samannāgato brūhetā suññāgārānaṃ.
已對照

“諸比丘,倘若比丘希望:‘願那些[人]——我受用他們[所施]的衣、團食、坐臥處、病者所需的醫藥資具——他們的那些所作有大果、大功德’——他就該唯是於諸戒作圓滿者……乃至……[作]諸空屋的增長者。

‘‘Ākaṅkheyya ce, bhikkhave, bhikkhu ‘yesāhaṃ paribhuñjāmi cīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārānaṃ tesaṃ te kārā mahapphalā assu mahānisaṃsā’ti, sīlesvevassa…pe… brūhetā suññāgārānaṃ.
PTS 5.132已對照

“諸比丘,倘若比丘希望:‘願那些已亡故、已命終的親族血親,以淨信之心憶念我時,那[憶念]對他們有大果、大功德’——他就該唯是於諸戒作圓滿者……乃至……[作]諸空屋的增長者。

‘‘Ākaṅkheyya ce, bhikkhave, bhikkhu ‘ye me [ye maṃ (ma. ni. 1.65)] petā ñātī sālohitā kālaṅkatā [kālakatā (sī. syā. kaṃ. pī.)] pasannacittā anussaranti tesaṃ taṃ mahapphalaṃ assa mahānisaṃsa’nti, sīlesvevassa…pe… brūhetā suññāgārānaṃ.
已對照

“諸比丘,倘若比丘希望:‘願我對隨得的衣、團食、坐臥處、病者所需的醫藥資具知足’——他就該唯是於諸戒作圓滿者……乃至……[作]諸空屋的增長者。

‘‘Ākaṅkheyya ce, bhikkhave, bhikkhu ‘santuṭṭho assaṃ itarītaracīvarapiṇḍapātasenāsanagilānapaccayabhesajjaparikkhārenā’ti, sīlesvevassa…pe… brūhetā suññāgārānaṃ.
已對照

“諸比丘,倘若比丘希望:‘願我能忍受寒、熱、飢、渴、虻、蚊、風吹、日曬、爬蟲類的接觸;對惡說、惡來的言語之道,對已生起的身體上的苦的、劇的、粗的、辛辣的、不悅的、不合意的、奪命的諸受,願我是能忍受者’——他就該唯是於諸戒作圓滿者……乃至……[作]諸空屋的增長者。

‘‘Ākaṅkheyya ce, bhikkhave, bhikkhu ‘khamo assaṃ sītassa uṇhassa jighacchāya pipāsāya ḍaṃsamakasavātātapasarīsapasamphassānaṃ, duruttānaṃ durāgatānaṃ vacanapathānaṃ uppannānaṃ sārīrikānaṃ vedanānaṃ dukkhānaṃ tibbānaṃ [tippānaṃ (sī. syā. kaṃ. pī.)] kharānaṃ kaṭukānaṃ asātānaṃ amanāpānaṃ pāṇaharānaṃ adhivāsakajātiko assa’nti, sīlesvevassa…pe… brūhetā suññāgārānaṃ.
已對照

“諸比丘,倘若比丘希望:‘願我成為堪忍不樂與樂者(aratiratisaha),願不樂與樂不能勝我,願我一再地制勝已生的不樂與樂而住’——他就該唯是於諸戒作圓滿者……乃至……[作]諸空屋的增長者。

‘‘Ākaṅkheyya ce, bhikkhave, bhikkhu ‘aratiratisaho assaṃ, na ca maṃ aratirati saheyya, uppannaṃ aratiratiṃ abhibhuyya abhibhuyya vihareyya’nti, sīlesvevassa…pe… brūhetā suññāgārānaṃ.
緬 3.362已對照

“諸比丘,倘若比丘希望:‘願我成為堪忍怖畏與驚駭者(bhayabheravasaha),願怖畏與驚駭不能勝我,願我一再地制勝已生的怖畏與驚駭而住’——他就該唯是於諸戒作圓滿者……乃至……[作]諸空屋的增長者。

‘‘Ākaṅkheyya ce, bhikkhave, bhikkhu ‘bhayabheravasaho assaṃ, na ca maṃ bhayabheravo saheyya, uppannaṃ bhayabheravaṃ abhibhuyya abhibhuyya vihareyya’nti, sīlesvevassa…pe… brūhetā suññāgārānaṃ.
已對照

“諸比丘,倘若比丘希望:‘願我成為那屬於增上心的、現法樂住的四禪的隨願而得者、不難而得者、豐足而得者’——他就該唯是於諸戒作圓滿者……乃至……[作]諸空屋的增長者。

‘‘Ākaṅkheyya ce, bhikkhave, bhikkhu ‘catunnaṃ jhānānaṃ ābhicetasikānaṃ diṭṭhadhammasukhavihārānaṃ nikāmalābhī assaṃ akicchalābhī akasiralābhī’ti, sīlesvevassa…pe… brūhetā suññāgārānaṃ.
PTS 5.133已對照

“諸比丘,倘若比丘希望:‘願我由於諸漏的滅盡,就在現法中自己以證智證知無漏的心解脫、慧解脫,成就並住’——他就該唯是於諸戒作圓滿者,致力於內[心]之止,不廢舍禪那,具足觀,[作]諸空屋的增長者。

‘‘Ākaṅkheyya ce, bhikkhave, bhikkhu ‘āsavānaṃ khayā anāsavaṃ cetovimuttiṃ paññāvimuttiṃ diṭṭheva dhamme sayaṃ abhiññā sacchikatvā upasampajja vihareyya’nti, sīlesvevassa paripūrakārī ajjhattaṃ cetosamathamanuyutto anirākatajjhāno vipassanāya samannāgato brūhetā suññāgārānaṃ.
已對照

“‘諸比丘,你們要具戒而住,具足波羅提木叉;要以波羅提木叉律儀防護而住,具足正行與行處,於微細的罪過也見怖畏;要受持學處而學習。’——凡所說的那[語],正是緣這[義]而說的。”第一[經]。

‘‘‘Sampannasīlā, bhikkhave, viharatha sampannapātimokkhā, pātimokkhasaṃvarasaṃvutā viharatha ācāragocarasampannā aṇumattesu vajjesu bhayadassāvino, samādāya sikkhatha sikkhāpadesū’ti, iti yaṃ taṃ vuttaṃ, idametaṃ paṭicca vutta’’nti. Paṭhamaṃ.
已對照

二、刺經

2. Kaṇṭakasuttaṃ
72PTS 5.134緬 3.363已對照

七十二、一時,世尊住在毘舍離大林重閣講堂,與眾多極有名聲的長老弟子們在一起,[即]與具壽遮羅(Cāla)、具壽優波遮羅(Upacāla)、具壽矩矩吒(Kukkuṭa)、具壽迦林婆(Kaḷimbha)、具壽尼迦多(Nikaṭa)、具壽迦低沙訶(Kaṭissaha),以及其他極有名聲的長老弟子們在一起。

那時,眾多極有名聲的離車人,乘著一輛輛上好的車乘,前後[隨從簇擁],高聲、大聲地深入大林,為了見世尊。於是,那些具壽這樣想:“這些眾多極有名聲的離車人,乘著一輛輛上好的車乘,前後[隨從簇擁],高聲、大聲地深入大林,為了見世尊。而世尊曾說:‘諸禪以聲音為刺(saddakaṇṭakā jhānā)。’我們何不前往牛角娑羅林呢?在那裡,我們可以寂靜、不雜沓、安樂而住。”於是,那些具壽前往牛角娑羅林(gosiṅgasālavanadāya);在那裡,那些具壽寂靜、不雜沓、安樂而住。

於是,世尊召喚諸比丘:“諸比丘,遮羅在哪裡?優波遮羅在哪裡?矩矩吒在哪裡?迦林婆在哪裡?尼迦多在哪裡?迦低沙訶在哪裡?諸比丘,那些長老弟子到哪裡去了?”

“尊者,在此,那些具壽這樣想:‘這些眾多極有名聲的離車人,乘著一輛輛上好的車乘,前後[隨從簇擁],高聲、大聲地深入大林,為了見世尊。而世尊曾說:“諸禪以聲音為刺。”我們何不前往牛角娑羅林呢?在那裡,我們可以寂靜、不雜沓、安樂而住。’尊者,於是那些具壽前往牛角娑羅林。在那裡,那些具壽寂靜、不雜沓、安樂而住。”

“善哉,善哉,諸比丘!正如那些大弟子正確地解答時所會解答的那樣。諸比丘,我確實說過:‘諸禪以聲音為刺。’

“諸比丘,有這十種刺(kaṇṭaka)。哪十種[刺]呢?對樂著遠離者,樂著聚眾是刺;對勤修不淨相者,勤修淨相是刺;對守護諸根門者,觀看錶演是刺;對梵行,接近女人是刺;對初禪,聲音是刺;對第二禪,尋與伺是刺;對第三禪,喜是刺;對第四禪,入出息是刺;對想受滅等至,想與受是刺;貪是刺,瞋是刺,痴是刺。

“諸比丘,你們要無刺而住。諸比丘,你們要離刺而住。諸比丘,你們要無刺、離刺而住。諸比丘,阿羅漢是無刺者;諸比丘,阿羅漢是離刺者;諸比丘,阿羅漢是無刺、離刺者。”第二[經]。

72. Ekaṃ samayaṃ bhagavā vesāliyaṃ viharati mahāvane kūṭāgārasālāyaṃ sambahulehi abhiññātehi abhiññātehi therehi sāvakehi saddhiṃ – āyasmatā ca cālena [pālena (syā.)], āyasmatā ca upacālena [uppālena (syā.)], āyasmatā ca kukkuṭena [kakkaṭena (sī. syā.)], āyasmatā ca kaḷimbhena [kavimbhena (sī.)], āyasmatā ca nikaṭena [kaṭena (sī.)], āyasmatā ca kaṭissahena; aññehi ca abhiññātehi abhiññātehi therehi sāvakehi saddhiṃ.
Tena kho pana samayena sambahulā abhiññātā abhiññātā licchavī bhadrehi bhadrehi yānehi parapurāya [paraṃpurāya (syā. aṭṭha.)] uccāsaddā mahāsaddā mahāvanaṃ ajjhogāhanti bhagavantaṃ dassanāya. Atha kho tesaṃ āyasmantānaṃ etadahosi – ‘‘ime kho sambahulā abhiññātā abhiññātā licchavī bhadrehi bhadrehi yānehi parapurāya uccāsaddā mahāsaddā mahāvanaṃ ajjhogāhanti bhagavantaṃ dassanāya. ‘Saddakaṇṭakā kho pana jhānā’ vuttā bhagavatā. Yaṃnūna mayaṃ yena gosiṅgasālavanadāyo tenupasaṅkameyyāma. Tattha mayaṃ appasaddā appākiṇṇā phāsuṃ [phāsu (syā. ka.)] vihareyyāmā’’ti. Atha kho te āyasmanto yena gosiṅgasālavanadāyo tenupasaṅkamiṃsu; tattha te āyasmanto appasaddā appākiṇṇā phāsuṃ viharanti.
Atha kho bhagavā bhikkhū āmantesi – ‘‘kahaṃ nu kho, bhikkhave, cālo, kahaṃ upacālo, kahaṃ kukkuṭo, kahaṃ kaḷimbho, kahaṃ nikaṭo, kahaṃ kaṭissaho; kahaṃ nu kho te, bhikkhave, therā sāvakā gatā’’ti?
‘‘Idha, bhante, tesaṃ āyasmantānaṃ etadahosi – ‘ime kho sambahulā abhiññātā abhiññātā licchavī bhadrehi bhadrehi yānehi parapurāya uccāsaddā mahāsaddā mahāvanaṃ ajjhogāhanti bhagavantaṃ dassanāya ‘saddakaṇṭakā kho pana jhānāvuttā bhagavatā yaṃnūna mayaṃ yena gosiṅgasālavanadāyo tenupasaṅkameyyāma tattha mayaṃ appasaddā appākiṇṇā phāsuṃ vihareyyāmā’ti. Atha kho te, bhante, āyasmanto yena gosiṅgasālavanadāyo tenupasaṅkamiṃsu. Tattha te āyasmanto appasaddā appākiṇṇā phāsuṃ viharantī’’ti.
‘‘Sādhu sādhu, bhikkhave, yathā te mahāsāvakā sammā byākaramānā byākareyyuṃ, ‘saddakaṇṭakā hi, bhikkhave, jhānā’ vuttā mayā.
‘‘Dasayime, bhikkhave, kaṇṭakā. Katame dasa? Pavivekārāmassa saṅgaṇikārāmatā kaṇṭako, asubhanimittānuyogaṃ anuyuttassa subhanimittānuyogo kaṇṭako, indriyesu guttadvārassa visūkadassanaṃ kaṇṭako, brahmacariyassa mātugāmūpacāro [mātugāmopavicāro (sī.), mātugāmūpavicaro (ka.)] kaṇṭako, [kathā. 333] paṭhamassa jhānassa saddo kaṇṭako, dutiyassa jhānassa vitakkavicārā kaṇṭakā, tatiyassa jhānassa pīti kaṇṭako, catutthassa jhānassa assāsapassāso kaṇṭako, saññāvedayitanirodhasamāpattiyā saññā ca vedanā ca kaṇṭako rāgo kaṇṭako doso kaṇṭako moho kaṇṭako.
‘‘Akaṇṭakā, bhikkhave, viharatha. Nikkaṇṭakā, bhikkhave, viharatha. Akaṇṭakanikkaṇṭakā, bhikkhave, viharatha. Akaṇṭakā, bhikkhave, arahanto; nikkaṇṭakā, bhikkhave, arahanto; akaṇṭakanikkaṇṭakā, bhikkhave, arahanto’’ti. Dutiyaṃ.
已對照

三、可喜法經

3. Iṭṭhadhammasuttaṃ
73已對照

七十三、“諸比丘,有這十種法,是可喜、可愛、可意、在世間難得的。哪十種[法]呢?財富是可喜、可愛、可意、在世間難得的;容色是可喜、可愛、可意、在世間難得的;無病是可喜、可愛、可意、在世間難得的;戒是可喜、可愛、可意、在世間難得的;梵行是可喜、可愛、可意、在世間難得的;朋友是可喜、可愛、可意、在世間難得的;多聞是可喜、可愛、可意、在世間難得的;慧是可喜、可愛、可意、在世間難得的;諸法是可喜、可愛、可意、在世間難得的;諸天界是可喜、可愛、可意、在世間難得的。

73. ‘‘Dasayime, bhikkhave, dhammā iṭṭhā kantā manāpā dullabhā lokasmiṃ. Katame dasa? Bhogā iṭṭhā kantā manāpā dullabhā lokasmiṃ; vaṇṇo iṭṭho kanto manāpo dullabho lokasmiṃ; ārogyaṃ iṭṭhaṃ kantaṃ manāpaṃ dullabhaṃ lokasmiṃ; sīlaṃ iṭṭhaṃ kantaṃ manāpaṃ dullabhaṃ lokasmiṃ; brahmacariyaṃ iṭṭhaṃ kantaṃ manāpaṃ dullabhaṃ lokasmiṃ; mittā iṭṭhā kantā manāpā dullabhā lokasmiṃ; bāhusaccaṃ iṭṭhaṃ kantaṃ manāpaṃ dullabhaṃ lokasmiṃ; paññā iṭṭhā kantā manāpā dullabhā lokasmiṃ; dhammā iṭṭhā kantā manāpā dullabhā lokasmiṃ; saggā iṭṭhā kantā manāpā dullabhā lokasmiṃ.
PTS 5.136已對照

“諸比丘,對於這十種可喜、可愛、可意、在世間難得的法,有十種法是障礙(paripantha):懶惰、不奮起是財富的障礙;不裝飾、不打扮是容色的障礙;作不適宜的[事]是無病的障礙;惡友性是諸戒的障礙;根不律儀是梵行的障礙;欺誑是朋友的障礙;不作誦習是多聞的障礙;不樂聞、不遍問是慧的障礙;不勤修、不省察是諸法的障礙;邪行道是諸天界的障礙。諸比丘,對於這十種可喜、可愛、可意、在世間難得的[法],這十種法是障礙。

‘‘Imesaṃ kho, bhikkhave, dasannaṃ dhammānaṃ iṭṭhānaṃ kantānaṃ manāpānaṃ dullabhānaṃ lokasmiṃ dasa dhammā paripanthā [paribandhā (ka.)] – ālasyaṃ anuṭṭhānaṃ bhogānaṃ paripantho, amaṇḍanā avibhūsanā vaṇṇassa paripantho, asappāyakiriyā ārogyassa paripantho, pāpamittatā sīlānaṃ paripantho, indriyaasaṃvaro brahmacariyassa paripantho, visaṃvādanā mittānaṃ paripantho, asajjhāyakiriyā bāhusaccassa paripantho, asussūsā aparipucchā paññāya paripantho, ananuyogo apaccavekkhaṇā dhammānaṃ paripantho, micchāpaṭipatti saggānaṃ paripantho. Imesaṃ kho, bhikkhave, dasannaṃ iṭṭhānaṃ kantānaṃ manāpānaṃ dullabhānaṃ lokasmiṃ ime dasa dhammā paripanthā.
緬 3.365已對照

“諸比丘,對於這十種可喜、可愛、可意、在世間難得的法,有十種法是食(āhāra):奮起、不懶惰是財富的食;裝飾、打扮是容色的食;作適宜的[事]是無病的食;善友性是諸戒的食;根律儀是梵行的食;不欺誑是朋友的食;作誦習是多聞的食;樂聞、遍問是慧的食;勤修、省察是諸法的食;正行道是諸天界的食。諸比丘,對於這十種可喜、可愛、可意、在世間難得的法,這十種法是食。”第三[經]。

‘‘Imesaṃ kho, bhikkhave, dasannaṃ dhammānaṃ iṭṭhānaṃ kantānaṃ manāpānaṃ dullabhānaṃ lokasmiṃ dasa dhammā āhārā – uṭṭhānaṃ anālasyaṃ bhogānaṃ āhāro, maṇḍanā vibhūsanā vaṇṇassa āhāro, sappāyakiriyā ārogyassa āhāro, kalyāṇamittatā sīlānaṃ āhāro, indriyasaṃvaro brahmacariyassa āhāro, avisaṃvādanā mittānaṃ āhāro, sajjhāyakiriyā bāhusaccassa āhāro, sussūsā paripucchā paññāya āhāro, anuyogo paccavekkhaṇā dhammānaṃ āhāro, sammāpaṭipatti saggānaṃ āhāro. Imesaṃ kho, bhikkhave, dasannaṃ dhammānaṃ iṭṭhānaṃ kantānaṃ manāpānaṃ dullabhānaṃ lokasmiṃ ime dasa dhammā āhārā’’ti. Tatiyaṃ.
已對照

四、增長經

4. Vaḍḍhisuttaṃ
74PTS 5.137已對照

七十四、“諸比丘,以十種增長而增長的聖弟子,以聖增長而增長,是身之精要的攝取者,也是身之最勝的攝取者。哪十種[增長]呢?以田地、宅地增長,以財物、穀物增長,以子、妻增長,以奴僕、工人、僱員增長,以四足[獸]增長,以信增長,以戒增長,以聞增長,以施捨增長,以慧增長——諸比丘,以這十種增長而增長的聖弟子,以聖增長而增長,是身之精要的攝取者,也是身之最勝的攝取者。

“凡在此以財物、穀物而增長,

以子、以妻、以四足[獸][增長]者,

他便是有財富者、有名聲者、受供養者,

[受]親族、朋友以及諸王[供養]。

“凡在此以信與戒而增長,

以慧、施捨與聞於兩方面[增長]者;

那樣的善士、明智者,

就在現法中以兩方面而增長。”第四[經]。

74. ‘‘Dasahi, bhikkhave, vaḍḍhīhi vaḍḍhamāno ariyasāvako ariyāya vaḍḍhiyā vaḍḍhati, sārādāyī ca hoti varādāyī kāyassa. Katamehi dasahi? Khettavatthūhi vaḍḍhati, dhanadhaññena vaḍḍhati, puttadārehi vaḍḍhati, dāsakammakaraporisehi vaḍḍhati, catuppadehi vaḍḍhati, saddhāya vaḍḍhati, sīlena vaḍḍhati, sutena vaḍḍhati, cāgena vaḍḍhati, paññāya vaḍḍhati – imehi kho, bhikkhave, dasahi vaḍḍhīhi vaḍḍhamāno ariyasāvako ariyāya vaḍḍhiyā vaḍḍhati, sārādāyī ca hoti varādāyī kāyassāti.
‘‘Dhanena dhaññena ca yodha vaḍḍhati,
Puttehi dārehi catuppadehi ca;
Sa bhogavā hoti yasassi pūjito,
Ñātīhi mittehi athopi rājubhi.
‘‘Saddhāya sīlena ca yodha vaḍḍhati,
Paññāya cāgena sutena cūbhayaṃ;
So tādiso sappuriso vicakkhaṇo,
Diṭṭheva dhamme ubhayena vaḍḍhatī’’ti. catutthaṃ;
已對照

五、鹿住經

5. Migasālāsuttaṃ
75PTS 5.138緬 3.366已對照

七十五、一時,世尊住在舍衛城祇樹林給孤獨園。那時,具壽阿難在上午穿好[下衣],取了缽與衣,來到鹿住(Migasālā)優婆夷的住處;到了之後,坐在所敷設的座位上。那時,鹿住優婆夷來到具壽阿難之處;到了之後,禮敬具壽阿難,坐在一旁。坐在一旁的鹿住優婆夷對具壽阿難這樣說——

“尊者阿難,世尊所說的這法究竟要怎樣了知呢?竟然梵行者與非梵行者兩者在來世都將有完全相同的趣處!尊者,我的父親富蘭那(Purāṇa)是梵行者,遠行[於非梵行之外],遠離在俗之法——淫慾。他命終之後,世尊記說他:‘是斯陀含的眾生,已投生於兜率天身(tusita kāya)。’尊者,我的祖父梨犀達多(Isidatta)是非梵行者,於自妻知足。他命終之後,世尊也記說他:‘是斯陀含的眾生,已投生於兜率天身。’

“尊者阿難,世尊所說的這法究竟要怎樣了知呢?竟然梵行者與非梵行者兩者在來世都將有完全相同的趣處!”“姊妹,世尊確實是這樣記說的。”

於是,具壽阿難在鹿住優婆夷的住處取了缽食,從座而起,離去了。於是,具壽阿難飯後從乞食處回來,來到世尊之處;到了之後,禮敬世尊,坐在一旁。坐在一旁的具壽阿難對世尊這樣說——

“尊者,在此,我在上午穿好[下衣],取了缽與衣,來到鹿住優婆夷的住處;到了之後,坐在所敷設的座位上。尊者,那時,鹿住優婆夷來到我這裡;到了之後,禮敬我,坐在一旁。尊者,坐在一旁的鹿住優婆夷對我這樣說——

‘尊者阿難,世尊所說的這法究竟要怎樣了知呢?竟然梵行者與非梵行者兩者在來世都將有完全相同的趣處!尊者,我的父親富蘭那是梵行者,遠行[於非梵行之外],遠離在俗之法——淫慾。他命終之後,世尊記說他是斯陀含的眾生,已投生於兜率天身。尊者,我的祖父梨犀達多是非梵行者,於自妻知足。他命終之後,世尊也記說他是斯陀含的眾生,已投生於兜率天身。

尊者阿難,世尊所說的這法究竟要怎樣了知呢?竟然梵行者與非梵行者兩者在來世都將有完全相同的趣處!’尊者,這樣說時,我對鹿住優婆夷這樣說:‘姊妹,世尊確實是這樣記說的。’”

“阿難,愚痴、不明達、[只是]婦人、[只有]婦人之慧的鹿住優婆夷算什麼?對人的上下之智[她]又算什麼?

“阿難,世間有這十種人存在、可得。哪十種[人]呢?阿難,在此,某人是破戒者。他也不如實了知那心解脫、慧解脫——在其中他的那惡戒無餘地滅去。他以聽聞也未作[所應作的],以多聞也未作[所應作的],以見也未通達[所應通達的],連暫時的解脫也得不到。他身壞命終之後,趨向衰退,不趨向殊勝;他唯是趨向衰退者,不是趨向殊勝者。

“阿難,而在此,某人是破戒者。他如實了知那心解脫、慧解脫——在其中他的那惡戒無餘地滅去。他以聽聞已作[所應作的],以多聞已作[所應作的],以見已通達[所應通達的],也得到暫時的解脫。他身壞命終之後,趨向殊勝,不趨向衰退;他唯是趨向殊勝者,不是趨向衰退者。

“阿難,對此,衡量者(pamāṇikā)衡量:‘這人也有那些法,另一人也有那些法。為什麼他們之中一個低劣、一個殊勝呢?’阿難,那[衡量]確實會為他們帶來長夜的不利與苦。

“阿難,此中,凡這位破戒的人,他如實了知那心解脫、慧解脫——在其中他的那惡戒無餘地滅去;他以聽聞已作[所應作的],以多聞已作[所應作的],以見已通達[所應通達的],也得到暫時的解脫。阿難,這人比那前一人更超越、更殊勝。這是什麼緣故呢?阿難,因為法流帶這人前去。除了如來,誰能知那因由呢!因此,阿難,你們不要成為對人的衡量者,不要對人取量。阿難,對人取量者會受損害。阿難,唯有我能對人取量,或者是像我這樣的人[能取量]。

“阿難,而在此,某人是具戒者。他也不如實了知那心解脫、慧解脫——在其中他的那戒無餘地滅去。他以聽聞也未作[所應作的],以多聞也未作[所應作的],以見也未通達[所應通達的],連暫時的解脫也得不到。他身壞命終之後,趨向衰退,不趨向殊勝;他唯是趨向衰退者,不是趨向殊勝者。

“阿難,而在此,某人是具戒者。他如實了知那心解脫、慧解脫——在其中他的那戒無餘地滅去。他以聽聞已作[所應作的],以多聞已作[所應作的],以見已通達[所應通達的],也得到暫時的解脫。他身壞命終之後,趨向殊勝,不趨向衰退;他唯是趨向殊勝者,不是趨向衰退者。

“阿難,對此,衡量者衡量……乃至……阿難,唯有我能對人取量,或者是像我這樣的人[能取量]。

“阿難,而在此,某人是貪熾盛的。他也不如實了知那心解脫、慧解脫——在其中他的那貪無餘地滅去。他以聽聞也未作[所應作的],以多聞也未作[所應作的],以見也未通達[所應通達的],連暫時的解脫也得不到。他身壞命終之後,趨向衰退,不趨向殊勝;他唯是趨向衰退者,不是趨向殊勝者。

“阿難,而在此,某人是貪熾盛的。他如實了知那心解脫、慧解脫——在其中他的那貪無餘地滅去。他以聽聞已作[所應作的],以多聞已作[所應作的],以見已通達[所應通達的],也得到暫時的解脫。他身壞命終之後,趨向殊勝,不趨向衰退;他唯是趨向殊勝者,不是趨向衰退者。

“阿難,對此,衡量者衡量……乃至……阿難,唯有我能對人取量,或者是像我這樣的人[能取量]。

“阿難,而在此,某人是忿怒的。他也不如實了知那心解脫、慧解脫——在其中他的那忿怒無餘地滅去。他以聽聞也未作[所應作的],以多聞也未作[所應作的],以見也未通達[所應通達的],連暫時的解脫也得不到。他身壞命終之後,趨向衰退,不趨向殊勝;他唯是趨向衰退者,不是趨向殊勝者。

“阿難,而在此,某人是忿怒的。他如實了知那心解脫、慧解脫——在其中他的那忿怒無餘地滅去。他以聽聞已作[所應作的],以多聞已作[所應作的],以見已通達[所應通達的],也得到暫時的解脫。他身壞命終之後,趨向殊勝,不趨向衰退;他唯是趨向殊勝者,不是趨向衰退者。

“阿難,對此,衡量者衡量……乃至……阿難,唯有我能對人取量,或者是像我這樣的人[能取量]。

“阿難,而在此,某人是掉舉的。他也不如實了知那心解脫、慧解脫——在其中他的那掉舉無餘地滅去。他以聽聞也未作[所應作的],以多聞也未作[所應作的],以見也未通達[所應通達的],連暫時的解脫也得不到。他身壞命終之後,趨向衰退,不趨向殊勝;他唯是趨向衰退者,不是趨向殊勝者。

“阿難,而在此,某人是掉舉的。他如實了知那心解脫、慧解脫——在其中他的那掉舉無餘地滅去。他以聽聞已作[所應作的],以多聞已作[所應作的],以見已通達[所應通達的],也得到暫時的解脫。他身壞命終之後,趨向殊勝,不趨向衰退;他唯是趨向殊勝者,不是趨向衰退者。

“阿難,對此,衡量者衡量:‘這人也有那些法,另一人也有那些法。為什麼他們之中一個低劣、一個殊勝呢?’阿難,那[衡量]確實會為他們帶來長夜的不利與苦。

“阿難,此中,凡這位掉舉的人,他如實了知那心解脫、慧解脫——在其中他的那掉舉無餘地滅去;他以聽聞已作[所應作的],以多聞已作[所應作的],以見已通達[所應通達的],也得到暫時的解脫。阿難,這人比那前一人更超越、更殊勝。這是什麼緣故呢?阿難,因為法流帶這人前去。除了如來,誰能知那因由呢!因此,阿難,你們不要成為對人的衡量者,不要對人取量。阿難,對人取量者會受損害。阿難,唯有我能對人取量,或者是像我這樣的人[能取量]。

“阿難,愚痴、不明達、[只是]婦人、[只有]婦人之慧的鹿住優婆夷算什麼?對人的上下之智[她]又算什麼!阿難,這就是世間存在、可得的十種人。

“阿難,富蘭那所具足的那樣的戒,若梨犀達多也具足那樣的戒,富蘭那在此就連梨犀達多的趣處也不會知道。阿難,梨犀達多所具足的那樣的慧,若富蘭那也具足那樣的慧,梨犀達多在此就連富蘭那的趣處也不會知道。阿難,如是,這兩人各缺一支。”第五[經]。

75. Ekaṃ samayaṃ bhagavā sāvatthiyaṃ viharati jetavane anāthapiṇḍikassa ārāme. Atha kho āyasmā ānando pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya yena migasālāya upāsikāya nivesanaṃ tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā paññatte āsane nisīdi. Atha kho migasālā upāsikā yenāyasmā ānando tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā āyasmantaṃ ānandaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinnā kho migasālā upāsikā āyasmantaṃ ānandaṃ etadavoca –
‘‘Kathaṃ kathaṃ nāmāyaṃ, bhante ānanda, bhagavatā dhammo desito aññeyyo, yatra hi nāma brahmacārī ca abrahmacārī ca ubho samasamagatikā bhavissanti abhisamparāyaṃ. Pitā me, bhante, purāṇo brahmacārī hoti ārācārī [anācārī (ka.)] virato methunā gāmadhammā. So kālaṅkato bhagavatā byākato – ‘sakadāgāmī satto [sakadāgāmisatto (sī. syā. pī.)] tusitaṃ kāyaṃ upapanno’ti. Pitāmaho me [pettāpi yo me (sī.), pita piyo me (syā.) a. ni. 6.44], bhante, isidatto abrahmacārī ahosi sadārasantuṭṭho. Sopi kālaṅkato bhagavatā byākato – ‘sakadāgāmī satto tusitaṃ kāyaṃ upapanno’ti.
‘‘Kathaṃ kathaṃ nāmāyaṃ, bhante ānanda, bhagavatā dhammo desito aññeyyo, yatra hi nāma brahmacārī ca abrahmacārī ca ubho samasamagatikā bhavissanti abhisamparāya’’nti? ‘‘Evaṃ kho panetaṃ, bhagini, bhagavatā byākata’’nti.
Atha kho āyasmā ānando migasālāya upāsikāya nivesane piṇḍapātaṃ gahetvā uṭṭhāyāsanā pakkāmi. Atha kho āyasmā ānando pacchābhattaṃ piṇḍapātapaṭikkanto yena bhagavā tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā bhagavantaṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinno kho āyasmā ānando bhagavantaṃ etadavoca –
‘‘Idhāhaṃ, bhante, pubbaṇhasamayaṃ nivāsetvā pattacīvaramādāya yena migasālāya upāsikāya nivesanaṃ tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā paññatte āsane nisīdiṃ. Atha kho, bhante, migasālā upāsikā yenāhaṃ tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā maṃ abhivādetvā ekamantaṃ nisīdi. Ekamantaṃ nisinnā kho, bhante, migasālā upāsikā maṃ etadavoca –
‘Kathaṃ kathaṃ nāmāyaṃ, bhante ānanda, bhagavatā dhammo desito aññeyyo, yatra hi nāma brahmacārī ca abrahmacārī ca ubho samasamagatikā bhavissanti abhisamparāyaṃ. Pitā me, bhante, purāṇo brahmacārī ahosi ārācārī virato methunā gāmadhammā. So kālaṅkato bhagavatā byākato sakadāgāmī satto tusitaṃ kāyaṃ upapannoti. Pitāmaho me, bhante, isidatto abrahmacārī ahosi sadārasantuṭṭho. Sopi kālaṅkato bhagavatā byākato – sakadāgāmī satto tusitaṃ kāyaṃ upapannoti.
Kathaṃ kathaṃ nāmāyaṃ, bhante ānanda, bhagavatā dhammo desito aññeyyo, yatra hi nāma brahmacārī ca abrahmacārī ca ubho samasamagatikā bhavissanti abhisamparāya’nti? Evaṃ vutte ahaṃ, bhante, migasālaṃ upāsikaṃ etadavocaṃ – ‘evaṃ kho panetaṃ, bhagini, bhagavatā byākata’’’nti.
‘‘Kā cānanda, migasālā upāsikā bālā abyattā ammakā ammakapaññā [ambakā ambakapaññā (sī. pī.), andhakā andhakapaññā (syā.)], ke ca purisapuggalaparopariye ñāṇe?
‘‘Dasayime, ānanda, puggalā santo saṃvijjamānā lokasmiṃ. Katame dasa? Idhānanda, ekacco puggalo dussīlo hoti. Tañca cetovimuttiṃ paññāvimuttiṃ yathābhūtaṃ nappajānāti, yatthassa taṃ dussīlyaṃ aparisesaṃ nirujjhati. Tassa savanenapi akataṃ hoti, bāhusaccenapi akataṃ hoti, diṭṭhiyāpi appaṭividdhaṃ hoti, sāmāyikampi vimuttiṃ na labhati. So kāyassa bhedā paraṃ maraṇā hānāya pareti, no visesāya; hānagāmīyeva hoti, no visesagāmī.
‘‘Idha panānanda, ekacco puggalo dussīlo hoti. Tañca cetovimuttiṃ paññāvimuttiṃ yathābhūtaṃ pajānāti yatthassa taṃ dussīlyaṃ aparisesaṃ nirujjhati. Tassa savanenapi kataṃ hoti, bāhusaccenapi kataṃ hoti, diṭṭhiyāpi paṭividdhaṃ [suppaṭividdhaṃ (syā.)] hoti, sāmāyikampi vimuttiṃ labhati. So kāyassa bhedā paraṃ maraṇā visesāya pareti, no hānāya; visesagāmīyeva hoti, no hānagāmī.
‘‘Tatrānanda, pamāṇikā pamiṇanti – ‘imassapi teva dhammā, aparassapi teva dhammā. Kasmā nesaṃ eko hīno eko paṇīto’ti? Tañhi tesaṃ, ānanda, hoti dīgharattaṃ ahitāya dukkhāya.
‘‘Tatrānanda, yvāyaṃ puggalo dussīlo hoti. Tañca cetovimuttiṃ paññāvimuttiṃ yathābhūtaṃ pajānāti yatthassa taṃ dussīlyaṃ aparisesaṃ nirujjhati. Tassa savanenapi kataṃ hoti, bāhusaccenapi kataṃ hoti, diṭṭhiyāpi paṭividdhaṃ hoti, sāmāyikampi vimuttiṃ labhati. Ayaṃ, ānanda, puggalo amunā purimena puggalena abhikkantataro ca paṇītataro ca. Taṃ kissa hetu? Imaṃ hānanda, puggalaṃ dhammasoto nibbahati. Tadantaraṃ ko jāneyya, aññatra tathāgatena! Tasmātihānanda, mā puggalesu pamāṇikā ahuvattha, mā puggalesu pamāṇaṃ gaṇhittha. Khaññati hānanda, puggalesu pamāṇaṃ gaṇhanto. Ahaṃ vā, ānanda [ahañcānanda (sī. syā. ka.) a. ni. 6.44 passitabbaṃ], puggalesu pamāṇaṃ gaṇheyyaṃ yo vā panassa mādiso.
‘‘Idha panānanda, ekacco puggalo sīlavā hoti. Tañca cetovimuttiṃ paññāvimuttiṃ yathābhūtaṃ nappajānāti yatthassa taṃ sīlaṃ aparisesaṃ nirujjhati. Tassa savanenapi akataṃ hoti, bāhusaccenapi akataṃ hoti, diṭṭhiyāpi appaṭividdhaṃ hoti, sāmāyikampi vimuttiṃ na labhati. So kāyassa bhedā paraṃ maraṇā hānāya pareti, no visesāya; hānagāmīyeva hoti, no visesagāmī.
‘‘Idha panānanda, ekacco puggalo sīlavā hoti. Tañca cetovimuttiṃ paññāvimuttiṃ yathābhūtaṃ pajānāti yatthassa taṃ sīlaṃ aparisesaṃ nirujjhati. Tassa savanenapi kataṃ hoti, bāhusaccenapi kataṃ hoti, diṭṭhiyāpi paṭividdhaṃ hoti, sāmāyikampi vimuttiṃ labhati. So kāyassa bhedā paraṃ maraṇā visesāya pareti, no hānāya; visesagāmīyeva hoti, no hānagāmī.
‘‘Tatrānanda, pamāṇikā pamiṇanti…pe… ahaṃ vā, ānanda, puggalesu pamāṇaṃ gaṇheyyaṃ yo vā panassa mādiso.
‘‘Idha panānanda, ekacco puggalo tibbarāgo hoti. Tañca cetovimuttiṃ paññāvimuttiṃ yathābhūtaṃ nappajānāti yatthassa so rāgo apariseso nirujjhati. Tassa savanenapi akataṃ hoti, bāhusaccenapi akataṃ hoti, diṭṭhiyāpi appaṭividdhaṃ hoti, sāmāyikampi vimuttiṃ na labhati. So kāyassa bhedā paraṃ maraṇā hānāya pareti, no visesāya; hānagāmīyeva hoti, no visesagāmī.
‘‘Idha panānanda, ekacco puggalo tibbarāgo hoti. Tañca cetovimuttiṃ paññāvimuttiṃ yathābhūtaṃ pajānāti yatthassa so rāgo apariseso nirujjhati. Tassa savanenapi kataṃ hoti, bāhusaccenapi kataṃ hoti, diṭṭhiyāpi paṭividdhaṃ hoti, sāmāyikampi vimuttiṃ labhati. So kāyassa bhedā paraṃ maraṇā visesāya pareti, no hānāya; visesagāmīyeva hoti, no hānagāmī.
‘‘Tatrānanda, pamāṇikā pamiṇanti…pe… ahaṃ vā, ānanda, puggalesu pamāṇaṃ gaṇheyyaṃ yo vā panassa mādiso.
‘‘Idha panānanda, ekacco puggalo kodhano hoti. Tañca cetovimuttiṃ paññāvimuttiṃ yathābhūtaṃ nappajānāti yatthassa so kodho apariseso nirujjhati. Tassa savanenapi akataṃ hoti, bāhusaccenapi akataṃ hoti, diṭṭhiyāpi appaṭividdhaṃ hoti, sāmāyikampi vimuttiṃ na labhati. So kāyassa bhedā paraṃ maraṇā hānāya pareti, no visesāya; hānagāmīyeva hoti, no visesagāmī.
‘‘Idha panānanda, ekacco puggalo kodhano hoti. Tañca cetovimuttiṃ paññāvimuttiṃ yathābhūtaṃ pajānāti yatthassa so kodho apariseso nirujjhati. Tassa savanenapi kataṃ hoti, bāhusaccenapi kataṃ hoti, diṭṭhiyāpi paṭividdhaṃ hoti, sāmāyikampi vimuttiṃ labhati. So kāyassa bhedā paraṃ maraṇā visesāya pareti, no hānāya; visesagāmīyeva hoti, no hānagāmī.
‘‘Tatrānanda, pamāṇikā pamiṇanti…pe… ahaṃ vā, ānanda, puggalesu pamāṇaṃ gaṇheyyaṃ yo vā panassa mādiso.
‘‘Idha panānanda, ekacco puggalo uddhato hoti. Tañca cetovimuttiṃ paññāvimuttiṃ yathābhūtaṃ nappajānāti yatthassa taṃ uddhaccaṃ aparisesaṃ nirujjhati. Tassa savanenapi akataṃ hoti, bāhusaccenapi akataṃ hoti, diṭṭhiyāpi appaṭividdhaṃ hoti, sāmāyikampi vimuttiṃ na labhati. So kāyassa bhedā paraṃ maraṇā hānāya pareti, no visesāya; hānagāmīyeva hoti, no visesagāmī.
‘‘Idha panānanda, ekacco puggalo uddhato hoti. Tañca cetovimuttiṃ paññāvimuttiṃ yathābhūtaṃ pajānāti yatthassa taṃ uddhaccaṃ aparisesaṃ nirujjhati. Tassa savanenapi kataṃ hoti, bāhusaccenapi kataṃ hoti, diṭṭhiyāpi paṭividdhaṃ hoti, sāmāyikampi vimuttiṃ labhati. So kāyassa bhedā paraṃ maraṇā visesāya pareti, no hānāya; visesagāmīyeva hoti, no hānagāmī.
‘‘Tatrānanda, pamāṇikā pamiṇanti – ‘imassapi teva dhammā, aparassapi teva dhammā. Kasmā nesaṃ eko hīno eko paṇīto’ti? Tañhi tesaṃ, ānanda, hoti dīgharattaṃ ahitāya dukkhāya.
‘‘Tatrānanda, yvāyaṃ puggalo uddhato hoti tañca cetovimuttiṃ paññāvimuttiṃ yathābhūtaṃ pajānāti yatthassa taṃ uddhaccaṃ aparisesaṃ nirujjhati, tassa savanenapi kataṃ hoti, bāhusaccenapi kataṃ hoti, diṭṭhiyāpi paṭividdhaṃ hoti, sāmāyikampi vimuttiṃ labhati. Ayaṃ, ānanda, puggalo amunā purimena puggalena abhikkantataro ca paṇītataro ca. Taṃ kissa hetu? Imaṃ hānanda, puggalaṃ dhammasoto nibbahati. Tadantaraṃ ko jāneyya aññatra tathāgatena! Tasmātihānanda, mā puggalesu pamāṇikā ahuvattha; mā puggalesu pamāṇaṃ gaṇhittha. Khaññati hānanda, puggalesu pamāṇaṃ gaṇhanto. Ahaṃ vā, ānanda, puggalesu pamāṇaṃ gaṇheyyaṃ yo vā panassa mādiso.
‘‘Kā cānanda, migasālā upāsikā bālā abyattā ammakā ammakapaññā, ke ca purisapuggalaparopariye ñāṇe! Ime kho, ānanda, dasa puggalā santo saṃvijjamānā lokasmiṃ.
‘‘Yathārūpena, ānanda, sīlena purāṇo samannāgato ahosi tathārūpena sīlena isidatto samannāgato abhavissa, nayidha purāṇo isidattassa gatimpi aññassa. Yathārūpāya cānanda, paññāya isidatto samannāgato ahosi tathārūpāya paññāya purāṇo samannāgato abhavissa, nayidha isidatto purāṇassa gatimpi aññassa. Iti kho, ānanda, ime puggalā ubho ekaṅgahīnā’’ti. Pañcamaṃ.
已對照

六、三法經

6. Tayodhammasuttaṃ
76已對照

七十六、“諸比丘,若世間不存在這三種法,如來、阿羅漢、正等正覺者就不會出現於世間,如來所宣說的法與律也不會在世間照耀。哪三種[法]呢?生、老、死——諸比丘,若世間不存在這三種法,如來、阿羅漢、正等正覺者就不會出現於世間,如來所宣說的法與律也不會在世間照耀。諸比丘,而正因為世間存在這三種法,所以如來、阿羅漢、正等正覺者出現於世間,所以如來所宣說的法與律在世間照耀。

76. ‘‘Tayome, bhikkhave, dhammā loke na saṃvijjeyyuṃ, na tathāgato loke uppajjeyya arahaṃ sammāsambuddho, na tathāgatappavedito dhammavinayo loke dibbeyya. Katame tayo? Jāti ca, jarā ca, maraṇañca – ime kho, bhikkhave, tayo dhammā loke na saṃvijjeyyuṃ, na tathāgato loke uppajjeyya arahaṃ sammāsambuddho, na tathāgatappavedito dhammavinayo loke dibbeyya. Yasmā ca kho, bhikkhave, ime tayo dhammā loke saṃvijjanti tasmā tathāgato loke uppajjati arahaṃ sammāsambuddho, tasmā tathāgatappavedito dhammavinayo loke dibbati.
緬 3.371已對照

“諸比丘,不捨斷這三種法,就不能捨斷生、舍斷老、舍斷死。哪三種[法]呢?不捨斷貪、不捨斷瞋、不捨斷痴——諸比丘,不捨斷這三種法,就不能捨斷生、舍斷老、舍斷死。

‘‘Tayome, bhikkhave, dhamme appahāya abhabbo jātiṃ pahātuṃ jaraṃ pahātuṃ maraṇaṃ pahātuṃ. Katame tayo? Rāgaṃ appahāya, dosaṃ appahāya, mohaṃ appahāya – ime kho, bhikkhave, tayo dhamme appahāya abhabbo jātiṃ pahātuṃ jaraṃ pahātuṃ maraṇaṃ pahātuṃ.
已對照

“諸比丘,不捨斷這三種法,就不能捨斷貪、舍斷瞋、舍斷痴。哪三種[法]呢?不捨斷有身見、不捨斷疑、不捨斷戒禁取——諸比丘,不捨斷這三種法,就不能捨斷貪、舍斷瞋、舍斷痴。

‘‘Tayome bhikkhave, dhamme appahāya abhabbo rāgaṃ pahātuṃ dosaṃ pahātuṃ mohaṃ pahātuṃ. Katame tayo? Sakkāyadiṭṭhiṃ appahāya, vicikicchaṃ appahāya, sīlabbataparāmāsaṃ appahāya – ime kho, bhikkhave, tayo dhamme appahāya abhabbo rāgaṃ pahātuṃ dosaṃ pahātuṃ mohaṃ pahātuṃ.
PTS 5.145已對照

“諸比丘,不捨斷這三種法,就不能捨斷有身見、舍斷疑、舍斷戒禁取。哪三種[法]呢?不捨斷不如理作意、不捨斷親近歧道、不捨斷心的退縮——諸比丘,不捨斷這三種法,就不能捨斷有身見、舍斷疑、舍斷戒禁取。

‘‘Tayome, bhikkhave, dhamme appahāya abhabbo sakkāyadiṭṭhiṃ pahātuṃ vicikicchaṃ pahātuṃ sīlabbataparāmāsaṃ pahātuṃ. Katame tayo? Ayonisomanasikāraṃ appahāya, kummaggasevanaṃ appahāya, cetaso līnattaṃ appahāya – ime kho, bhikkhave, tayo dhamme appahāya abhabbo sakkāyadiṭṭhiṃ pahātuṃ vicikicchaṃ pahātuṃ sīlabbataparāmāsaṃ pahātuṃ.
已對照

“諸比丘,不捨斷這三種法,就不能捨斷不如理作意、舍斷親近歧道、舍斷心的退縮。哪三種[法]呢?不捨斷失念、不捨斷不正知、不捨斷心的散亂——諸比丘,不捨斷這三種法,就不能捨斷不如理作意、舍斷親近歧道、舍斷心的退縮。

‘‘Tayome, bhikkhave, dhamme appahāya abhabbo ayoniso manasikāraṃ pahātuṃ kummaggasevanaṃ pahātuṃ cetaso līnattaṃ pahātuṃ. Katame tayo? Muṭṭhasaccaṃ appahāya, asampajaññaṃ appahāya, cetaso vikkhepaṃ appahāya – ime kho, bhikkhave, tayo dhamme appahāya abhabbo ayonisomanasikāraṃ pahātuṃ kummaggasevanaṃ pahātuṃ cetaso līnattaṃ pahātuṃ.
已對照

“諸比丘,不捨斷這三種法,就不能捨斷失念、舍斷不正知、舍斷心的散亂。哪三種[法]呢?不捨斷不欲見聖者、不捨斷不欲聽聖法、不捨斷求過心——諸比丘,不捨斷這三種法,就不能捨斷失念、舍斷不正知、舍斷心的散亂。

‘‘Tayome, bhikkhave, dhamme appahāya abhabbo muṭṭhasaccaṃ pahātuṃ asampajaññaṃ pahātuṃ cetaso vikkhepaṃ pahātuṃ. Katame tayo? Ariyānaṃ adassanakamyataṃ appahāya, ariyadhammassa [ariyadhammaṃ (syā.)] asotukamyataṃ appahāya, upārambhacittataṃ appahāya – ime kho, bhikkhave, tayo dhamme appahāya abhabbo muṭṭhasaccaṃ pahātuṃ asampajaññaṃ pahātuṃ cetaso vikkhepaṃ pahātuṃ.
緬 3.372已對照

“諸比丘,不捨斷這三種法,就不能捨斷不欲見聖者、舍斷不欲聽聖法、舍斷求過心。哪三種[法]呢?不捨斷掉舉、不捨斷不防護、不捨斷惡戒——諸比丘,不捨斷這三種法,就不能捨斷不欲見聖者、舍斷不欲聽聖法、舍斷求過心。

‘‘Tayome, bhikkhave, dhamme appahāya abhabbo ariyānaṃ adassanakamyataṃ pahātuṃ ariyadhammassa asotukamyataṃ pahātuṃ upārambhacittataṃ pahātuṃ. Katame tayo? Uddhaccaṃ appahāya, asaṃvaraṃ appahāya, dussīlyaṃ appahāya – ime kho, bhikkhave, tayo dhamme appahāya abhabbo ariyānaṃ adassanakamyataṃ pahātuṃ ariyadhammassa asotukamyataṃ pahātuṃ upārambhacittataṃ pahātuṃ.
PTS 5.146已對照

“諸比丘,不捨斷這三種法,就不能捨斷掉舉、舍斷不防護、舍斷惡戒。哪三種[法]呢?不捨斷不信、不捨斷氣量狹小、不捨斷懈怠——諸比丘,不捨斷這三種法,就不能捨斷掉舉、舍斷不防護、舍斷惡戒。

‘‘Tayome, bhikkhave, dhamme appahāya abhabbo uddhaccaṃ pahātuṃ asaṃvaraṃ pahātuṃ dussīlyaṃ pahātuṃ. Katame tayo? Assaddhiyaṃ appahāya, avadaññutaṃ appahāya, kosajjaṃ appahāya – ime kho, bhikkhave, tayo dhamme appahāya abhabbo uddhaccaṃ pahātuṃ asaṃvaraṃ pahātuṃ dussīlyaṃ pahātuṃ.
已對照

“諸比丘,不捨斷這三種法,就不能捨斷不信、舍斷氣量狹小、舍斷懈怠。哪三種[法]呢?不捨斷不尊重、不捨斷難受勸性、不捨斷惡友性——諸比丘,不捨斷這三種法,就不能捨斷不信、舍斷氣量狹小、舍斷懈怠。

‘‘Tayome, bhikkhave, dhamme appahāya abhabbo assaddhiyaṃ pahātuṃ avadaññutaṃ pahātuṃ kosajjaṃ pahātuṃ. Katame tayo? Anādariyaṃ appahāya, dovacassataṃ appahāya, pāpamittataṃ appahāya – ime kho, bhikkhave, tayo dhamme appahāya abhabbo assaddhiyaṃ pahātuṃ avadaññutaṃ pahātuṃ kosajjaṃ pahātuṃ.
已對照

“諸比丘,不捨斷這三種法,就不能捨斷不尊重、舍斷難受勸性、舍斷惡友性。哪三種[法]呢?不捨斷無慚、不捨斷無愧、不捨斷放逸——諸比丘,不捨斷這三種法,就不能捨斷不尊重、舍斷難受勸性、舍斷惡友性。

‘‘Tayome, bhikkhave, dhamme appahāya abhabbo anādariyaṃ pahātuṃ dovacassataṃ pahātuṃ pāpamittataṃ pahātuṃ. Katame tayo? Ahirikaṃ appahāya, anottappaṃ appahāya, pamādaṃ appahāya – ime kho, bhikkhave, tayo dhamme appahāya abhabbo anādariyaṃ pahātuṃ dovacassataṃ pahātuṃ pāpamittataṃ pahātuṃ.
PTS 5.147緬 3.373已對照

“諸比丘,這無慚、無愧的[人]是放逸者。他既是放逸者,就不能捨斷不尊重、舍斷難受勸性、舍斷惡友性。他既是惡友者,就不能捨斷不信、舍斷氣量狹小、舍斷懈怠。他既是懈怠者,就不能捨斷掉舉、舍斷不防護、舍斷惡戒。他既是破戒者,就不能捨斷不欲見聖者、舍斷不欲聽聖法、舍斷求過心。他既是有求過心者,就不能捨斷失念、舍斷不正知、舍斷心的散亂。他既是心散亂者,就不能捨斷不如理作意、舍斷親近歧道、舍斷心的退縮。他既是心退縮者,就不能捨斷有身見、舍斷疑、舍斷戒禁取。他既是有疑者,就不能捨斷貪、舍斷瞋、舍斷痴。他不捨斷貪、不捨斷瞋、不捨斷痴,就不能捨斷生、舍斷老、舍斷死。

‘‘Ahirikoyaṃ, bhikkhave, anottāpī pamatto hoti. So pamatto samāno abhabbo anādariyaṃ pahātuṃ dovacassataṃ pahātuṃ pāpamittataṃ pahātuṃ. So pāpamitto samāno abhabbo assaddhiyaṃ pahātuṃ avadaññutaṃ pahātuṃ kosajjaṃ pahātuṃ. So kusīto samāno abhabbo uddhaccaṃ pahātuṃ asaṃvaraṃ pahātuṃ dussīlyaṃ pahātuṃ. So dussīlo samāno abhabbo ariyānaṃ adassanakamyataṃ pahātuṃ ariyadhammassa asotukamyataṃ pahātuṃ upārambhacittataṃ pahātuṃ. So upārambhacitto samāno abhabbo muṭṭhasaccaṃ pahātuṃ asampajaññaṃ pahātuṃ cetaso vikkhepaṃ pahātuṃ. So vikkhittacitto samāno abhabbo ayonisomanasikāraṃ pahātuṃ kummaggasevanaṃ pahātuṃ cetaso līnattaṃ pahātuṃ. So līnacitto samāno abhabbo sakkāyadiṭṭhiṃ pahātuṃ vicikicchaṃ pahātuṃ sīlabbataparāmāsaṃ pahātuṃ. So vicikiccho samāno abhabbo rāgaṃ pahātuṃ dosaṃ pahātuṃ mohaṃ pahātuṃ. So rāgaṃ appahāya dosaṃ appahāya mohaṃ appahāya abhabbo jātiṃ pahātuṃ jaraṃ pahātuṃ maraṇaṃ pahātuṃ.
已對照

“諸比丘,舍斷這三種法,就能捨斷生、舍斷老、舍斷死。哪三種[法]呢?舍斷貪、舍斷瞋、舍斷痴——諸比丘,舍斷這三種法,就能捨斷生、舍斷老、舍斷死。

‘‘Tayome, bhikkhave, dhamme pahāya bhabbo jātiṃ pahātuṃ jaraṃ pahātuṃ maraṇaṃ pahātuṃ. Katame tayo? Rāgaṃ pahāya, dosaṃ pahāya, mohaṃ pahāya – ime kho, bhikkhave, tayo dhamme pahāya bhabbo jātiṃ pahātuṃ jaraṃ pahātuṃ maraṇaṃ pahātuṃ.
已對照

“諸比丘,舍斷這三種法,就能捨斷貪、舍斷瞋、舍斷痴。哪三種[法]呢?舍斷有身見、舍斷疑、舍斷戒禁取——諸比丘,舍斷這三種法,就能捨斷貪、舍斷瞋、舍斷痴。

‘‘Tayome, bhikkhave, dhamme pahāya bhabbo rāgaṃ pahātuṃ dosaṃ pahātuṃ mohaṃ pahātuṃ. Katame tayo? Sakkāyadiṭṭhiṃ pahāya, vicikicchaṃ pahāya, sīlabbataparāmāsaṃ pahāya – ime kho, bhikkhave, tayo dhamme pahāya bhabbo rāgaṃ pahātuṃ dosaṃ pahātuṃ mohaṃ pahātuṃ.
已對照

“諸比丘,舍斷這三種法,就能捨斷有身見、舍斷疑、舍斷戒禁取。哪三種[法]呢?舍斷不如理作意、舍斷親近歧道、舍斷心的退縮——諸比丘,舍斷這三種法,就能捨斷有身見、舍斷疑、舍斷戒禁取。

‘‘Tayome, bhikkhave, dhamme pahāya bhabbo sakkāyadiṭṭhiṃ pahātuṃ vicikicchaṃ pahātuṃ sīlabbataparāmāsaṃ pahātuṃ. Katame tayo? Ayonisomanasikāraṃ pahāya, kummaggasevanaṃ pahāya, cetaso līnattaṃ pahāya – ime kho, bhikkhave, tayo dhamme pahāya bhabbo sakkāyadiṭṭhiṃ pahātuṃ vicikicchaṃ pahātuṃ sīlabbataparāmāsaṃ pahātuṃ.
已對照

“諸比丘,舍斷這三種法,就能捨斷不如理作意、舍斷親近歧道、舍斷心的退縮。哪三種[法]呢?舍斷失念、舍斷不正知、舍斷心的散亂——諸比丘,舍斷這三種法,就能捨斷不如理作意、舍斷親近歧道、舍斷心的退縮。

‘‘Tayome, bhikkhave, dhamme pahāya bhabbo ayonisomanasikāraṃ pahātuṃ kummaggasevanaṃ pahātuṃ cetaso līnattaṃ pahātuṃ. Katame tayo? Muṭṭhasaccaṃ pahāya, asampajaññaṃ pahāya, cetaso vikkhepaṃ pahāya – ime kho, bhikkhave, tayo dhamme pahāya bhabbo ayonisomanasikāraṃ pahātuṃ kummaggasevanaṃ pahātuṃ cetaso līnattaṃ pahātuṃ.
PTS 5.148已對照

“諸比丘,舍斷這三種法,就能捨斷失念、舍斷不正知、舍斷心的散亂。哪三種[法]呢?舍斷不欲見聖者、舍斷不欲聽聖法、舍斷求過心——諸比丘,舍斷這三種法,就能捨斷失念、舍斷不正知、舍斷心的散亂。

‘‘Tayome, bhikkhave, dhamme pahāya bhabbo muṭṭhasaccaṃ pahātuṃ asampajaññaṃ pahātuṃ cetaso vikkhepaṃ pahātuṃ. Katame tayo? Ariyānaṃ adassanakamyataṃ pahāya, ariyadhammassa asotukamyataṃ pahāya, upārambhacittataṃ pahāya – ime kho, bhikkhave, tayo dhamme pahāya bhabbo muṭṭhassaccaṃ pahātuṃ asampajaññaṃ pahātuṃ cetaso vikkhepaṃ pahātuṃ.
緬 3.374已對照

“諸比丘,舍斷這三種法,就能捨斷不欲見聖者、舍斷不欲聽聖法、舍斷求過心。哪三種[法]呢?舍斷掉舉、舍斷不防護、舍斷惡戒——諸比丘,舍斷這三種法,就能捨斷不欲見聖者、舍斷不欲聽聖法、舍斷求過心。

‘‘Tayome, bhikkhave, dhamme pahāya bhabbo ariyānaṃ adassanakamyataṃ pahātuṃ ariyadhammassa asotukamyataṃ pahātuṃ upārambhacittataṃ pahātuṃ. Katame tayo? Uddhaccaṃ pahāya, asaṃvaraṃ pahāya, dussīlyaṃ pahāya – ime kho, bhikkhave, tayo dhamme pahāya bhabbo ariyānaṃ adassanakamyataṃ pahātuṃ ariyadhammassa asotukamyataṃ pahātuṃ upārambhacittataṃ pahātuṃ.
已對照

“諸比丘,舍斷這三種法,就能捨斷掉舉、舍斷不防護、舍斷惡戒。哪三種[法]呢?舍斷不信、舍斷氣量狹小、舍斷懈怠——諸比丘,舍斷這三種法,就能捨斷掉舉、舍斷不防護、舍斷惡戒。

‘‘Tayome, bhikkhave, dhamme pahāya bhabbo uddhaccaṃ pahātuṃ asaṃvaraṃ pahātuṃ dussīlyaṃ pahātuṃ. Katame tayo? Assaddhiyaṃ pahāya, avadaññutaṃ pahāya, kosajjaṃ pahāya – ime kho, bhikkhave, tayo dhamme pahāya bhabbo uddhaccaṃ pahātuṃ asaṃvaraṃ pahātuṃ dussīlyaṃ pahātuṃ.
已對照

“諸比丘,舍斷這三種法,就能捨斷不信、舍斷氣量狹小、舍斷懈怠。哪三種[法]呢?舍斷不尊重、舍斷難受勸性、舍斷惡友性——諸比丘,舍斷這三種法,就能捨斷不信、舍斷氣量狹小、舍斷懈怠。

‘‘Tayome, bhikkhave, dhamme pahāya bhabbo assaddhiyaṃ pahātuṃ avadaññutaṃ pahātuṃ kosajjaṃ pahātuṃ. Katame tayo? Anādariyaṃ pahāya, dovacassataṃ pahāya, pāpamittataṃ pahāya – ime kho, bhikkhave, tayo dhamme pahāya bhabbo assaddhiyaṃ pahātuṃ avadaññutaṃ pahātuṃ kosajjaṃ pahātuṃ.
已對照

“諸比丘,舍斷這三種法,就能捨斷不尊重、舍斷難受勸性、舍斷惡友性。哪三種[法]呢?舍斷無慚、舍斷無愧、舍斷放逸——諸比丘,舍斷這三種法,就能捨斷不尊重、舍斷難受勸性、舍斷惡友性。

‘‘Tayome, bhikkhave, dhamme pahāya bhabbo anādariyaṃ pahātuṃ dovacassataṃ pahātuṃ pāpamittataṃ pahātuṃ. Katame tayo? Ahirikaṃ pahāya, anottappaṃ pahāya, pamādaṃ pahāya – ime kho, bhikkhave, tayo dhamme pahāya bhabbo anādariyaṃ pahātuṃ dovacassataṃ pahātuṃ pāpamittataṃ pahātuṃ.
PTS 5.149緬 3.375已對照

“諸比丘,這有慚、有愧的[人]是不放逸者。他既是不放逸者,就能捨斷不尊重、舍斷難受勸性、舍斷惡友性。他既是善友者,就能捨斷不信、舍斷氣量狹小、舍斷懈怠。他既是發起精進者,就能捨斷掉舉、舍斷不防護、舍斷惡戒。他既是具戒者,就能捨斷不欲見聖者、舍斷不欲聽聖法、舍斷求過心。他既是無求過心者,就能捨斷失念、舍斷不正知、舍斷心的散亂。他既是心不散亂者,就能捨斷不如理作意、舍斷親近歧道、舍斷心的退縮。他既是心不退縮者,就能捨斷有身見、舍斷疑、舍斷戒禁取。他既是無疑者,就能捨斷貪、舍斷瞋、舍斷痴。他舍斷貪、舍斷瞋、舍斷痴,就能捨斷生、舍斷老、舍斷死。”第六[經]。

‘‘Hirīmāyaṃ, bhikkhave, ottāpī appamatto hoti. So appamatto samāno bhabbo anādariyaṃ pahātuṃ dovacassataṃ pahātuṃ pāpamittataṃ pahātuṃ. So kalyāṇamitto samāno bhabbo assaddhiyaṃ pahātuṃ avadaññutaṃ pahātuṃ kosajjaṃ pahātuṃ. So āraddhavīriyo samāno bhabbo uddhaccaṃ pahātuṃ asaṃvaraṃ pahātuṃ dussīlyaṃ pahātuṃ. So sīlavā samāno bhabbo ariyānaṃ adassanakamyataṃ pahātuṃ ariyadhammassa asotukamyataṃ pahātuṃ upārambhacittataṃ pahātuṃ. So anupārambhacitto samāno bhabbo muṭṭhassaccaṃ pahātuṃ asampajaññaṃ pahātuṃ cetaso vikkhepaṃ pahātuṃ. So avikkhittacitto samāno bhabbo ayonisomanasikāraṃ pahātuṃ kummaggasevanaṃ pahātuṃ cetaso līnattaṃ pahātuṃ. So alīnacitto samāno bhabbo sakkāyadiṭṭhiṃ pahātuṃ vicikicchaṃ pahātuṃ sīlabbataparāmāsaṃ pahātuṃ. So avicikiccho samāno bhabbo rāgaṃ pahātuṃ dosaṃ pahātuṃ mohaṃ pahātuṃ. So rāgaṃ pahāya dosaṃ pahāya mohaṃ pahāya bhabbo jātiṃ pahātuṃ jaraṃ pahātuṃ maraṇaṃ pahātu’’nti. Chaṭṭhaṃ.
已對照

七、烏鴉經

7. Kākasuttaṃ
77已對照

七十七、“諸比丘,烏鴉具足十種非正法。具足哪十種[非正法]呢?是毀人之德者、放肆者、貪求者、大食者、兇暴者、無悲者、羸弱者、嘶叫者、失念者、積聚者——諸比丘,烏鴉具足這十種非正法。同樣,諸比丘,惡比丘具足十種非正法。具足哪十種[非正法]呢?是毀人之德者、放肆者、貪求者、大食者、兇暴者、無悲者、羸弱者、嘶叫者、失念者、積聚者——諸比丘,惡比丘具足這十種非正法。”第七[經]。

77. ‘‘Dasahi, bhikkhave, asaddhammehi samannāgato kāko. Katamehi dasahi? Dhaṃsī ca, pagabbho ca, tintiṇo [nillajjo (ka.) tintiṇoti tintiṇaṃ vuccati taṇhā… (sī. syā. aṭṭha.) abhidhamme khuddakavatthuvibhaṅge tintiṇapadaniddese passitabbaṃ] ca, mahagghaso ca, luddo ca, akāruṇiko ca, dubbalo ca, oravitā ca, muṭṭhassati ca, necayiko [nerasiko (sī.) tadaṭṭhakathāyaṃ pana ‘‘necayiko’’ tveva dissati] ca – imehi kho, bhikkhave, dasahi asaddhammehi samannāgato kāko. Evamevaṃ kho, bhikkhave, dasahi asaddhammehi samannāgato pāpabhikkhu. Katamehi dasahi? Dhaṃsī ca, pagabbho ca, tintiṇo ca, mahagghaso ca, luddo ca, akāruṇiko ca, dubbalo ca, oravitā ca, muṭṭhassati ca, necayiko ca – imehi kho, bhikkhave, dasahi asaddhammehi samannāgato pāpabhikkhū’’ti. Sattamaṃ.
已對照

八、尼乾經

8. Nigaṇṭhasuttaṃ
78PTS 5.150已對照

七十八、“諸比丘,諸尼乾具足十種非正法。具足哪十種[非正法]呢?諸比丘,諸尼乾是無信者;諸比丘,諸尼乾是破戒者;諸比丘,諸尼乾是無慚者;諸比丘,諸尼乾是無愧者;諸比丘,諸尼乾是親近非善士者;諸比丘,諸尼乾是自贊、毀他者;諸比丘,諸尼乾是執取自見者、堅執者、難捨離者;諸比丘,諸尼乾是詭詐者;諸比丘,諸尼乾是惡欲者;諸比丘,諸尼乾是惡友者——諸比丘,諸尼乾具足這十種非正法。”第八[經]。

78. ‘‘Dasahi, bhikkhave, asaddhammehi samannāgatā nigaṇṭhā. Katamehi dasahi? Assaddhā, bhikkhave, nigaṇṭhā; dussīlā, bhikkhave, nigaṇṭhā; ahirikā, bhikkhave, nigaṇṭhā; anottappino, bhikkhave, nigaṇṭhā; asappurisasambhattino, bhikkhave, nigaṇṭhā; attukkaṃsakaparavambhakā, bhikkhave, nigaṇṭhā; sandiṭṭhiparāmāsā ādhānaggāhī duppaṭinissaggino, bhikkhave, nigaṇṭhā; kuhakā, bhikkhave, nigaṇṭhā; pāpicchā, bhikkhave, nigaṇṭhā; pāpamittā, bhikkhave, nigaṇṭhā – imehi kho, bhikkhave, dasahi asaddhammehi samannāgatā nigaṇṭhā’’ti. Aṭṭhamaṃ.
已對照

九、嫌恨事經

9. Āghātavatthusuttaṃ
79緬 3.376已對照

七十九、“諸比丘,有這十種嫌恨事。哪十種[嫌恨事]呢?[想]‘他曾對我作無益’而結嫌恨;[想]‘他正對我作無益’而結嫌恨;[想]‘他將對我作無益’而結嫌恨;[想]‘他曾對我所愛、可意者作無益’……乃至……[想]‘正作無益’……乃至……[想]‘將作無益’而結嫌恨;[想]‘他曾對我所不愛、不可意者作有益’……乃至……[想]‘正作有益’……乃至……[想]‘將作有益’而結嫌恨;也於非處發怒——諸比丘,這就是十種嫌恨事。”第九[經]。

79. [a. ni. 9.29] ‘‘Dasayimāni, bhikkhave, āghātavatthūni. Katamāni dasa? ‘Anatthaṃ me acarī’ti āghātaṃ bandhati; ‘anatthaṃ me caratī’ti āghātaṃ bandhati; ‘anatthaṃ me carissatī’ti āghātaṃ bandhati; ‘piyassa me manāpassa anatthaṃ acarī’ti…pe… ‘anatthaṃ caratī’ti…pe… ‘anatthaṃ carissatī’ti āghātaṃ bandhati, ‘appiyassa me amanāpassa atthaṃ acarī’ti…pe… ‘atthaṃ caratī’ti…pe… ‘atthaṃ carissatī’ti āghātaṃ bandhati; aṭṭhāne ca kuppati – imāni kho, bhikkhave, dasa āghātavatthūnī’’ti. Navamaṃ.
已對照

十、除嫌恨經

10. Āghātapaṭivinayasuttaṃ
80PTS 5.151已對照

八十、“諸比丘,有這十種除嫌恨[之法]。哪十種[法]呢?[想]‘他曾對我作無益,那在此哪裡求得到呢’而除去嫌恨;[想]‘他正對我作無益,那在此哪裡求得到呢’而除去嫌恨;[想]‘他將對我作無益,那在此哪裡求得到呢’而除去嫌恨;[想]‘他曾對我所愛、可意者作無益……乃至……正作……乃至……將作,那在此哪裡求得到呢’而除去嫌恨;[想]‘他曾對我所不愛、不可意者作有益……乃至……正作有益……乃至……將作有益,那在此哪裡求得到呢’而除去嫌恨;也不於非處發怒——諸比丘,這就是十種除嫌恨[之法]。”第十[經]。

80. ‘‘Dasayime, bhikkhave, āghātapaṭivinayā. Katame dasa? ‘Anatthaṃ me acari, taṃ kutettha labbhā’ti āghātaṃ paṭivineti, ‘anatthaṃ me carati, taṃ kutettha labbhā’ti āghātaṃ paṭivineti, ‘anatthaṃ me carissati, taṃ kutettha labbhā’ti āghātaṃ paṭivineti, piyassa me manāpassa anatthaṃ acari…pe… carati…pe… carissati, taṃ kutettha labbhāti āghātaṃ paṭivineti, appiyassa me amanāpassa atthaṃ acari…pe… atthaṃ carati…pe… atthaṃ carissati, taṃ kutettha labbhāti āghātaṃ paṭivineti, aṭṭhāne ca na kuppati – ime kho, bhikkhave, dasa āghātapaṭivinayā’’ti. Dasamaṃ.
已對照

希望品第三。

Ākaṅkhavaggo tatiyo.
已對照

其攝頌——

希望、刺、可喜,增長與鹿住;

三法與烏鴉,尼乾與兩嫌恨。

Tassuddānaṃ –
Ākaṅkho kaṇṭako iṭṭhā, vaḍḍhi ca migasālāya;
Tayo dhammā ca kāko ca, nigaṇṭhā dve ca āghātāti.