快乐巴利palinanda.cc

相应部 · 六处相应·瑜伽安稳者品 11. Yogakkhemivaggo

本经目录十一、瑜伽安稳者品一、瑜伽安稳者经二、执取经三、苦集起经四、世间集起经五、我胜经六、顺结经七、顺取经八、遍知内处经九、遍知外处经十、旁听经瑜伽安稳者品第十一。

已对照

十一、瑜伽安稳者品

11. Yogakkhemivaggo
已对照

一、瑜伽安稳者经

1. Yogakkhemisuttaṃ
104PTS 4.85缅 2.306已对照

一百零四、因缘在舍卫城。“诸比丘,我要为你们说瑜伽安稳者之门(yogakkhemipariyāya)——法门(dhammapariyāya)。你们要谛听。诸比丘,什么是瑜伽安稳者之门——法门?诸比丘,有眼所识的诸色,是可喜的、可乐的、可意的、可爱的、与欲相应的、能引生贪染的。它们于如来已断,根已断,已作成如断[顶]的多罗树[桩],已令归于不存在,未来不再生起之法;并且[如来]为了它们的舍断而宣说了修行(yoga)。因此如来被称为‘瑜伽安稳者’……乃至……诸比丘,有意所识的诸法,是可喜的、可乐的、可意的、可爱的、与欲相应的、能引生贪染的。它们于如来已断,根已断,已作成如断[顶]的多罗树[桩],已令归于不存在,未来不再生起之法;并且[如来]为了它们的舍断而宣说了修行。因此如来被称为‘瑜伽安稳者’。诸比丘,这就是瑜伽安稳者之门——法门。”第一[经]。

104. Sāvatthinidānaṃ. ‘‘Yogakkhemipariyāyaṃ vo, bhikkhave, dhammapariyāyaṃ desessāmi. Taṃ suṇātha. Katamo ca, bhikkhave, yogakkhemipariyāyo dhammapariyāyo? Santi, bhikkhave, cakkhuviññeyyā rūpā iṭṭhā kantā manāpā piyarūpā kāmūpasaṃhitā rajanīyā. Te tathāgatassa pahīnā ucchinnamūlā tālāvatthukatā anabhāvaṅkatā āyatiṃ anuppādadhammā. Tesañca pahānāya akkhāsi yogaṃ, tasmā tathāgato ‘yogakkhemī’ti vuccati…pe… santi, bhikkhave, manoviññeyyā dhammā iṭṭhā kantā manāpā piyarūpā kāmūpasaṃhitā rajanīyā. Te tathāgatassa pahīnā ucchinnamūlā tālāvatthukatā anabhāvaṅkatā āyatiṃ anuppādadhammā. Tesañca pahānāya akkhāsi yogaṃ, tasmā tathāgato ‘yogakkhemī’ti vuccati. Ayaṃ kho, bhikkhave, yogakkhemipariyāyo dhammapariyāyo’’ti. Paṭhamaṃ.
已对照

二、执取经

2. Upādāyasuttaṃ
105PTS 4.86已对照

一百零五、“诸比丘,有什么时,执取什么,内在的苦乐生起呢?”

“尊者,我们的诸法以世尊为根本……乃至……”

“诸比丘,有眼时,执取眼,内在的苦乐生起……乃至……有意时,执取意,内在的苦乐生起。诸比丘,你们认为怎样,眼是常还是无常?”

“无常,尊者。”

“而那无常的,是苦还是乐?”

“是苦,尊者。”

“而那无常、苦、变易之法的,若不执取它,内在的苦乐会生起吗?”

“不是的,尊者。”……乃至……

“舌是常还是无常?”

“无常,尊者。”

“而那无常的,是苦还是乐?”

“是苦,尊者。”

“而那无常、苦、变易之法的,若不执取它,内在的苦乐会生起吗?”

“不是的,尊者。”……乃至……

“意是常还是无常?”

“无常,尊者。”

“而那无常的,是苦还是乐?”

“是苦,尊者。”

“而那无常、苦、变易之法的,若不执取它,内在的苦乐会生起吗?”

“不是的,尊者。”

“诸比丘,这样见时,有闻的圣弟子于眼也厌离……乃至……于意也厌离;由厌离而离贪,由离贪而解脱,于解脱便有‘已解脱’之智。他了知:‘生已尽,梵行已立,应作已作,再无后有。’”第二[经]。

105. ‘‘Kismiṃ nu kho, bhikkhave, sati kiṃ upādāya uppajjati ajjhattaṃ sukhaṃ dukkha’’nti?
‘‘Bhagavaṃmūlakā no, bhante, dhammā…pe….
‘‘Cakkhusmiṃ kho, bhikkhave, sati cakkhuṃ upādāya uppajjati ajjhattaṃ sukhaṃ dukkhaṃ…pe… manasmiṃ sati manaṃ upādāya uppajjati ajjhattaṃ sukhaṃ dukkhaṃ. Taṃ kiṃ maññatha, bhikkhave, cakkhu niccaṃ vā aniccaṃ vā’’ti?
‘‘Aniccaṃ, bhante’’.
‘‘Yaṃ panāniccaṃ dukkhaṃ vā taṃ sukhaṃ vā’’ti?
‘‘Dukkhaṃ, bhante’’.
‘‘Yaṃ panāniccaṃ dukkhaṃ vipariṇāmadhammaṃ, api nu taṃ anupādāya uppajjeyya ajjhattaṃ sukhaṃ dukkha’’nti?
‘‘No hetaṃ bhante’’…pe….
‘‘Jivhā niccā vā aniccā vā’’ti?
‘‘Aniccā, bhante’’.
‘‘Yaṃ panāniccaṃ dukkhaṃ vā taṃ sukhaṃ vā’’ti?
‘‘Dukkhaṃ, bhante’’.
‘‘Yaṃ panāniccaṃ dukkhaṃ vipariṇāmadhammaṃ, api nu taṃ anupādāya uppajjeyya ajjhattaṃ sukhaṃ dukkha’’nti?
‘‘No hetaṃ, bhante’’…pe….
‘‘Mano nicco vā anicco vā’’ti?
‘‘Anicco, bhante’’.
‘‘Yaṃ panāniccaṃ dukkhaṃ vā taṃ sukhaṃ vā’’ti?
‘‘Dukkhaṃ, bhante’’.
‘‘Yaṃ panāniccaṃ dukkhaṃ vipariṇāmadhammaṃ, api nu taṃ anupādāya uppajjeyya ajjhattaṃ sukhaṃ dukkha’’nti?
‘‘No hetaṃ, bhante’’.
‘‘Evaṃ passaṃ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako cakkhusmimpi nibbindati…pe… manasmimpi nibbindati. Nibbindaṃ virajjati; virāgā vimuccati; vimuttasmiṃ vimuttamiti ñāṇaṃ hoti. ‘Khīṇā jāti, vusitaṃ brahmacariyaṃ, kataṃ karaṇīyaṃ, nāparaṃ itthattāyā’ti pajānātī’’ti. Dutiyaṃ.
已对照

三、苦集起经

3. Dukkhasamudayasuttaṃ
106缅 2.307已对照

一百零六、“诸比丘,我要为你们说苦的集起与灭没。你们要谛听。诸比丘,什么是苦的集起?缘于眼与诸色而生起眼识;三者的会合为触;以触为缘而有受;以受为缘而有爱。这是苦的集起……乃至……缘于舌与诸味而生起舌识;三者的会合为触;以触为缘而有受;以受为缘而有爱。这是苦的集起……乃至……缘于意与诸法而生起意识;三者的会合为触;以触为缘而有受;以受为缘而有爱。诸比丘,这是苦的集起。

106. ‘‘Dukkhassa, bhikkhave, samudayañca atthaṅgamañca desessāmi. Taṃ suṇātha. Katamo ca, bhikkhave, dukkhassa samudayo? Cakkhuñca paṭicca rūpe ca uppajjati cakkhuviññāṇaṃ. Tiṇṇaṃ saṅgati phasso. Phassapaccayā vedanā; vedanāpaccayā taṇhā. Ayaṃ dukkhassa samudayo…pe… jivhañca paṭicca rase ca uppajjati jivhāviññāṇaṃ. Tiṇṇaṃ saṅgati phasso. Phassapaccayā vedanā; vedanāpaccayā taṇhā. Ayaṃ dukkhassa samudayo…pe… manañca paṭicca dhamme ca uppajjati manoviññāṇaṃ. Tiṇṇaṃ saṅgati phasso. Phassapaccayā vedanā; vedanāpaccayā taṇhā. Ayaṃ kho, bhikkhave, dukkhassa samudayo.
PTS 4.87已对照

“诸比丘,什么是苦的灭没?缘于眼与诸色而生起眼识;三者的会合为触;以触为缘而有受;以受为缘而有爱。正由那爱的无余离贪、灭,而有取之灭;以取之灭而有有之灭;以有之灭而有生之灭;以生之灭而老死、愁、悲、苦、忧、恼便灭。这样,这整个苦蕴就灭了。这是苦的灭没……乃至……缘于舌与诸味而生起舌识……乃至……缘于意与诸法而生起意识;三者的会合为触;以触为缘而有受;以受为缘而有爱。正由那爱的无余离贪、灭,而有取之灭;以取之灭而有有之灭;以有之灭而有生之灭;以生之灭而老死、愁、悲、苦、忧、恼便灭。这样,这整个苦蕴就灭了。诸比丘,这是苦的灭没。”第三[经]。

‘‘Katamo ca, bhikkhave, dukkhassa atthaṅgamo? Cakkhuñca paṭicca rūpe ca uppajjati cakkhuviññāṇaṃ. Tiṇṇaṃ saṅgati phasso. Phassapaccayā vedanā; vedanāpaccayā taṇhā. Tassāyeva taṇhāya asesavirāganirodhā upādānanirodho; upādānanirodhā bhavanirodho; bhavanirodhā jātinirodho; jātinirodhā jarāmaraṇaṃ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā nirujjhanti. Evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa nirodho hoti. Ayaṃ dukkhassa atthaṅgamo…pe… jivhañca paṭicca rase ca uppajjati jivhāviññāṇaṃ…pe… manañca paṭicca dhamme ca uppajjati manoviññāṇaṃ. Tiṇṇaṃ saṅgati phasso. Phassapaccayā vedanā; vedanāpaccayā taṇhā. Tassāyeva taṇhāya asesavirāganirodhā upādānanirodho; upādānanirodhā bhavanirodho; bhavanirodhā jātinirodho; jātinirodhā jarāmaraṇaṃ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā nirujjhanti. Evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa nirodho hoti. Ayaṃ kho, bhikkhave, dukkhassa atthaṅgamo’’ti. Tatiyaṃ.
已对照

四、世间集起经

4. Lokasamudayasuttaṃ
107缅 2.308已对照

一百零七、“诸比丘,我要为你们说世间的集起与灭没。你们要谛听。诸比丘,什么是世间的集起?缘于眼与诸色而生起眼识;三者的会合为触;以触为缘而有受;以受为缘而有爱;以爱为缘而有取;以取为缘而有有;以有为缘而有生;以生为缘而有老死、愁、悲、苦、忧、恼生起。诸比丘,这是世间的集起……乃至……缘于舌与诸味而生起舌识……乃至……缘于意与诸法而生起意识;三者的会合为触;以触为缘而有受;以受为缘而有爱;以爱为缘而有取;以取为缘而有有;以有为缘而有生;以生为缘而有老死、愁、悲、苦、忧、恼生起。诸比丘,这是世间的集起。

107. ‘‘Lokassa, bhikkhave, samudayañca atthaṅgamañca desessāmi. Taṃ suṇātha. Katamo ca, bhikkhave, lokassa samudayo? Cakkhuñca paṭicca rūpe ca uppajjati cakkhuviññāṇaṃ. Tiṇṇaṃ saṅgati phasso. Phassapaccayā vedanā; vedanāpaccayā taṇhā; taṇhāpaccayā upādānaṃ; upādānapaccayā bhavo; bhavapaccayā jāti; jātipaccayā jarāmaraṇaṃ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā sambhavanti. Ayaṃ kho, bhikkhave, lokassa samudayo …pe… jivhañca paṭicca rase ca uppajjati jivhāviññāṇaṃ…pe… manañca paṭicca dhamme ca uppajjati manoviññāṇaṃ. Tiṇṇaṃ saṅgati phasso. Phassapaccayā vedanā; vedanāpaccayā taṇhā; taṇhāpaccayā upādānaṃ; upādānapaccayā bhavo; bhavapaccayā jāti; jātipaccayā jarāmaraṇaṃ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā sambhavanti. Ayaṃ kho, bhikkhave, lokassa samudayo.
已对照

“诸比丘,什么是世间的灭没?缘于眼与诸色而生起眼识;三者的会合为触;以触为缘而有受;以受为缘而有爱。正由那爱的无余离贪、灭,而有取之灭;以取之灭而有有之灭;以有之灭而有生之灭;以生之灭而老死、愁、悲、苦、忧、恼便灭。这样,这整个苦蕴就灭了。诸比丘,这是世间的灭没……乃至……缘于舌与诸味而生起……乃至……缘于意与诸法而生起意识;三者的会合为触;以触为缘而有受;以受为缘而有爱。正由那爱的无余离贪、灭,而有取之灭;以取之灭……乃至……这样,这整个苦蕴就灭了。诸比丘,这是世间的灭没。”第四[经]。

‘‘Katamo ca, bhikkhave, lokassa atthaṅgamo? Cakkhuñca paṭicca rūpe ca uppajjati cakkhuviññāṇaṃ. Tiṇṇaṃ saṅgati phasso. Phassapaccayā vedanā; vedanāpaccayā taṇhā. Tassāyeva taṇhāya asesavirāganirodhā upādānanirodho; upādānanirodhā bhavanirodho; bhavanirodhā jātinirodho; jātinirodhā jarāmaraṇaṃ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā nirujjhanti. Evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa nirodho hoti. Ayaṃ kho, bhikkhave, lokassa atthaṅgamo…pe… jivhañca paṭicca rase ca uppajjati…pe… manañca paṭicca dhamme ca uppajjati manoviññāṇaṃ. Tiṇṇaṃ saṅgati phasso. Phassapaccayā vedanā; vedanāpaccayā taṇhā. Tassāyeva taṇhāya asesavirāganirodhā upādānanirodho; upādānanirodhā…pe… evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa nirodho hoti. Ayaṃ kho, bhikkhave, lokassa atthaṅgamo’’ti. Catutthaṃ.
已对照

五、我胜经

5. Seyyohamasmisuttaṃ
108PTS 4.88缅 2.309已对照

一百零八、“诸比丘,有什么时,执取什么,执著(abhinivissa)什么,便有‘我胜’,或有‘我等’,或有‘我劣’呢?”

“尊者,我们的诸法以世尊为根本。”

“诸比丘,有眼时,执取眼,执著眼,便有‘我胜’,或有‘我等’,或有‘我劣’……乃至……有舌时……乃至……有意时,执取意,执著意,便有‘我胜’,或有‘我等’,或有‘我劣’。诸比丘,你们认为怎样,眼是常还是无常?”

“无常,尊者。”

“而那无常的,是苦还是乐?”

“是苦,尊者。”

“而那无常、苦、变易之法的,若不执取它,会有‘我胜’,或有‘我等’,或有‘我劣’吗?”

“不是的,尊者。”……乃至……“舌……身是常还是无常?”

“无常,尊者。”……乃至……

“意是常还是无常?”

“无常,尊者。”

“而那无常的,是苦还是乐?”

“是苦,尊者。”

“而那无常、苦、变易之法的,若不执取它,会有‘我胜’,或有‘我等’,或有‘我劣’吗?”

“不是的,尊者。”

“诸比丘,这样见时,有闻的圣弟子于眼也厌离……乃至……于意也厌离;由厌离而离贪,由离贪而解脱,于解脱便有‘已解脱’之智。他了知:‘生已尽,梵行已立,应作已作,再无后有。’”第五[经]。

108. ‘‘Kismiṃ nu kho, bhikkhave, sati kiṃ upādāya kiṃ abhinivissa seyyohamasmīti vā hoti, sadisohamasmīti vā hoti, hīnohamasmīti vā hotī’’ti?
‘‘Bhagavaṃmūlakā no, bhante, dhammā.
‘‘Cakkhusmiṃ kho, bhikkhave, sati cakkhuṃ upādāya cakkhuṃ abhinivissa seyyohamasmīti vā hoti, sadisohamasmīti vā hoti, hīnohamasmīti vā hoti…pe… jivhāya sati…pe… manasmiṃ sati manaṃ upādāya manaṃ abhinivissa seyyohamasmīti vā hoti, sadisohamasmīti vā hoti, hīnohamasmīti vā hoti. Taṃ kiṃ maññatha, bhikkhave, cakkhu niccaṃ vā aniccaṃ vā’’ti?
‘‘Aniccaṃ, bhante’’.
‘‘Yaṃ panāniccaṃ dukkhaṃ vā taṃ sukhaṃ vā’’ti?
‘‘Dukkhaṃ, bhante’’.
‘‘Yaṃ panāniccaṃ dukkhaṃ vipariṇāmadhammaṃ, api nu taṃ anupādāya seyyohamasmīti vā assa, sadisohamasmīti vā assa, hīnohamasmīti vā assā’’ti?
‘‘No hetaṃ, bhante’’…pe… jivhā… kāyo nicco vā anicco vā’’ti?
‘‘Anicco, bhante’’…pe….
‘‘Mano nicco vā anicco vā’’ti?
‘‘Anicco, bhante’’.
‘‘Yaṃ panāniccaṃ dukkhaṃ vā taṃ sukhaṃ vā’’ti?
‘‘Dukkhaṃ, bhante’’.
‘‘Yaṃ panāniccaṃ dukkhaṃ vipariṇāmadhammaṃ, api nu taṃ anupādāya seyyohamasmīti vā assa, sadisohamasmīti vā assa, hīnohamasmīti vā assā’’ti?
‘‘No hetaṃ, bhante’’.
‘‘Evaṃ passaṃ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako cakkhusmimpi nibbindati…pe… manasmimpi nibbindati. Nibbindaṃ virajjati; virāgā vimuccati; vimuttasmiṃ vimuttamiti ñāṇaṃ hoti. ‘Khīṇā jāti, vusitaṃ brahmacariyaṃ, kataṃ karaṇīyaṃ, nāparaṃ itthattāyā’ti pajānātī’’ti. Pañcamaṃ.
已对照

六、顺结经

6. Saṃyojaniyasuttaṃ
109PTS 4.89已对照

一百零九、“诸比丘,我要为你们说顺结的诸法与结。你们要谛听。诸比丘,什么是顺结的诸法?什么是结?诸比丘,眼是顺结之法;凡于其中的欲贪,那就是于其中的结……乃至……舌是顺结之法……乃至……意是顺结之法;凡于其中的欲贪,那就是于其中的结。诸比丘,这些称为顺结的诸法,这称为结。”第六[经]。

109. ‘‘Saṃyojaniye ca, bhikkhave, dhamme desessāmi saṃyojanañca. Taṃ suṇātha. Katame ca, bhikkhave, saṃyojaniyā dhammā, katamañca saṃyojanaṃ? Cakkhuṃ, bhikkhave, saṃyojaniyo dhammo. Yo tattha chandarāgo, taṃ tattha saṃyojanaṃ…pe… jivhā saṃyojaniyo dhammo…pe… mano saṃyojaniyo dhammo. Yo tattha chandarāgo, taṃ tattha saṃyojanaṃ. Ime vuccanti, bhikkhave, saṃyojaniyā dhammā, idaṃ saṃyojana’’nti. Chaṭṭhaṃ.
已对照

七、顺取经

7. Upādāniyasuttaṃ
110已对照

一百一十、“诸比丘,我要为你们说顺取的诸法与取。你们要谛听。诸比丘,什么是顺取的诸法?什么是取?诸比丘,眼是顺取之法;凡于其中的欲贪,那就是于其中的取……乃至……舌是顺取之法……乃至……意是顺取之法;凡于其中的欲贪,那就是于其中的取。诸比丘,这些称为顺取的诸法,这称为取。”第七[经]。

110. ‘‘Upādāniye ca, bhikkhave, dhamme desessāmi upādānañca. Taṃ suṇātha. Katame ca, bhikkhave, upādāniyā dhammā, katamañca upādānaṃ? Cakkhuṃ, bhikkhave, upādāniyo dhammo. Yo tattha chandarāgo, taṃ tattha upādānaṃ…pe… jivhā upādāniyo dhammo…pe… mano upādāniyo dhammo. Yo tattha chandarāgo, taṃ tattha upādānaṃ. Ime vuccanti, bhikkhave, upādāniyā dhammā, idaṃ upādāna’’nti. Sattamaṃ.
已对照

八、遍知内处经

8. Ajjhattikāyatanaparijānanasuttaṃ
111已对照

一百一十一、“诸比丘,对眼不证知、不遍知、不令离贪、不舍断者,不能达至苦的灭尽。对耳……鼻……舌……身……意不证知、不遍知、不令离贪、不舍断者,不能达至苦的灭尽。诸比丘,而对眼证知、遍知、令离贪、舍断者,能达至苦的灭尽……乃至……对舌……身……意证知、遍知、令离贪、舍断者,能达至苦的灭尽。”第八[经]。

111. ‘‘Cakkhuṃ, bhikkhave, anabhijānaṃ aparijānaṃ avirājayaṃ appajahaṃ abhabbo dukkhakkhayāya. Sotaṃ… ghānaṃ… jivhaṃ… kāyaṃ… manaṃ anabhijānaṃ aparijānaṃ avirājayaṃ appajahaṃ abhabbo dukkhakkhayāya. Cakkhuñca kho, bhikkhave, abhijānaṃ parijānaṃ virājayaṃ pajahaṃ bhabbo dukkhakkhayāya…pe… jivhaṃ… kāyaṃ… manaṃ abhijānaṃ parijānaṃ virājayaṃ pajahaṃ bhabbo dukkhakkhayāyā’’ti. Aṭṭhamaṃ.
已对照

九、遍知外处经

9. Bāhirāyatanaparijānanasuttaṃ
112PTS 4.90缅 2.310已对照

一百一十二、“诸比丘,对诸色不证知、不遍知、不令离贪、不舍断者,不能达至苦的灭尽。对诸声……诸香……诸味……诸所触……诸法不证知、不遍知、不令离贪、不舍断者,不能达至苦的灭尽。诸比丘,而对诸色证知、遍知、令离贪、舍断者,能达至苦的灭尽。对诸声……诸香……诸味……诸所触……诸法证知、遍知、令离贪、舍断者,能达至苦的灭尽。”第九[经]。

112. ‘‘Rūpe, bhikkhave, anabhijānaṃ aparijānaṃ avirājayaṃ appajahaṃ abhabbo dukkhakkhayāya. Sadde… gandhe… rase… phoṭṭhabbe… dhamme anabhijānaṃ aparijānaṃ avirājayaṃ appajahaṃ abhabbo dukkhakkhayāya. Rūpe ca kho, bhikkhave, abhijānaṃ parijānaṃ virājayaṃ pajahaṃ bhabbo dukkhakkhayāya. Sadde… gandhe… rase… phoṭṭhabbe… dhamme abhijānaṃ parijānaṃ virājayaṃ pajahaṃ bhabbo dukkhakkhayāyā’’ti. Navamaṃ.
已对照

十、旁听经

10. Upassutisuttaṃ
113已对照

一百一十三、一时,世尊住在那提迦砖屋(Ñātika Giñjakāvasatha)。那时,世尊独处静坐,说了这个法门——“缘于眼与诸色而生起眼识;三者的会合为触;以触为缘而有受;以受为缘而有爱;以爱为缘而有取;以取为缘而有有;以有为缘而有生;以生为缘而有老死、愁、悲、苦、忧、恼生起。这样,这整个苦蕴就集起了。缘于舌与诸味而生起……乃至……缘于意与诸法而生起意识;三者的会合为触;以触为缘而有受;以受为缘而有爱;以爱为缘而有取;以取为缘而有有;以有为缘而有生;以生为缘而有老死、愁、悲、苦、忧、恼生起。这样,这整个苦蕴就集起了。”

113. Ekaṃ samayaṃ bhagavā nātike [ñātike (sī. syā. kaṃ.)] viharati giñjakāvasathe. Atha kho bhagavā rahogato paṭisallīno imaṃ dhammapariyāyaṃ abhāsi – ‘‘cakkhuñca paṭicca rūpe ca uppajjati cakkhuviññāṇaṃ. Tiṇṇaṃ saṅgati phasso. Phassapaccayā vedanā; vedanāpaccayā taṇhā; taṇhāpaccayā upādānaṃ; upādānapaccayā bhavo; bhavapaccayā jāti; jātipaccayā jarāmaraṇaṃ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā sambhavanti. Evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa samudayo hoti. Jivhañca paṭicca rase ca uppajjati…pe… manañca paṭicca dhamme ca uppajjati manoviññāṇaṃ. Tiṇṇaṃ saṅgati phasso. Phassapaccayā vedanā; vedanāpaccayā taṇhā; taṇhāpaccayā upādānaṃ; upādānapaccayā bhavo; bhavapaccayā jāti; jātipaccayā jarāmaraṇaṃ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā sambhavanti. Evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa samudayo hoti’’.
缅 2.311已对照

“缘于眼与诸色而生起眼识;三者的会合为触;以触为缘而有受;以受为缘而有爱。正由那爱的无余离贪、灭,而有取之灭;以取之灭而有有之灭;以有之灭而有生之灭;以生之灭而老死、愁、悲、苦、忧、恼便灭。这样,这整个苦蕴就灭了……乃至……缘于舌与诸味而生起……乃至……缘于意与诸法而生起意识;三者的会合为触;以触为缘而有受;以受为缘而有爱。正由那爱的无余离贪、灭,而有取之灭;以取之灭……乃至……这样,这整个苦蕴就灭了。”

‘‘Cakkhuñca paṭicca rūpe ca uppajjati cakkhuviññāṇaṃ. Tiṇṇaṃ saṅgati phasso. Phassapaccayā vedanā; vedanāpaccayā taṇhā. Tassāyeva taṇhāya asesavirāganirodhā upādānanirodho; upādānanirodhā bhavanirodho; bhavanirodhā jātinirodho; jātinirodhā jarāmaraṇaṃ sokaparidevadukkhadomanassupāyāsā nirujjhanti. Evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa nirodho hoti…pe… jivhañca paṭicca rase ca uppajjati…pe… manañca paṭicca dhamme ca uppajjati manoviññāṇaṃ. Tiṇṇaṃ saṅgati phasso. Phassapaccayā vedanā; vedanāpaccayā taṇhā. Tassāyeva taṇhāya asesavirāganirodhā upādānanirodho; upādānanirodhā…pe… evametassa kevalassa dukkhakkhandhassa nirodho hotī’’ti.
PTS 4.91已对照

那时,某位比丘站在世尊近旁旁听(upassuti)。世尊看见那位比丘站在近旁旁听。见后,对那位比丘这样说:“比丘,你听到这个法门了吗?”“是的,尊者。”“比丘,你要受学这个法门;比丘,你要通晓这个法门;比丘,你要忆持这个法门。比丘,这个法门具有义利,是梵行之初。”第十[经]。

Tena kho pana samayena aññataro bhikkhu bhagavato upassuti [upassutiṃ (sī. ka.)] ṭhito hoti. Addasā kho bhagavā taṃ bhikkhuṃ upassuti ṭhitaṃ. Disvāna taṃ bhikkhuṃ etadavoca – ‘‘assosi no tvaṃ, bhikkhu, imaṃ dhammapariyāya’’nti? ‘‘Evaṃ, bhante’’. ‘‘Uggaṇhāhi tvaṃ, bhikkhu, imaṃ dhammapariyāyaṃ. Pariyāpuṇāhi tvaṃ, bhikkhu, imaṃ dhammapariyāyaṃ. Dhārehi tvaṃ, bhikkhu, imaṃ dhammapariyāyaṃ. Atthasaṃhitoyaṃ, bhikkhu, dhammapariyāyo ādibrahmacariyako’’ti. Dasamaṃ.
已对照

瑜伽安稳者品第十一。

Yogakkhemivaggo ekādasamo.
已对照

其摄颂——

瑜伽安稳者、执取,苦与世间、[我]胜;

结、取,两[经]遍知,与旁听。

Tassuddānaṃ –
Yogakkhemi upādāya, dukkhaṃ loko ca seyyo ca;
Saṃyojanaṃ upādānaṃ, dve parijānaṃ upassutīti.