快乐巴利palinanda.cc

相应部 · 蕴相应·说法者品 12. Dhammakathikavaggo

本经目录十二、说法者品一、无明经二、明经三、说法者经四、第二说法者经五、系缚经六、询问经七、第二询问经八、顺结经九、顺取经十、持戒者经十一、有闻者经十二、劫波经十三、第二劫波经说法者品第十二。

已对照

十二、说法者品

12. Dhammakathikavaggo
已对照

一、无明经

1. Avijjāsuttaṃ
113PTS 3.163已对照

一百一十三、因缘在舍卫城。那时,某位比丘来到世尊那里……乃至……坐在一旁的那位比丘对世尊这样说:“尊者,人们说‘无明、无明’。尊者,什么是无明?又到什么程度是入于无明者呢?”“比丘,在此,无闻凡夫不了知色,不了知色之集起,不了知色之灭,不了知导至色灭之道;不了知受……想……不了知诸行……乃至……不了知导至识灭之道。比丘,这称为无明。到这个程度即是入于无明者。”第一[经]。

113. Sāvatthinidānaṃ. Atha kho aññataro bhikkhu yena bhagavā tenupasaṅkami…pe… ekamantaṃ nisinno kho so bhikkhu bhagavantaṃ etadavoca – ‘‘‘avijjā avijjā’ti, bhante, vuccati. Katamā nu kho, bhante, avijjā, kittāvatā ca avijjāgato hotī’’ti? ‘‘Idha, bhikkhu, assutavā puthujjano rūpaṃ nappajānāti, rūpasamudayaṃ nappajānāti, rūpanirodhaṃ nappajānāti, rūpanirodhagāminiṃ paṭipadaṃ nappajānāti; vedanaṃ nappajānāti… saññaṃ… saṅkhāre nappajānāti…pe… viññāṇanirodhagāminiṃ paṭipadaṃ nappajānāti. Ayaṃ vuccati, bhikkhu, avijjā. Ettāvatā ca avijjāgato hotī’’ti. Paṭhamaṃ.
已对照

二、明经

2. Vijjāsuttaṃ
114已对照

一百一十四、因缘在舍卫城。坐在一旁的那位比丘对世尊这样说:“尊者,人们说‘明、明’。尊者,什么是明?又到什么程度是入于明者呢?”“比丘,在此,有闻的圣弟子了知色,了知色之集起,了知色之灭,了知导至色灭之道。了知受……想……了知诸行……乃至……了知导至识灭之道。比丘,这称为明。到这个程度即是入于明者。”第二[经]。

114. Sāvatthinidānaṃ. Ekamantaṃ nisinno kho so bhikkhu bhagavantaṃ etadavoca – ‘‘‘vijjā vijjā’ti, bhante, vuccati. Katamā nu kho, bhante, vijjā, kittāvatā ca vijjāgato hotī’’ti? ‘‘Idha, bhikkhu, sutavā ariyasāvako rūpaṃ pajānāti, rūpasamudayaṃ pajānāti, rūpanirodhaṃ pajānāti, rūpanirodhagāminiṃ paṭipadaṃ pajānāti. Vedanaṃ… saññaṃ… saṅkhāre pajānāti…pe… viññāṇanirodhagāminiṃ paṭipadaṃ pajānāti. Ayaṃ vuccati, bhikkhu, vijjā. Ettāvatā ca vijjāgato hotī’’ti. Dutiyaṃ.
已对照

三、说法者经

3. Dhammakathikasuttaṃ
115PTS 3.164缅 2.133已对照

一百一十五、因缘在舍卫城。坐在一旁的那位比丘对世尊这样说:“尊者,人们说‘说法者、说法者’。尊者,到什么程度是说法者呢?”“比丘,若为了对色的厌离、离贪、灭而说法,便足以称[他]为‘说法者比丘’。比丘,若为了对色的厌离、离贪、灭而行道,便足以称[他]为‘法随法行的比丘’。比丘,若由对色的厌离、离贪、灭,以不执取而解脱,便足以称[他]为‘已达现法涅槃的比丘’。比丘,若为了对受……乃至……比丘,若为了对想……比丘,若为了对诸行……比丘,若为了对识的厌离、离贪、灭而说法,便足以称[他]为‘说法者比丘’。比丘,若为了对识的厌离、离贪、灭而行道,便足以称[他]为‘法随法行的比丘’。比丘,若由对识的厌离、离贪、灭,以不执取而解脱,便足以称[他]为‘已达现法涅槃的比丘’。”第三[经]。

115. Sāvatthinidānaṃ. Ekamantaṃ nisinno kho so bhikkhu bhagavantaṃ etadavoca – ‘‘‘dhammakathiko dhammakathiko’ti, bhante, vuccati. Kittāvatā nu kho, bhante, dhammakathiko hotī’’ti? ‘‘Rūpassa ce, bhikkhu, nibbidāya virāgāya nirodhāya dhammaṃ deseti ‘dhammakathiko bhikkhū’ti alaṃ vacanāya. Rūpassa ce, bhikkhu, nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hoti, ‘dhammānudhammappaṭipanno bhikkhū’ti alaṃ vacanāya. Rūpassa ce, bhikkhu, nibbidā virāgā nirodhā anupādāvimutto hoti, ‘diṭṭhadhammanibbānappatto bhikkhū’ti alaṃ vacanāya. Vedanāya ce, bhikkhu…pe… saññāya ce, bhikkhu… saṅkhārānaṃ ce, bhikkhu… viññāṇassa ce, bhikkhu, nibbidāya virāgāya nirodhāya dhammaṃ deseti, ‘dhammakathiko bhikkhū’ti alaṃ vacanāya. Viññāṇassa ce, bhikkhu, nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hoti, ‘dhammānudhammappaṭipanno bhikkhū’ti alaṃ vacanāya. Viññāṇassa ce, bhikkhu, nibbidā virāgā nirodhā anupādāvimutto hoti, ‘diṭṭhadhammanibbānappatto bhikkhū’ti alaṃ vacanāyā’’ti. Tatiyaṃ.
已对照

四、第二说法者经

4. Dutiyadhammakathikasuttaṃ
116缅 2.134已对照

一百一十六、因缘在舍卫城。坐在一旁的那位比丘对世尊这样说:“尊者,人们说‘说法者、说法者’。尊者,到什么程度是说法者呢?到什么程度是法随法行者呢?到什么程度是已达现法涅槃者呢?”“比丘,若为了对色的厌离、离贪、灭而说法,便足以称[他]为‘说法者比丘’。比丘,若为了对色的厌离、离贪、灭而行道,便足以称[他]为‘法随法行的比丘’。比丘,若由对色的厌离、离贪、灭,以不执取而解脱,便足以称[他]为‘已达现法涅槃的比丘’。比丘,若为了对受……乃至……比丘,若为了对想……比丘,若为了对诸行……比丘,若为了对识的厌离、离贪、灭而说法,便足以称[他]为‘说法者比丘’。比丘,若为了对识的厌离、离贪、灭而行道,便足以称[他]为‘法随法行的比丘’。比丘,若由对识的厌离、离贪、灭,以不执取而解脱,便足以称[他]为‘已达现法涅槃的比丘’。”第四[经]。

116. Sāvatthinidānaṃ. Ekamantaṃ nisinno kho so bhikkhu bhagavantaṃ etadavoca – ‘‘‘dhammakathiko dhammakathiko’ti, bhante, vuccati. Kittāvatā nu kho, bhante, dhammakathiko hoti, kittāvatā dhammānudhammappaṭipanno hoti, kittāvatā diṭṭhadhammanibbānappatto hotī’’ti? ‘‘Rūpassa ce, bhikkhu, nibbidāya virāgāya nirodhāya dhammaṃ deseti, ‘dhammakathiko bhikkhū’ti alaṃ vacanāya. Rūpassa ce, bhikkhu, nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hoti, ‘dhammānudhammappaṭipanno bhikkhū’ti alaṃ vacanāya. Rūpassa ce, bhikkhu, nibbidā virāgā nirodhā anupādāvimutto hoti, ‘diṭṭhadhammanibbānappatto bhikkhū’ti alaṃ vacanāya. Vedanāya ce, bhikkhu…pe… saññāya ce, bhikkhu… saṅkhārānaṃ ce, bhikkhu… viññāṇassa ce, bhikkhu, nibbidāya virāgāya nirodhāya dhammaṃ deseti, ‘dhammakathiko bhikkhū’ti alaṃ vacanāya. Viññāṇassa ce, bhikkhu, nibbidāya virāgāya nirodhāya paṭipanno hoti, ‘dhammānudhammappaṭipanno bhikkhū’ti alaṃ vacanāya. Viññāṇassa ce, bhikkhu, nibbidā virāgā nirodhā anupādāvimutto hoti, ‘diṭṭhadhammanibbānappatto bhikkhū’ti alaṃ vacanāyā’’ti. Catutthaṃ.
已对照

五、系缚经

5. Bandhanasuttaṃ
117PTS 3.165已对照

一百一十七、因缘在舍卫城。“诸比丘,在此,无闻凡夫不见诸圣者……乃至……未受善士之法调教——他随观色为自我,或[随观]自我为有色;或[随观]色在自我中,或[随观]自我在色中。诸比丘,这称为被色之系缚所缚、被内外之系缚所缚、不见此岸、不见彼岸的无闻凡夫;[他]被缚而老,被缚而死,被缚而从此世去往他世。他随观受为自我……乃至……或[随观]自我在受中。诸比丘,这称为被受之系缚所缚、被内外之系缚所缚、不见此岸、不见彼岸的无闻凡夫;[他]被缚而老,被缚而死,被缚而从此世去往他世。他随观想……诸行……识为自我……乃至……诸比丘,这称为被识之系缚所缚、被内外之系缚所缚、不见此岸、不见彼岸的无闻凡夫;[他]被缚而老,被缚而死,被缚而从此世去往他世。”

117. Sāvatthinidānaṃ. ‘‘Idha bhikkhave assutavā puthujjano ariyānaṃ adassāvī…pe… sappurisadhamme avinīto rūpaṃ attato samanupassati, rūpavantaṃ vā attānaṃ; attani vā rūpaṃ, rūpasmiṃ vā attānaṃ. Ayaṃ vuccati, bhikkhave, assutavā puthujjano rūpabandhanabaddho santarabāhirabandhanabaddho atīradassī apāradassī, baddho jīyati [baddho jāyati (sī. pī.) baddho jāyati baddho jīyati (sī. aṭṭha. syā. aṭṭha.)] baddho mīyati baddho asmā lokā paraṃ lokaṃ gacchati. Vedanaṃ attato samanupassati…pe… vedanāya vā attānaṃ. Ayaṃ vuccati, bhikkhave, assutavā puthujjano vedanābandhanabaddho santarabāhirabandhanabaddho atīradassī apāradassī, baddho jīyati baddho mīyati baddho asmā lokā paraṃ lokaṃ gacchati. Saññaṃ… saṅkhāre… viññāṇaṃ attato samanupassati…pe… ayaṃ vuccati, bhikkhave, assutavā puthujjano viññāṇabandhanabaddho santarabāhirabandhanabaddho atīradassī apāradassī, baddho jīyati baddho mīyati baddho asmā lokā paraṃ lokaṃ gacchati’’.
已对照

“诸比丘,而有闻的圣弟子见诸圣者……乃至……善受善士之法调教——他不随观色为自我,不[随观]自我为有色;不[随观]色在自我中,不[随观]自我在色中。诸比丘,这称为不被色之系缚所缚、不被内外之系缚所缚、见此岸、见彼岸的有闻的圣弟子;我说:‘他已从苦解脱。’他不[随观]受为自我……乃至……不[随观]想为自我……乃至……不[随观]诸行为自我……乃至……不随观识为自我……乃至……诸比丘,这称为不被识之系缚所缚、不被内外之系缚所缚、见此岸、见彼岸的有闻的圣弟子;我说:‘他已从苦解脱。’”第五[经]。

‘‘Sutavā ca kho, bhikkhave, ariyasāvako ariyānaṃ dassāvī…pe… sappurisadhamme suvinīto na rūpaṃ attato samanupassati, na rūpavantaṃ vā attānaṃ; na attani vā rūpaṃ, na rūpasmiṃ vā attānaṃ. Ayaṃ vuccati, bhikkhave, sutavā ariyasāvako na rūpabandhanabaddho, na santarabāhirabandhanabaddho, tīradassī, pāradassī; ‘parimutto so dukkhasmā’ti vadāmi. Na vedanaṃ attato…pe… na saññaṃ attato…pe… na saṅkhāre attato…pe… na viññāṇaṃ attato samanupassati…pe… ayaṃ vuccati, bhikkhave, sutavā ariyasāvako na viññāṇabandhanabaddho, na santarabāhirabandhanabaddho, tīradassī, pāradassī, ‘parimutto so dukkhasmā’ti vadāmī’’ti. Pañcamaṃ.
已对照

六、询问经

6. Paripucchitasuttaṃ
118PTS 3.166缅 2.135已对照

一百一十八、因缘在舍卫城。“诸比丘,你们认为怎样,你们随观色为‘这是我的、这是我、这是我的自我’吗?”“不是的,尊者。”“善哉,诸比丘!诸比丘,色是‘这不是我的、这不是我、这不是我的自我’——应当以正慧如实这样见它。你们随观受……想……诸行……识为‘这是我的、这是我、这是我的自我’吗?”“不是的,尊者。”“善哉,诸比丘!诸比丘,识是‘这不是我的、这不是我、这不是我的自我’——应当以正慧如实这样见它……乃至……这样见时……乃至……他了知:‘……应作已作,再无后有。’”第六[经]。

118. Sāvatthinidānaṃ. ‘‘Taṃ kiṃ maññatha, bhikkhave, rūpaṃ ‘etaṃ mama, esohamasmi, eso me attā’ti samanupassathā’’ti? ‘‘No hetaṃ, bhante’’. ‘‘Sādhu, bhikkhave! Rūpaṃ, bhikkhave, ‘netaṃ mama, nesohamasmi, na meso attā’ti evametaṃ yathābhūtaṃ sammappaññāya daṭṭhabbaṃ. ‘‘Vedanaṃ… saññaṃ… saṅkhāre… viññāṇaṃ ‘etaṃ mama, esohamasmi, eso me attā’ti samanupassathā’’ti? ‘‘No hetaṃ, bhante’’. ‘‘Sādhu, bhikkhave! Viññāṇaṃ, bhikkhave, ‘netaṃ mama, nesohamasmi, na meso attā’ti evametaṃ yathābhūtaṃ sammappaññāya daṭṭhabbaṃ…pe… evaṃ passaṃ…pe… kataṃ karaṇīyaṃ, nāparaṃ itthattāyāti pajānātīti. Chaṭṭhaṃ.
已对照

七、第二询问经

7. Dutiyaparipucchitasuttaṃ
119已对照

一百一十九、因缘在舍卫城。“诸比丘,你们认为怎样,你们随观色为‘这不是我的、这不是我、这不是我的自我’吗?”“是的,尊者。”“善哉,诸比丘!诸比丘,色是‘这不是我的、这不是我、这不是我的自我’——应当以正慧如实这样见它。你们随观受……想……诸行……识为‘这不是我的、这不是我、这不是我的自我’吗?”“是的,尊者。”“善哉,诸比丘!诸比丘,识是‘这不是我的、这不是我、这不是我的自我’——应当以正慧如实这样见它……乃至……这样……乃至……他了知:‘……再无后有。’”第七[经]。

119. Sāvatthinidānaṃ. ‘‘Taṃ kiṃ maññatha, bhikkhave, rūpaṃ ‘netaṃ mama, nesohamasmi, na meso attā’ti samanupassathā’’ti? ‘‘Evaṃ, bhante’’. ‘‘Sādhu bhikkhave! Rūpaṃ, bhikkhave, ‘netaṃ mama, nesohamasmi, na meso attā’ti evametaṃ yathābhūtaṃ sammappaññāya daṭṭhabbaṃ. Vedanaṃ… saññaṃ… saṅkhāre… viññāṇaṃ ‘netaṃ mama, nesohamasmi, na meso attā’ti samanupassathā’’ti? ‘‘Evaṃ, bhante’’. ‘‘Sādhu bhikkhave! Viññāṇaṃ, bhikkhave, ‘netaṃ mama, nesohamasmi, na meso attā’ti evametaṃ yathābhūtaṃ sammappaññāya daṭṭhabbaṃ…pe… evaṃ…pe… nāparaṃ itthattāyāti pajānātī’’ti. Sattamaṃ.
已对照

八、顺结经

8. Saṃyojaniyasuttaṃ
120PTS 3.167已对照

一百二十、因缘在舍卫城。“诸比丘,我要为你们说顺结的诸法与结。你们要谛听。诸比丘,什么是顺结的诸法?什么是结?诸比丘,色是顺结之法;凡于其中的欲贪,那就是于其中的结。受……乃至……想……诸行……识是顺结之法;凡于其中的欲贪,那就是于其中的结。诸比丘,这些称为顺结的诸法,这称为结。”第八[经]。

120. Sāvatthinidānaṃ. ‘‘Saṃyojaniye ca, bhikkhave, dhamme desessāmī saṃyojanañca. Taṃ suṇātha. Katame ca, bhikkhave, saṃyojaniyā dhammā, katamaṃ saṃyojanaṃ? Rūpaṃ, bhikkhave, saṃyojaniyo dhammo; yo tattha chandarāgo, taṃ tattha saṃyojanaṃ. Vedanā…pe… saññā… saṅkhārā… viññāṇaṃ saṃyojaniyo dhammo; yo tattha chandarāgo, taṃ tattha saṃyojanaṃ. Ime vuccanti, bhikkhave, saṃyojaniyā dhammā, idaṃ saṃyojana’’nti. Aṭṭhamaṃ.
已对照

九、顺取经

9. Upādāniyasuttaṃ
121已对照

一百二十一、因缘在舍卫城。“诸比丘,我要为你们说顺取的诸法与取。你们要谛听。诸比丘,什么是顺取的诸法?什么是取?诸比丘,色是顺取之法;凡于其中的欲贪,那就是于其中的取。受……乃至……想……诸行……识是顺取之法;凡于其中的欲贪,那就是于其中的取。诸比丘,这些称为顺取的诸法,这称为取。”第九[经]。

121. Sāvatthinidānaṃ. ‘‘Upādāniye ca, bhikkhave, dhamme desessāmi upādānañca. Taṃ suṇātha. Katame ca, bhikkhave, upādāniyā dhammā, katamaṃ upādānaṃ? Rūpaṃ, bhikkhave, upādāniyo dhammo, yo tattha chandarāgo, taṃ tattha upādānaṃ. Vedanā…pe… saññā… saṅkhārā… viññāṇaṃ upādāniyo dhammo; yo tattha chandarāgo, taṃ tattha upādānaṃ. Ime vuccanti, bhikkhave, upādāniyā dhammā, idaṃ upādāna’’nti. Navamaṃ.
已对照

十、持戒者经

10. Sīlavantasuttaṃ
122PTS 3.168缅 2.136已对照

一百二十二、一时,具寿舍利弗与具寿大拘絺罗住在波罗奈的仙人堕处鹿野苑。那时,具寿大拘絺罗于傍晚时分从静坐起身,往具寿舍利弗[之处]去……乃至……这样说:“贤友舍利弗,持戒的比丘应当如理作意哪些法呢?”“贤友拘絺罗,持戒的比丘应当如理作意五取蕴为无常、为苦、为病、为痈、为箭、为苦患、为病恼、为他、为破坏、为空、为无我。哪五种呢?即:色取蕴、受取蕴、想取蕴、行取蕴、识取蕴。贤友拘絺罗,持戒的比丘应当如理作意这五取蕴为无常、为苦、为病、为痈、为箭、为苦患、为病恼、为他、为破坏、为空、为无我。贤友,而这是可能的——持戒的比丘如理作意这五取蕴为无常……乃至……为无我时,会作证须陀洹果。”

122. Ekaṃ samayaṃ āyasmā ca sāriputto āyasmā ca mahākoṭṭhiko [mahākoṭṭhito (sī. syā. kaṃ. pī.)] bārāṇasiyaṃ viharanti isipatane migadāye. Atha kho āyasmā mahākoṭṭhiko sāyanhasamayaṃ paṭisallānā vuṭṭhito yenāyasmā sāriputto tenupasaṅkami…pe… etadavoca – ‘‘sīlavatāvuso, sāriputta, bhikkhunā katame dhammā yoniso manasikātabbā’’ti? ‘‘Sīlavatāvuso, koṭṭhika, bhikkhunā pañcupādānakkhandhā aniccato dukkhato rogato gaṇḍato sallato aghato ābādhato parato palokato suññato anattato yoniso manasi kātabbā. Katame pañca? Seyyathidaṃ – rūpupādānakkhandho, vedanupādānakkhandho, saññupādānakkhandho, saṅkhārupādānakkhandho, viññāṇupādānakkhandho. Sīlavatāvuso, koṭṭhika, bhikkhunā ime pañcupādānakkhandhā aniccato dukkhato rogato gaṇḍato sallato aghato ābādhato parato palokato suññato anattato yoniso manasi kātabbā. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ sīlavā bhikkhu ime pañcupādānakkhandhe aniccato…pe… anattato yoniso manasi karonto sotāpattiphalaṃ sacchikareyyā’’ti.
已对照

“贤友舍利弗,那么须陀洹比丘应当如理作意哪些法呢?”“贤友拘絺罗,须陀洹比丘也应当如理作意这五取蕴为无常……乃至……为无我。贤友,而这是可能的——须陀洹比丘如理作意这五取蕴为无常……乃至……为无我时,会作证斯陀含果。”

‘‘Sotāpannena panāvuso sāriputta, bhikkhunā katame dhammā yoniso manasi kātabbā’’ti? ‘‘Sotāpannenapi kho, āvuso koṭṭhika, bhikkhunā ime pañcupādānakkhandhā aniccato…pe… anattato yoniso manasi kātabbā. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ sotāpanno bhikkhu ime pañcupādānakkhandhe aniccato…pe… anattato yoniso manasi karonto sakadāgāmiphalaṃ sacchikareyyā’’ti.
已对照

“贤友舍利弗,那么斯陀含比丘应当如理作意哪些法呢?”“贤友拘絺罗,斯陀含比丘也应当如理作意这五取蕴为无常……乃至……为无我。贤友,而这是可能的——斯陀含比丘如理作意这五取蕴为无常……乃至……为无我时,会作证阿那含果。”

‘‘Sakadāgāminā panāvuso sāriputta, bhikkhunā katame dhammā yoniso manasi kātabbā’’ti? ‘‘Sakadāgāmināpi kho, āvuso koṭṭhika, bhikkhunā ime pañcupādānakkhandhā aniccato…pe… anattato yoniso manasi kātabbā. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ sakadāgāmī bhikkhu ime pañcupādānakkhandhe aniccato…pe… anattato yoniso manasi karonto anāgāmiphalaṃ sacchikareyyā’’ti.
缅 2.137已对照

“贤友舍利弗,那么阿那含比丘应当如理作意哪些法呢?”“贤友拘絺罗,阿那含比丘也应当如理作意这五取蕴为无常……乃至……为无我。贤友,而这是可能的——阿那含比丘如理作意这五取蕴为无常……乃至……为无我时,会作证阿罗汉[果]。”

‘‘Anāgāminā panāvuso sāriputta, bhikkhunā katame dhammā yoniso manasi kātabbā’’ti? ‘‘Anāgāmināpi kho, āvuso koṭṭhika, bhikkhunā ime pañcupādānakkhandhā aniccato…pe… anattato yoniso manasi kātabbā. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati yaṃ anāgāmī bhikkhu ime pañcupādānakkhandhe aniccato…pe… anattato yoniso manasi karonto arahattaṃ sacchikareyyā’’ti.
PTS 3.169已对照

“贤友舍利弗,那么阿罗汉应当如理作意哪些法呢?”“贤友拘絺罗,阿罗汉也应当如理作意这五取蕴为无常、为苦、为病、为痈、为箭、为苦患、为病恼、为他、为破坏、为空、为无我。贤友,阿罗汉已没有更上应作之事,也没有对已作者的积累;然而,这些法若修习、多作,既导向现法乐住,也导向念与正知。”第十[经]。

‘‘Arahatā panāvuso sāriputta, katame dhammā yoniso manasi kātabbā’’ti? ‘‘Arahatāpi kho, āvuso koṭṭhika, ime pañcupādānakkhandhe aniccato dukkhato rogato gaṇḍato sallato aghato ābādhato parato palokato suññato anattato yoniso manasi kātabbā. Natthi, khvāvuso, arahato uttari karaṇīyaṃ katassa vā paticayo; api ca ime dhammā bhāvitā bahulīkatā diṭṭhadhammasukhavihārā ceva saṃvattanti satisampajaññā cā’’ti. Dasamaṃ.
已对照

十一、有闻者经

11. Sutavantasuttaṃ
123已对照

一百二十三、一时,具寿舍利弗与具寿大拘絺罗住在波罗奈的仙人堕处鹿野苑。那时,具寿大拘絺罗于傍晚时分从静坐起身,往具寿舍利弗[之处]去;到了之后……乃至……这样说:

123. Ekaṃ samayaṃ āyasmā ca sāriputto āyasmā ca mahākoṭṭhiko bārāṇasiyaṃ viharanti isipatane migadāye. Atha kho āyasmā mahākoṭṭhiko sāyanhasamayaṃ paṭisallānā vuṭṭhito yenāyasmā sāriputto tenupasaṅkami; upasaṅkamitvā…pe… etadavoca –
已对照

“贤友舍利弗,有闻的比丘应当如理作意哪些法呢?”“贤友拘絺罗,有闻的比丘应当如理作意五取蕴为无常……乃至……为无我。哪五种呢?即:色取蕴……乃至……识取蕴。贤友拘絺罗,有闻的比丘应当如理作意这五取蕴为无常……乃至……为无我。贤友,而这是可能的——有闻的比丘如理作意这五取蕴为无常……乃至……为无我时,会作证须陀洹果。”

‘‘Sutavatāvuso sāriputta, bhikkhunā katame dhammā yoniso manasi kātabbā’’ti? ‘‘Sutavatāvuso koṭṭhika, bhikkhunā pañcupādānakkhandhā aniccato…pe… anattato yoniso manasi kātabbā. Katame pañca? Seyyathidaṃ – rūpupādānakkhandho…pe… viññāṇupādānakkhandho. Sutavatāvuso koṭṭhika, bhikkhunā ime pañcupādānakkhandhā aniccato…pe… anattato yoniso manasi kātabbā. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati – yaṃ sutavā bhikkhu ime pañcupādānakkhandhe aniccato…pe… anattato yoniso manasi karonto sotāpattiphalaṃ sacchikareyyā’’ti.
缅 2.138已对照

“贤友舍利弗,那么须陀洹比丘应当如理作意哪些法呢?”“贤友拘絺罗,须陀洹比丘也应当如理作意这五取蕴为无常……乃至……为无我。贤友,而这是可能的——须陀洹比丘如理作意这五取蕴为无常……乃至……为无我时,会作证斯陀含果……乃至……阿那含果……乃至……阿罗汉果。”

‘‘Sotāpannena panāvuso sāriputta, bhikkhunā katame dhammā yoniso manasi kātabbā’’ti? ‘‘Sotāpannenapi kho āvuso koṭṭhika, bhikkhunā ime pañcupādānakkhandhā aniccato…pe… anattato yoniso manasi kātabbā. Ṭhānaṃ kho panetaṃ, āvuso, vijjati – yaṃ sotāpanno bhikkhu ime pañcupādānakkhandhe aniccato…pe… anattato yoniso manasi karonto sakadāgāmiphalaṃ…pe… anāgāmiphalaṃ…pe… arahattaphalaṃ sacchikareyyā’’ti.
已对照

“贤友舍利弗,那么阿罗汉应当如理作意哪些法呢?”“贤友拘絺罗,阿罗汉也应当如理作意这五取蕴为无常、为苦、为病、为痈、为箭、为苦患、为病恼、为他、为破坏、为空、为无我。贤友,阿罗汉已没有更上应作之事,也没有对已作者的积累;然而,这些法若修习、多作,既导向现法乐住,也导向念与正知。”第十一[经]。

‘‘Arahatā panāvuso sāriputta, katame dhammā yoniso manasi kātabbā’’ti? ‘‘Arahatāpi khvāvuso, koṭṭhika, ime pañcupādānakkhandhā aniccato dukkhato rogato gaṇḍato sallato aghato ābādhato parato palokato suññato anattato yoniso manasi kātabbā. Natthi, khvāvuso, arahato uttari karaṇīyaṃ, katassa vā paticayo; api ca kho ime dhammā bhāvitā bahulīkatā diṭṭhadhammasukhavihārāya ceva saṃvattanti satisampajaññā cā’’ti. Ekādasamaṃ.
已对照

十二、劫波经

12. Kappasuttaṃ
124已对照

一百二十四、因缘在舍卫城。那时,具寿劫波来到世尊那里……乃至……坐在一旁的具寿劫波对世尊这样说:“尊者,如何知、如何见,于这有识之身与外在一切相中,便没有我作、我所作与慢随眠呢?”

124. Sāvatthinidānaṃ. Atha kho āyasmā kappo yena bhagavā tenupasaṅkami…pe… ekamantaṃ nisinno kho āyasmā kappo bhagavantaṃ etadavoca – ‘‘kathaṃ nu kho, bhante, jānato kathaṃ passato imasmiñca saviññāṇake kāye bahiddhā ca sabbanimittesu ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā na hontī’’ti?
已对照

“劫波,凡任何色,无论过去、未来、现在,内或外,粗或细,劣或胜,远或近,一切色都是‘这不是我的、这不是我、这不是我的自我’——[他]以正慧如实这样见它。凡任何受……乃至……凡任何想……凡任何诸行……凡任何识,无论过去、未来、现在,内或外,粗或细,劣或胜,远或近,一切识都是‘这不是我的、这不是我、这不是我的自我’——[他]以正慧如实这样见它。劫波,如是知、如是见者,于这有识之身与外在一切相中,便没有我作、我所作与慢随眠。”第十二[经]。

‘‘Yaṃ kiñci, kappa, rūpaṃ atītānāgatapaccuppannaṃ ajjhattaṃ vā bahiddhā vā oḷārikaṃ vā sukhumaṃ vā hīnaṃ vā paṇītaṃ vā yaṃ dūre santike vā, sabbaṃ rūpaṃ ‘netaṃ mama, nesohamasmi, na meso attā’ti evametaṃ yathābhūtaṃ sammappaññāya passati. Yā kāci vedanā…pe… yā kāci saññā… ye keci saṅkhārā… yaṃ kiñci viññāṇaṃ atītānāgatapaccuppannaṃ ajjhattaṃ vā bahiddhā vā oḷārikaṃ vā sukhumaṃ vā hīnaṃ vā paṇītaṃ vā yaṃ dūre santike vā, sabbaṃ viññāṇaṃ ‘netaṃ mama, nesohamasmi, na meso attā’ti evametaṃ yathābhūtaṃ sammappaññāya passati. Evaṃ kho, kappa, jānato evaṃ passato imasmiñca saviññāṇake kāye bahiddhā ca sabbanimittesu ahaṅkāramamaṅkāramānānusayā na hontī’’ti. Dvādasamaṃ.
已对照

十三、第二劫波经

13. Dutiyakappasuttaṃ
125PTS 3.170缅 2.139已对照

一百二十五、因缘在舍卫城。坐在一旁的具寿劫波对世尊这样说:“尊者,如何知、如何见,于这有识之身与外在一切相中,意便离于我作、我所作与慢,超越诸[慢]类,寂静、善解脱呢?”

125. Sāvatthinidānaṃ. Ekamantaṃ nisinno kho āyasmā kappo bhagavantaṃ etadavoca – ‘‘kathaṃ nu kho, bhante, jānato kathaṃ passato imasmiñca saviññāṇake kāye bahiddhā ca sabbanimittesu ahaṅkāramamaṅkāramānāpagataṃ mānasaṃ hoti vidhā samatikkantaṃ santaṃ suvimutta’’nti?
已对照

“劫波,凡任何色,无论过去、未来、现在……乃至……一切色都是‘这不是我的、这不是我、这不是我的自我’——以正慧如实这样见它之后,[他]以不执取而解脱。凡任何受……凡任何想……凡任何诸行……凡任何识,无论过去、未来、现在,内或外,粗或细,劣或胜,远或近,一切识都是‘这不是我的、这不是我、这不是我的自我’——以正慧如实这样见它之后,[他]以不执取而解脱。劫波,如是知、如是见者,于这有识之身与外在一切相中,意便离于我作、我所作与慢,超越诸[慢]类,寂静、善解脱。”第十三[经]。

‘‘Yaṃ kiñci, kappa, rūpaṃ atītānāgatapaccuppannaṃ…pe… sabbaṃ rūpaṃ ‘netaṃ mama, nesohamasmi, na meso attā’ti evametaṃ yathābhūtaṃ sammappaññāya disvā anupādāvimutto hoti. Yā kāci vedanā… yā kāci saññā… ye keci saṅkhārā… yaṃ kiñci viññāṇaṃ atītānāgatapaccuppannaṃ ajjhattaṃ vā bahiddhā vā oḷārikaṃ vā sukhumaṃ vā hīnaṃ vā paṇītaṃ vā yaṃ dūre santike vā, sabbaṃ viññāṇaṃ ‘netaṃ mama, nesohamasmi, na meso attā’ti evametaṃ yathābhūtaṃ sammappaññāya disvā anupādāvimutto hoti. Evaṃ kho, kappa, jānato evaṃ passato imasmiñca saviññāṇake kāye bahiddhā ca sabbanimittesu ahaṅkāramamaṅkāramānāpagataṃ mānasaṃ hoti vidhā samatikkantaṃ santaṃ suvimutta’’nti. Terasamaṃ.
已对照

说法者品第十二。

Dhammakathikavaggo dvādasamo.
已对照

其摄颂——

无明、明、两[经]说法者,系缚、两[经]询问;

结、取、戒、有闻者,以及两[经]劫波。

Tassuddānaṃ –
Avijjā vijjā dve kathikā, bandhanā paripucchitā duve;
Saṃyojanaṃ upādānaṃ, sīlaṃ sutavā dve ca kappenāti.