快乐巴利palinanda.cc

相应部 · 六处相应·天湖品 14. Devadahavaggo

本经目录十四、天湖品一、天湖经二、刹那经三、第一乐色经四、第二乐色经五、第一非你们的经六、第二非你们的经七、内无常因经八、内苦因经九、内无我因经十、外无常因经十一、外苦因经十二、外无我因经天湖品第十四。

已对照

十四、天湖品

14. Devadahavaggo
已对照

一、天湖经

1. Devadahasuttaṃ
134PTS 4.125缅 2.341已对照

一百三十四、一时,世尊住在释迦[国],[有]一座名叫天湖的释迦人市镇。在那里,世尊召唤诸比丘:“诸比丘,我不说:对一切比丘,于六触处都应以不放逸而作;诸比丘,我也不说:对一切比丘,于六触处都不须以不放逸而作。诸比丘,那些已是阿罗汉、诸漏已尽、[梵行]已立、所作已办、重担已卸、己利已达、有结已尽、以正智解脱的比丘——诸比丘,我说:对那些比丘,于六触处不须以不放逸而作。这是什么缘故呢?他们以不放逸[所应作的]已经作了,他们不可能放逸。诸比丘,而那些有学、心愿未达、希求着无上瑜伽安稳而住的比丘——诸比丘,我说:对那些比丘,于六触处应以不放逸而作。这是什么缘故呢?诸比丘,有眼所识的诸色,有悦意的,也有不悦意的。它们一再触及他,[却]不遍尽他的心而住立。由于心未被遍尽,所发起的精进是不退缩的,念已现起而不忘失,身轻安而不躁动,心得定而专一。诸比丘,我正是见到这不放逸之果,才说:对那些比丘,于六触处应以不放逸而作……乃至……诸比丘,有意所识的诸法,有悦意的,也有不悦意的。它们一再触及他,[却]不遍尽他的心而住立。由于心未被遍尽,所发起的精进是不退缩的,念已现起而不忘失,身轻安而不躁动,心得定而专一。诸比丘,我正是见到这不放逸之果,才说:对那些比丘,于六触处应以不放逸而作。”第一[经]。

134. Ekaṃ samayaṃ bhagavā sakkesu viharati devadahaṃ nāma sakyānaṃ nigamo. Tatra kho bhagavā bhikkhū āmantesi – ‘‘nāhaṃ, bhikkhave, sabbesaṃyeva bhikkhūnaṃ chasu phassāyatanesu appamādena karaṇīyanti vadāmi, na ca panāhaṃ, bhikkhave, sabbesaṃyeva bhikkhūnaṃ chasu phassāyatanesu nāppamādena karaṇīyanti vadāmi. Ye te, bhikkhave, bhikkhū arahanto khīṇāsavā vusitavanto katakaraṇīyā ohitabhārā anuppattasadatthā parikkhīṇabhavasaṃyojanā sammadaññā vimuttā, tesāhaṃ, bhikkhave, bhikkhūnaṃ chasu phassāyatanesu nāppamādena karaṇīyanti vadāmi. Taṃ kissa hetu? Kataṃ tesaṃ appamādena, abhabbā te pamajjituṃ. Ye ca kho te, bhikkhave, bhikkhū sekkhā [sekhā (sī. syā. kaṃ. pī. ka.)] appattamānasā anuttaraṃ yogakkhemaṃ patthayamānā viharanti, tesāhaṃ, bhikkhave, bhikkhūnaṃ chasu phassāyatanesu appamādena karaṇīyanti vadāmi. Taṃ kissa hetu? Santi, bhikkhave, cakkhuviññeyyā rūpā manoramāpi, amanoramāpi. Tyāssa phussa phussa cittaṃ na pariyādāya tiṭṭhanti. Cetaso apariyādānā āraddhaṃ hoti vīriyaṃ asallīnaṃ, upaṭṭhitā sati asammuṭṭhā [apammuṭṭhā (sī.), appamuṭṭhā (syā. kaṃ.)], passaddho kāyo asāraddho, samāhitaṃ cittaṃ ekaggaṃ. Imaṃ khvāhaṃ, bhikkhave, appamādaphalaṃ sampassamāno tesaṃ bhikkhūnaṃ chasu phassāyatanesu appamādena karaṇīyanti vadāmi…pe… santi, bhikkhave, manoviññeyyā dhammā manoramāpi amanoramāpi. Tyāssa phussa phussa cittaṃ na pariyādāya tiṭṭhanti. Cetaso apariyādānā āraddhaṃ hoti vīriyaṃ asallīnaṃ, upaṭṭhitā sati asammuṭṭhā, passaddho kāyo asāraddho, samāhitaṃ cittaṃ ekaggaṃ. Imaṃ khvāhaṃ, bhikkhave, appamādaphalaṃ sampassamāno tesaṃ bhikkhūnaṃ chasu [chassu (sī.)] phassāyatanesu appamādena karaṇīyanti vadāmī’’ti. Paṭhamaṃ.
已对照

二、刹那经

2. Khaṇasuttaṃ
135PTS 4.126已对照

一百三十五、“诸比丘,这是你们的利得;诸比丘,你们善得了;你们已获得了住梵行的刹那。诸比丘,我已见到名为‘六触处所属’的诸地狱。在那里,凡以眼所见的任何色,他所见的只是不可喜的,不是可喜的;只是不可乐的,不是可乐的;只是不可意的,不是可意的。凡以耳所闻的任何声……乃至……凡以鼻所嗅的任何香……乃至……凡以舌所尝的任何味……乃至……凡以身所触的任何所触……乃至……凡以意所识知的任何法,他所识知的只是不可喜的,不是可喜的;只是不可乐的,不是可乐的;只是不可意的,不是可意的。诸比丘,这是你们的利得;诸比丘,你们善得了;你们已获得了住梵行的刹那。诸比丘,我已见到名为‘六触处所属’的诸天界。在那里,凡以眼所见的任何色,他所见的只是可喜的,不是不可喜的;只是可乐的,不是不可乐的;只是可意的,不是不可意的……乃至……凡以舌所尝的任何味……乃至……凡以意所识知的任何法,他所识知的只是可喜的,不是不可喜的;只是可乐的,不是不可乐的;只是可意的,不是不可意的。诸比丘,这是你们的利得;诸比丘,你们善得了;你们已获得了住梵行的刹那。”第二[经]。

135. ‘‘Lābhā vo, bhikkhave, suladdhaṃ vo, bhikkhave, khaṇo vo paṭiladdho brahmacariyavāsāya. Diṭṭhā mayā, bhikkhave, chaphassāyatanikā nāma nirayā. Tattha yaṃ kiñci cakkhunā rūpaṃ passati aniṭṭharūpaṃyeva passati, no iṭṭharūpaṃ; akantarūpaṃyeva passati, no kantarūpaṃ; amanāparūpaṃyeva passati, no manāparūpaṃ. Yaṃ kiñci sotena saddaṃ suṇāti…pe… yaṃ kiñci ghānena gandhaṃ ghāyati…pe… yaṃ kiñci jivhāya rasaṃ sāyati…pe… yaṃ kiñci kāyena phoṭṭhabbaṃ phusati…pe… yaṃ kiñci manasā dhammaṃ vijānāti aniṭṭharūpaṃyeva vijānāti, no iṭṭharūpaṃ; akantarūpaṃyeva vijānāti, no kantarūpaṃ; amanāparūpaṃyeva vijānāti, no manāparūpaṃ. Lābhā vo, bhikkhave, suladdhaṃ vo, bhikkhave, khaṇo vo paṭiladdho brahmacariyavāsāya. Diṭṭhā mayā, bhikkhave, chaphassāyatanikā nāma saggā. Tattha yaṃ kiñci cakkhunā rūpaṃ passati iṭṭharūpaṃyeva passati, no aniṭṭharūpaṃ; kantarūpaṃyeva passati, no akantarūpaṃ; manāparūpaṃyeva passati, no amanāparūpaṃ…pe… yaṃ kiñci jivhāya rasaṃ sāyati…pe… yaṃ kiñci manasā dhammaṃ vijānāti iṭṭharūpaṃyeva vijānāti, no aniṭṭharūpaṃ; kantarūpaṃyeva vijānāti, no akantarūpaṃ; manāparūpaṃyeva vijānāti, no amanāparūpaṃ. Lābhā vo, bhikkhave, suladdhaṃ vo, bhikkhave, khaṇo vo paṭiladdho brahmacariyavāsāyā’’ti. Dutiyaṃ.
已对照

三、第一乐色经

3. Paṭhamarūpārāmasuttaṃ
136PTS 4.127缅 2.342已对照

一百三十六、“诸比丘,天与人乐于色、喜于色、欣于色。诸比丘,由于色的变易、离贪、灭,天与人苦恼而住。诸比丘,天与人乐于声、喜于声、欣于声。诸比丘,由于声的变易、离贪、灭,天与人苦恼而住。乐于香……乐于味……乐于所触……诸比丘,天与人乐于法、喜于法、欣于法。诸比丘,由于法的变易、离贪、灭,天与人苦恼而住。诸比丘,而如来、阿罗汉、正等正觉者如实知道诸色的集起、灭没、味著、过患与出离之后,不乐于色、不喜于色、不欣于色。诸比丘,由于色的变易、离贪、灭,如来安乐而住。如实知道诸声……诸香……诸味……诸所触……诸法的集起、灭没、味著、过患与出离之后,不乐于法、不喜于法、不欣于法。诸比丘,由于法的变易、离贪、灭,如来安乐而住。”世尊说了这[语]。善逝说了这[语]之后,导师又说了这[偈]:

136. ‘‘Rūpārāmā, bhikkhave, devamanussā rūparatā rūpasammuditā. Rūpavipariṇāmavirāganirodhā dukkhā, bhikkhave, devamanussā viharanti. Saddārāmā, bhikkhave, devamanussā saddaratā saddasammuditā. Saddavipariṇāmavirāganirodhā dukkhā, bhikkhave, devamanussā viharanti. Gandhārāmā… rasārāmā… phoṭṭhabbārāmā… dhammārāmā, bhikkhave, devamanussā dhammaratā dhammasammuditā. Dhammavipariṇāmavirāganirodhā dukkhā, bhikkhave, devamanussā viharanti. Tathāgato ca kho, bhikkhave, arahaṃ sammāsambuddho rūpānaṃ samudayañca atthaṅgamañca assādañca ādīnavaṃ ca nissaraṇañca yathābhūtaṃ viditvā na rūpārāmo na rūparato na rūpasammudito. Rūpavipariṇāmavirāganirodhā sukho, bhikkhave, tathāgato viharati. Saddānaṃ… gandhānaṃ… rasānaṃ… phoṭṭhabbānaṃ… dhammānaṃ samudayañca atthaṅgamañca assādañca ādīnavañca nissaraṇañca yathābhūtaṃ viditvā na dhammārāmo, na dhammarato, na dhammasammudito. Dhammavipariṇāmavirāganirodhā sukho, bhikkhave, tathāgato viharati’’. Idamavoca bhagavā. Idaṃ vatvāna sugato athāparaṃ etadavoca satthā –
已对照

“色、声、味、香、触,以及一切法,

‘‘Rūpā saddā rasā gandhā, phassā dhammā ca kevalā;
已对照

可喜、可乐、可意的——凡被说为‘有’的;

Iṭṭhā kantā manāpā ca, yāvatatthīti vuccati.
已对照

“对有天的世间而言,这些被认为是乐;

‘‘Sadevakassa lokassa, ete vo sukhasammatā;
已对照

而在这些灭去之处,那被他们认为是苦。

Yattha cete nirujjhanti, taṃ tesaṃ dukkhasammataṃ.
已对照

“诸圣者见为乐的,是有身之灭;

‘‘Sukhaṃ [sukhanti (sī.)] diṭṭhamariyebhi, sakkāyassa nirodhanaṃ;
已对照

这与一切世间相违——见者们[的见]。

Paccanīkamidaṃ hoti, sabbalokena passataṃ.
已对照

“他人说为乐的,诸圣者说为苦;

‘‘Yaṃ pare sukhato āhu, tadariyā āhu dukkhato;
已对照

他人说为苦的,诸圣者知为乐。

Yaṃ pare dukkhato āhu, tadariyā sukhato vidū.
已对照

“看这难知之法,无知者于此迷惑;

‘‘Passa dhammaṃ durājānaṃ, sammūḷhettha aviddasu;
已对照

对被覆障者是黑暗,对不见者是昏暗。

Nivutānaṃ tamo hoti, andhakāro apassataṃ.
PTS 4.128已对照

“而对善士们是敞开的,犹如对见者的光明;

‘‘Satañca vivaṭaṃ hoti, āloko passatāmi;
已对照

近在身边,[他们]却不知道——不善巧于道之法者。

Santike na vijānanti, maggā [magā (sī.)] dhammassa akovidā.
已对照

“为有贪所缠的、随顺有贪的,

‘‘Bhavarāgaparetebhi, bhavarāgānusārībhi [bhavasotānusāribhi (syā. kaṃ. pī.), bhavasotānusārihi (sī.)];
已对照

对落入魔之领域的[人们],这法不易正觉。

Māradheyyānupannehi, nāyaṃ dhammo susambudho.
缅 2.343已对照

“除了诸圣者,还有谁堪能正觉这境地——

‘‘Ko nu aññatra mariyebhi, padaṃ sambuddhumarahati;
已对照

正知了这境地,无漏者们便般涅槃?”第三[经]。

Yaṃ padaṃ sammadaññāya, parinibbanti anāsavā’’ti. tatiyaṃ;
已对照

四、第二乐色经

4. Dutiyarūpārāmasuttaṃ
137已对照

一百三十七、“诸比丘,天与人乐于色、喜于色、欣于色。诸比丘,由于色的变易、离贪、灭,天与人苦恼而住。乐于声……乐于香……乐于味……乐于所触……诸比丘,天与人乐于法、喜于法、欣于法。诸比丘,由于法的变易、离贪、灭,天与人苦恼而住。诸比丘,而如来、阿罗汉、正等正觉者如实知道诸色的集起、灭没、味著、过患与出离之后,不乐于色、不喜于色、不欣于色。诸比丘,由于色的变易、离贪、灭,如来安乐而住。如实知道诸声……诸香……诸味……诸所触……诸法的集起、灭没、味著、过患与出离之后,不乐于法、不喜于法、不欣于法。诸比丘,由于法的变易、离贪、灭,如来安乐而住。”第四[经]。

137. ‘‘Rūpārāmā, bhikkhave, devamanussā rūparatā rūpasammuditā. Rūpavipariṇāmavirāganirodhā dukkhā, bhikkhave, devamanussā viharanti. Saddārāmā… gandhārāmā… rasārāmā … phoṭṭhabbārāmā… dhammārāmā, bhikkhave, devamanussā dhammaratā dhammasammuditā. Dhammavipariṇāmavirāganirodhā dukkhā, bhikkhave, devamanussā viharanti. Tathāgato ca, bhikkhave, arahaṃ sammāsambuddho rūpānaṃ samudayañca atthaṅgamañca assādañca ādīnavañca nissaraṇañca yathābhūtaṃ viditvā na rūpārāmo na rūparato na rūpasammudito. Rūpavipariṇāmavirāganirodhā sukho, bhikkhave, tathāgato viharati. Saddānaṃ… gandhānaṃ… rasānaṃ… phoṭṭhabbānaṃ… dhammānaṃ samudayañca atthaṅgamañca assādañca ādīnavañca nissaraṇañca yathābhūtaṃ viditvā na dhammārāmo na dhammarato na dhammasammudito. Dhammavipariṇāmavirāganirodhā sukho, bhikkhave, tathāgato viharatī’’ti. Catutthaṃ.
已对照

五、第一非你们的经

5. Paṭhamanatumhākaṃsuttaṃ
138PTS 4.129缅 2.344已对照

一百三十八、“诸比丘,凡不是你们的,你们要舍断它;它一被舍断,便将为你们带来利益与安乐。而诸比丘,什么不是你们的呢?诸比丘,眼不是你们的,你们要舍断它;它一被舍断,便将为你们带来利益与安乐。……乃至……舌不是你们的,你们要舍断它;它一被舍断,便将为你们带来利益与安乐。……乃至……意不是你们的,你们要舍断它;它一被舍断,便将为你们带来利益与安乐。诸比丘,譬如有人把这祇树林中的草、木、枝、叶拿走、烧掉,或随[其所]缘而处置,你们会有这样的[念]吗——‘人们正把我们拿走、烧掉,或随[其所]缘而处置’?”“不会,尊者。”“这是什么缘故呢?”“尊者,因为这既不是我们的我,也不是[我们的]我所。”“诸比丘,正是这样,眼不是你们的,你们要舍断它;它一被舍断,便将为你们带来利益与安乐。……乃至……舌不是你们的,你们要舍断它;它一被舍断,便将为你们带来利益与安乐。……乃至……意不是你们的,你们要舍断它;它一被舍断,便将为你们带来利益与安乐。”第五[经]。

138. ‘‘Yaṃ, bhikkhave, na tumhākaṃ taṃ pajahatha. Taṃ vo pahīnaṃ hitāya sukhāya bhavissati. Kiñca, bhikkhave, na tumhākaṃ? Cakkhu, bhikkhave, na tumhākaṃ; taṃ pajahatha. Taṃ vo pahīnaṃ hitāya sukhāya bhavissati…pe… jivhā na tumhākaṃ; taṃ pajahatha. Sā vo pahīnā hitāya sukhāya bhavissati…pe… mano na tumhākaṃ; taṃ pajahatha. So vo pahīno hitāya sukhāya bhavissati. Seyyathāpi, bhikkhave, yaṃ imasmiṃ jetavane tiṇakaṭṭhasākhāpalāsaṃ taṃ jano hareyya vā ḍaheyya vā yathāpaccayaṃ vā kareyya, api nu tumhākaṃ evamassa – ‘amhe jano harati vā ḍahati vā yathāpaccayaṃ vā karotī’’’ti? ‘‘No hetaṃ, bhante’’. ‘‘Taṃ kissa hetu’’? ‘‘Na hi no etaṃ, bhante, attā vā attaniyaṃ vā’’ti. ‘‘Evameva kho, bhikkhave, cakkhu na tumhākaṃ; taṃ pajahatha. Taṃ vo pahīnaṃ hitāya sukhāya bhavissati…pe… jivhā na tumhākaṃ; taṃ pajahatha. Sā vo pahīnā hitāya sukhāya bhavissati…pe… mano na tumhākaṃ; taṃ pajahatha. So vo pahīno hitāya sukhāya bhavissatī’’ti. Pañcamaṃ.
已对照

六、第二非你们的经

6. Dutiyanatumhākaṃsuttaṃ
139已对照

一百三十九、“诸比丘,凡不是你们的,你们要舍断它;它一被舍断,便将为你们带来利益与安乐。而诸比丘,什么不是你们的呢?诸比丘,诸色不是你们的,你们要舍断它们;它们一被舍断,便将为你们带来利益与安乐。诸声……诸香……诸味……诸所触……诸法不是你们的,你们要舍断它们;它们一被舍断,便将为你们带来利益与安乐。诸比丘,譬如在这祇树林中……乃至……诸比丘,正是这样,诸色不是你们的,你们要舍断它们;它们一被舍断,便将为你们带来利益与安乐。”第六[经]。

139. ‘‘Yaṃ, bhikkhave, na tumhākaṃ, taṃ pajahatha. Taṃ vo pahīnaṃ hitāya sukhāya bhavissati. Kiñca, bhikkhave, na tumhākaṃ? Rūpā, bhikkhave, na tumhākaṃ; te pajahatha. Te vo pahīnā hitāya sukhāya bhavissanti. Saddā… gandhā… rasā… phoṭṭhabbā… dhammā na tumhākaṃ; te pajahatha. Te vo pahīnā hitāya sukhāya bhavissanti. Seyyathāpi, bhikkhave, yaṃ imasmiṃ jetavane…pe… evameva kho, bhikkhave, rūpā na tumhākaṃ; te pajahatha. Te vo pahīnā hitāya sukhāya bhavissantī’’ti. Chaṭṭhaṃ.
已对照

七、内无常因经

7. Ajjhattāniccahetusuttaṃ
140PTS 4.130已对照

一百四十、“诸比丘,眼是无常的。凡是眼生起的因、凡是[眼生起的]缘,那也是无常的。诸比丘,由无常所生的眼,怎么会是常的呢……乃至……舌是无常的。凡是舌生起的因、凡是[舌生起的]缘,那也是无常的。诸比丘,由无常所生的舌,怎么会是常的呢……乃至……意是无常的。诸比丘,凡是意生起的因、凡是[意生起的]缘,那也是无常的。诸比丘,由无常所生的意,怎么会是常的呢!诸比丘,这样见时,有闻的圣弟子于眼也厌离……乃至……于舌也厌离……乃至……由厌离而离贪,由离贪而解脱,于解脱便有‘已解脱’之智。他了知:‘生已尽,梵行已立,应作已作,再无后有。’”第七[经]。

140. ‘‘Cakkhuṃ, bhikkhave, aniccaṃ. Yopi hetu, yopi paccayo cakkhussa uppādāya, sopi anicco. Aniccasambhūtaṃ, bhikkhave, cakkhu kuto niccaṃ bhavissati…pe… jivhā aniccā. Yopi hetu, yopi paccayo jivhāya uppādāya sopi anicco. Aniccasambhūtā, bhikkhave, jivhā kuto niccā bhavissati…pe… mano anicco. Yopi, bhikkhave, hetu yopi paccayo manassa uppādāya, sopi anicco. Aniccasambhūto, bhikkhave, mano kuto nicco bhavissati! Evaṃ passaṃ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako cakkhusmimpi nibbindati…pe… jivhāyapi nibbindati…pe… nibbindaṃ virajjati; virāgā vimuccati; vimuttasmiṃ vimuttamiti ñāṇaṃ hoti. ‘Khīṇā jāti, vusitaṃ brahmacariyaṃ, kataṃ karaṇīyaṃ, nāparaṃ itthattāyā’ti pajānātī’’ti. Sattamaṃ.
已对照

八、内苦因经

8. Ajjhattadukkhahetusuttaṃ
141已对照

一百四十一、“诸比丘,眼是苦的。凡是眼生起的因、凡是[眼生起的]缘,那也是苦的。诸比丘,由苦所生的眼,怎么会是乐的呢……乃至……舌是苦的。凡是舌生起的因、凡是[舌生起的]缘,那也是苦的。诸比丘,由苦所生的舌,怎么会是乐的呢……乃至……意是苦的。凡是意生起的因、凡是[意生起的]缘,那也是苦的。诸比丘,由苦所生的意,怎么会是乐的呢!这样见时……乃至……他了知:‘生已尽,梵行已立,应作已作,再无后有。’”第八[经]。

141. ‘‘Cakkhuṃ, bhikkhave, dukkhaṃ. Yopi hetu yopi paccayo cakkhussa uppādāya, sopi dukkho. Dukkhasambhūtaṃ, bhikkhave, cakkhu kuto sukhaṃ bhavissati…pe… jivhā dukkhā. Yopi hetu, yopi paccayo jivhāya uppādāya, sopi dukkho. Dukkhasambhūtā, bhikkhave, jivhā kuto sukhā bhavissati…pe… mano dukkho. Yopi hetu yopi paccayo manassa uppādāya, sopi dukkho. Dukkhasambhūto, bhikkhave, mano kuto sukho bhavissati! Evaṃ passaṃ…pe… ‘khīṇā jāti, vusitaṃ brahmacariyaṃ, kataṃ karaṇīyaṃ, nāparaṃ itthattāyā’ti pajānātī’’ti. Aṭṭhamaṃ.
已对照

九、内无我因经

9. Ajjhattānattahetusuttaṃ
142PTS 4.131缅 2.345已对照

一百四十二、“诸比丘,眼是无我。凡是眼生起的因、凡是[眼生起的]缘,那也是无我。诸比丘,由无我所生的眼,怎么会是自我呢……乃至……舌是无我。凡是舌生起的因、凡是[舌生起的]缘,那也是无我。诸比丘,由无我所生的舌,怎么会是自我呢……乃至……意是无我。凡是意生起的因、凡是[意生起的]缘,那也是无我。诸比丘,由无我所生的意,怎么会是自我呢!这样见时……乃至……他了知:‘生已尽,梵行已立,应作已作,再无后有。’”第九[经]。

142. ‘‘Cakkhuṃ, bhikkhave, anattā. Yopi hetu, yopi paccayo cakkhussa uppādāya, sopi anattā. Anattasambhūtaṃ, bhikkhave, cakkhu kuto attā bhavissati…pe… jivhā anattā. Yopi hetu yopi paccayo jivhāya uppādāya, sopi anattā. Anattasambhūtā, bhikkhave, jivhā kuto attā bhavissati…pe… mano anattā. Yopi hetu yopi paccayo manassa uppādāya, sopi anattā. Anattasambhūto, bhikkhave, mano kuto attā bhavissati! Evaṃ passaṃ…pe… ‘khīṇā jāti, vusitaṃ brahmacariyaṃ, kataṃ karaṇīyaṃ, nāparaṃ itthattāyā’ti pajānātī’’ti. Navamaṃ.
已对照

十、外无常因经

10. Bāhirāniccahetusuttaṃ
143已对照

一百四十三、“诸比丘,诸色是无常的。凡是诸色生起的因、凡是[诸色生起的]缘,那也是无常的。诸比丘,由无常所生的诸色,怎么会是常的呢!诸声……诸香……诸味……诸所触……诸法是无常的。凡是诸法生起的因、凡是[诸法生起的]缘,那也是无常的。诸比丘,由无常所生的诸法,怎么会是常的呢!这样见时……乃至……他了知:‘生已尽,梵行已立,应作已作,再无后有。’”第十[经]。

143. ‘‘Rūpā, bhikkhave, aniccā. Yopi hetu, yopi paccayo rūpānaṃ uppādāya, sopi anicco. Aniccasambhūtā, bhikkhave, rūpā kuto niccā bhavissanti! Saddā… gandhā… rasā… phoṭṭhabbā… dhammā aniccā. Yopi hetu, yopi paccayo dhammānaṃ uppādāya, sopi anicco. Aniccasambhūtā, bhikkhave, dhammā kuto niccā bhavissanti! Evaṃ passaṃ…pe… ‘khīṇā jāti, vusitaṃ brahmacariyaṃ, kataṃ karaṇīyaṃ, nāparaṃ itthattāyā’ti pajānātī’’ti. Dasamaṃ.
已对照

十一、外苦因经

11. Bāhiradukkhahetusuttaṃ
144已对照

一百四十四、“诸比丘,诸色是苦的。凡是诸色生起的因、凡是[诸色生起的]缘,那也是苦的。诸比丘,由苦所生的诸色,怎么会是乐的呢!诸声……诸香……诸味……诸所触……诸法是苦的。凡是诸法生起的因、凡是[诸法生起的]缘,那也是苦的。诸比丘,由苦所生的诸法,怎么会是乐的呢!这样见时……乃至……他了知:‘生已尽,梵行已立,应作已作,再无后有。’”第十一[经]。

144. ‘‘Rūpā, bhikkhave, dukkhā. Yopi hetu, yopi paccayo rūpānaṃ uppādāya, sopi dukkho. Dukkhasambhūtā, bhikkhave, rūpā kuto sukhā bhavissanti! Saddā… gandhā… rasā… phoṭṭhabbā… dhammā dukkhā. Yopi hetu, yopi paccayo dhammānaṃ uppādāya, sopi dukkho. Dukkhasambhūtā, bhikkhave, dhammā kuto sukhā bhavissanti! Evaṃ passaṃ…pe… ‘khīṇā jāti, vusitaṃ brahmacariyaṃ, kataṃ karaṇīyaṃ, nāparaṃ itthattāyā’ti pajānātī’’ti. Ekādasamaṃ.
已对照

十二、外无我因经

12. Bāhirānattahetusuttaṃ
145PTS 4.132缅 2.346已对照

一百四十五、“诸比丘,诸色是无我。凡是诸色生起的因、凡是[诸色生起的]缘,那也是无我。诸比丘,由无我所生的诸色,怎么会是自我呢!诸声……诸香……诸味……诸所触……诸法是无我。凡是诸法生起的因、凡是[诸法生起的]缘,那也是无我。诸比丘,由无我所生的诸法,怎么会是自我呢!诸比丘,这样见时,有闻的圣弟子于诸色也厌离,于诸声也……于诸香也……于诸味也……于诸所触也……于诸法也厌离。由厌离而离贪,由离贪而解脱,于解脱便有‘已解脱’之智。他了知:‘生已尽,梵行已立,应作已作,再无后有。’”第十二[经]。

145. ‘‘Rūpā, bhikkhave, anattā. Yopi hetu, yopi paccayo rūpānaṃ uppādāya, sopi anattā. Anattasambhūtā, bhikkhave, rūpā kuto attā bhavissanti! Saddā… gandhā… rasā… phoṭṭhabbā… dhammā anattā. Yopi hetu, yopi paccayo dhammānaṃ uppādāya, sopi anattā. Anattasambhūtā, bhikkhave, dhammā kuto attā bhavissanti! Evaṃ passaṃ, bhikkhave, sutavā ariyasāvako rūpesupi nibbindati, saddesupi… gandhesupi… rasesupi… phoṭṭhabbesupi… dhammesupi nibbindati. Nibbindaṃ virajjati; virāgā vimuccati; vimuttasmiṃ vimuttamiti ñāṇaṃ hoti. ‘Khīṇā jāti, vusitaṃ brahmacariyaṃ, kataṃ karaṇīyaṃ, nāparaṃ itthattāyā’ti pajānātī’’ti. Dvādasamaṃ.
已对照

天湖品第十四。

Devadahavaggo cuddasamo.
已对照

其摄颂——

天湖、刹那、色,以及两[经]“非你们的”;

依因而说的有三[经],[各有]内与外两[组]。

Tassuddānaṃ –
Devadaho khaṇo rūpā, dve natumhākameva ca;
Hetunāpi tayo vuttā, duve ajjhattabāhirāti.